CHARLES BAUDELAIRE 1821-1867 (ἡ καταστροφὴ)-ἀπὸ τὸν Παντελῆ-

Ιανουαρίου 24, 2017

Αποτέλεσμα εικόνας για μπωντλαίρ

CHARLES BAUDELAIRE 1821-1867
Γεννημένος στο Παρίσι, χάνει τον πατέρα του σε ηλικία 6 ετών……τελειόφοιτος το 1839 ζει έντονα την ζωή του και τραβάει την προσοχή με τους εξεζητημένους τρόπους δανδή……….ξοδεύει αλόγιστα την περιουσία του….η προσωπική του ζωή παραμένει ταραχώδης…..προσβάλλεται από γενική παράλυση και πεθαίνει σ΄ένα χρόνο

Η καταστροφή

Αδιάκοπα στο πλάι μου ο δαίμονας σαλεύει,
Ολόγυρα μου κολυμπά σαν αψηλάφητο αγέρι,
Τον καταπίνω και τον αισθάνομαι το πλεμόνι μου που καίει
Και το γεμίζει με μια αιώνια κι ένοχη πεθυμιά.

Μερικές φορές παίρνει, ξέροντας την μεγάλη μου αγάπη για την τέχνη,
Τη μορφή της σαγηνευτικότερης των γυναικών,
Και, κάτω από μελαγχολίας προσχήματα απατηλά,
Συνηθίζει το χείλι μου σε ανήθικα ελιξίρια.

Με οδηγεί έτσι, από το βλέμμα του Θεού μακριά,
Ξέπνοο και από κούραση τσακισμένο, στη μέση
Των πεδίων της Αθυμίας, βαθιών και ερημωμένων

Και ρίχνει μες στα γεμάτα σύγχυση μάτια μου
Ρούχα λερά, τραύματα ανοιχτά,
Και το αιματηρό της καταστροφής μηχανισμό !

(Μετὰφραση:ΕΛΕΝΗ ΚΟΛΛΙΑ)

Frank Zappa – Muffin Man

Ιανουαρίου 24, 2017

Roy DeCarava, 1919-2009 (Ἀμερικανος φωτογρὰφος)

Ιανουαρίου 24, 2017

roy-de-carava-43

Ὁ Ἃγιος Διονὺσιος ὁ ἒν Ὀλὺμπῳ

Ιανουαρίου 23, 2017

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος διονυσιος εν ολυμπω

Eν σαρκί ως άσαρκος έζησας πάτερ,
Και τοις ασάρκοις νυν συνευφραίνη νόοις.

Ο Άγιος Διονύσιος γεννήθηκε λίγο πριν το 1500 μ.Χ. στο ορεινό χωριό Σκλάταινα της Καρδίτσας, την σημερινή Δρακότρυπα. Το όνομά του ήταν Δημήτριος και από παιδί επέδειξε ζήλο για την αγάπη του Χριστού και την ασκητική ζωή.Σε ηλικία 18 ετών μόνασε στα Μετέωρα λαμβάνοντας το όνομα Δανιήλ.

Τρία χρόνια αργότερα, αναζητώντας πιο απομονωμένο τόπο και επειδή δεν του έδιναν την ευκαιρία ν’ αναχωρήσει, πήδηξε ως δια θαύματος κάτω από το βράχο των Μετεώρων και μετέβη στις Καρυές του Αγίου Όρους. Εκεί γίνεται ιερεύς και μεγαλόσχημος μοναχός, μετονομασθείς σε Διονύσιο.

Αργότερα εγκαθίσταται στην σκήτη Καρακάλου όπου έζησε ερημικά για δέκα έτη με αυστηρή άσκηση, προσευχή και νηστεία, βιώνοντας πολλές θαυματουργικές ενέργειες του Θεού.

Η ισάγγελη ζωή του στάθηκε αιτία της εκλογής του ως ηγουμένου της βουλγαρικής, τότε, μονής Φιλοθέου.

Συναντώντας μεγάλες αντιδράσεις για τον τρόπο ζωής που θέλησε να εφαρμόσει στην μονή εγκατέλειψε το Άγιο Όρος και εγκαταστάθηκε γύρω στο 1524 μ.Χ. στην μονή Τιμίου Προδρόμου στη Βέροια.

Θέλοντας ν’ αποφύγει την εκλογή του σε επίσκοπο που επεδίωκαν οι κάτοικοι της περιοχής, αναχώρησε κρυφά και μετέβη στον Όλυμπο.

Εκεί ασκήτευσε σ’ ένα σπήλαιο που σώζεται μέχρι και σήμερα. Συκοφαντούμενος όμως εκδιώχθηκε από το ασκητήριό του και αναχώρησε για το Πήλιο, όπου το 1542 μ.Χ. ίδρυσε τη μονή της Αγίας Τριάδος Σουρβίας έπειτα από θαυματουργική υπόδειξη του Θεού.

Μετά από τρία έτη και λόγω της παντελούς ανυδρίας που έπληξε τον τόπο των διωκτών του, επέστρεψε επισήμως με πρόσκληση του διώκτη του Αγά Σάκου.

Με την αγγελική βιωτή του γρήγορα προσείλκυσε πλήθος μοναχών, ο ίδιος όμως χρησιμοποιούσε τα πλησιόχωρα σπήλαια για προσευχή και ησυχία, όπου ζούσε στο γνόφο της νοερής προσευχής. Δεν παρέλειπε, ωστόσο, να περιέρχεται τα γύρω χωριά για να κηρύξει, να εξομολογήσει και να στηρίξει τους σκλαβωμένους Έλληνες. Είχε απέραντη αγάπη για το λαό.

Εκοιμήθη εν ειρήνη, αφήνοντάς μας για ανεκτίμητο θησαυρό τα χαριτόβρυτα λείψανά του.

Roy DeCarava, 1919-2009 (Ἀμερικανος φωτογρὰφος)

Ιανουαρίου 23, 2017

roy-de-carava-37

῾Η νοσταλγία γιά κάτι διαφορετικό -τοῦ πρωτοπρεσβ. Αλεξάνδρου Σμέμαν -[απόσπασμα] (ἀπὸ τὸν Μπὰμπη)

Ιανουαρίου 23, 2017

[…………]

Ή πρώτη αναγγελία της σαρακοστής, ή πρώτη υ­πενθύμιση προέρχεται από μια μικρή ευαγγελική Ι­στορία για έναν εντελώς ασήμαντο άνθρωπο, «μι­κρόν τω δέμας», πού το επάγγελμα του φοροεισπράκτορα πού εξασκούσε, τον χαρακτήριζε, την ε­ποχή εκείνη καί σ’εκείνη την κοινωνία, ως πλεονέκτη, απάνθρωπο καί ανέντιμο.

Ό Ζακχαΐος ήθελε να δει τον Χριστό· το ήθελε τόσο πολύ, ώστε ή επιθυμία του τράβηξε την προσο­χή του Ιησού. Ή επιθυμία είναι ή αρχή του παντός. Όπως λέει το ευαγγέλιο, «οπού γαρ εστίν ό θησαυ­ρός υμών, εκεί εσται καί ή καρδία υμών» (Ματθ. 6,21).Τα πάντα στη ζωή μας αρχίζουν με κάποια επιθυμία, επειδή ό,τι επιθυμούμε είναι καί αυτό πού αγαπούμε, αυτό πού μας τραβάει από τα μέσα, αυτό στο όποιο παραδινόμαστε. Γνωρίζουμε πώς ό Ζακχαίος αγαπούσε το χρήμα, καί κατά τη δική του παραδοχή γνωρίζουμε πώς για να το αποκτήσει δεν είχε κανένα ενδοιασμό να κλέβει άλλους. Ό Ζακχαί­ος ήταν πλούσιος καί αγαπούσε τον πλούτο, αλλά μέσα του ανακάλυψε μία άλλη επιθυμία, ήθελε κάτι άλλο, καί αυτή ή επιθυμία έγινε κεντρική στιγμή της ζωής του.

Αυτή ή ευαγγελική ιστορία θέτει ένα ερώτημα στον καθένα μας: τί αγαπάμε, τί επιθυμούμε, -όχι φυσικά επιπόλαια, αλλά βαθιά. Δεν υπάρχει κανέ­νας μυστηριώδης δάσκαλος πού να περπατά στην πόλη σας, πού να περιβάλλεται από το πλήθος. Εί­ναι όμως έτσι; Δεν υπάρχει κάποια μυστηριώδης κλήση πού περνά κάθε στιγμή από τη ζωή σας· καί κάπου στα βάθη της ψυχής σας, δεν αίσθάνεσθε κά­ποιες φορές μια νοσταλγία για κάτι το διαφορετικό άπ’ αυτό πού γεμίζει τη ζωή σας από το πρωί μέχρι το βράδυ; Σταματήστε για μια στιγμή, προσέξτε, εισέλθετε στην καρδιά σας, αφουγκραστείτε το εσω­τερικό σας, καί θα βρείτε μέσα σας την ίδια ακριβώς παράξενη καί όμορφη επιθυμία.

Ό Ζακχαϊος ήρθε αντιμέτωπος χωρίς αυτό κανείς δεν μπορεί να ζήσει, είναι κάτι όμως πού σχεδόν όλοι μας φοβούμα­στε καί το καταπιέζουμε με το θόρυβο καί τη μαται­ότητα όλων αυτών πού μας περιστοιχίζουν. «Ιδού εστηκα επί την θύραν καί κρούω» (Άποκ. 3,20). Άκούς το σιγανό κτύπημα; Αυτή είναι η πρώτη πρόσκληση της εκκλησίας, του Ευαγγελίου, καί του Χρίστου: επιθύμησε κάτι άλλο, πάρε μια βαθιά ανα­πνοή από κάτι άλλο, θυμήσου κάτι άλλο. Καί τη στιγμή ακριβώς πού σταματάμε για να ακούσουμε αυτή την κλήση είναι σαν ένα φρέσκο καί ευχάριστο αεράκι να φυσά στο μουχλιασμένο αέρα της άχαρης ζωής μας, καί αρχίζει έτσι ή αργή επιστροφή.

Επιθυμία. Ή ψυχή παίρνει μια βαθιά ανάσα. Ό­λα γίνονται -έχουν κιόλας γίνει- διαφορετικά, νέα, απεριόριστα σημαντικά. Ό ανθρωπάκος, με τα ματια του καρφωμένα στο χώμα πάνω σε γήινες επιθυ­μίες, τώρα παύει να είναι ανθρωπάκος καθώς αρχί­ζει ή νίκη μέσα του. Εδώ βρίσκεται ή αρχή, το πρώ­το βήμα από τα έξω προς τα μέσα, προς αύτη τη μυστηριώδη πατρίδα πού όλοι οι άνθρωποι, συχνά ασυνείδητα, νοσταλγούν καί επιθυμούν.

Αλέξανδρος Σμέμαν, «Εορτολόγιο» εκδ.Ακρίτας

Κυριακὴ ΙΕ᾽Λουκᾶ

Ιανουαρίου 22, 2017

Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακη ιε λουκα

(Λουκ. 19,1-10)

Τῷ καιρῷ ἐκείνω, διήρχετο ὁ Ἰησοῦς

1. τὴν Ἱεριχώ

· 2. καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ὀνόματι καλούμενος Ζακχαῖος, καὶ αὐτὸς ἦν ἀρχιτελώνης, καὶ οὗτος ἦν πλούσιος,

3. καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν τίς ἐστι, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἀπὸ τοῦ ὄχλου, ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν.

4. καὶ προδραμὼν ἔμπροσθεν ἀνέβη ἐπὶ συκομορέαν, ἵνα ἴδῃ αὐτόν, ὅτι ἐκείνης ἤμελλε διέρχεσθαι.

5. καὶ ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ἀναβλέψας ὁ Ἰησοῦς εἶδεν αὐτὸν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι.

6. καὶ σπεύσας κατέβη, καὶ ὑπεδέξατο αὐτὸν χαίρων.

7. καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι.

8. σταθεὶς δὲ Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν.

9. εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ὅτι σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο, καθότι καὶ αὐτὸς υἱὸς Ἀβραάμ ἐστιν·

10. ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός.

῝Αγιος Μὰξιμος ὁ Ὁμολογητὴς

Ιανουαρίου 21, 2017

Αποτέλεσμα εικόνας για μαξιμος ομολογητης

Ἄχειρ, ἄγλωττος, χεῖρα καὶ γλῶτταν φύεις
Καὶ χερσὶ Θεοῦ, Μάξιμε, ψυχὴν δίδως.
Εἰκάδι πρώτῃ πότμος Μαξίμου ὄσσ’ ἐκάλυψεν.
Ο Όσιος Μάξιμος ο Ομολογητής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 580 μ.Χ. από πλούσιους και ευγενείς γονείς.
Πραγματοποίησε λαμπρές θεολογικές, φιλολογικές και φιλοσοφικές σπουδές.
Για τα πνευματικά αλλά και τα διοικητικά του χαρίσματα προσλαμβάνεται ως αρχιγραμματέας του αυτοκράτορα Ηρακλείου.
Παραιτήθηκε όμως γρήγορα για να υπερασπισθεί τις αλήθειες της πίστεώς του από την αίρεση των Μονοθελητών.
Γίνεται μοναχός και αρχίζει ένα σκληρό και ανελέητο αγώνα κατά των αιρετικών.
Στον αγώνα του αυτό συναντά πολλά εμπόδια, κυρίως από τον αυτοκράτορα Κώνστα, ο οποίος ήταν υπέρμαχος των Μονοθελητών και έφθασε στο σημείο να συγκαλέσει ψευδο-σύνοδο, η οποία καταδίκασε και αναθεμάτισε τον όσιο και τέλος τον παρέδωσε στον έπαρχο της πόλης για να τιμωρηθεί.
Μαστιγώνεται και τέλος του κόβουν τη γλώσσα και το δεξί του χέρι. Το ακρωτηριασμένο του σώμα άντεξε με θαυματουργικό τρόπο τρία χρόνια στην υπηρεσία της υγείας της ψυχής και ήταν η πιο εύγλωττη μαρτυρία της πίστεως και της αφοσιώσεώς του στο Θεό.
Μετά από ολιγοήμερη ασθένεια αφήνει τη μακάριά του ψυχή στον τόπο της εξορίας του (Λαζική του Πόντου, στο φρούριο Σχίμαρις) το 662 μ.Χ.
Το τίμιο λείψανό του ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Αρσενίου, στη χώρα των Λαζών. Από τον τάφο του έβγαινε φως κάθε νύχτα και φώτιζε την περιοχή, γεγονός που πιστοποιούσε την αγιότητά του.

MARCELINE DESBORDES VALMORE 1786-1859 (ἀπὸ τὸν Παντελῆ)

Ιανουαρίου 21, 2017

Γεννήθηκε στην Douai, μια κοινότητα στο Βορρά της Γαλλίας. Ηταν ηθοποιός……αποκτά τέσσερα παιδιά από τα οποία θα της απομείνει μόνο ένα……η περιορισμένη μόρφωσή της αντισταθμίζεται από την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλε ως αυτοδίδακτη…η ζωή της η οποία σημαδεύτηκε από δυστυχία( οικονομικές καταστροφές, θάνατοι, επώδυνος έρωτας) της έδωσαν τον τίτλο

Απάρνηση

Συγχώρεσε, Κύριε, το θλιμμένο πρόσωπό μου,
εσύ που το σχημάτισες με χαμόγελο και χάρες
όμως κάτω απ΄το χαρούμενο μέτωπο τα δάκρυα έβαλες
κι απ΄τα χαρίσματά σου, Κύριε, τούτο μόνο το χάρισμα μου ΄χει απομείνει.

Είναι το λιγότερο αξιοζήλευτο, είναι το καλύτερο ίσως
μόνο να πεθάνω μου απομένει στ΄ ανθισμένα μου δεσμά
όλα σού έχουν επιστραφεί, αγαπημένε της ύπαρξής μου δημιουργέ,
και μόνον των δακρύων μου το άλας κατέχω μονάχα.

Τα λουλούδια είναι για το παιδί, η αλμύρα για την γυναίκα
φτιάξε την αθωότητα απ΄αυτά και βύθισε εκεί τις μέρες μου,
Κύριε, όταν όλο αυτό το αλάτι θα ΄χει ξεπλύνει την ψυχή μου
θα μου ξαναδώσεις μια καρδιά να σ΄αγαπάει παντοτινά!

Όλοι οι αιφνιδιασμοί πάνω στη γη τελείωσαν για ΄μένα,
έγιναν όλοι μου οι αποχαιρετισμοί, είν΄έτοιμη η ψυχή να εκτιναχτεί
για να φθάσει στους απ΄το μυστήριο προστατευμένους της καρπούς
που ο ντροπαλός ο θάνατος μονάχα να κόψει έχει τολμήσει.

Ω Λυτρωτή ! Τουλάχιστον να είσαι στοργικός με άλλες μάνες
από αγάπη στη δικιά σου κι από ευσπλαχνία για ΄μας !
τα παιδιά τους βάφτισε στα δάκρυά μας τα πικρά,
και τα δικά μου σήκωσε που ΄ναι ριγμένα στα γόνατά σου.

(κειμενο-μεταφραση ΕΛΕΝΗΣ ΚΟΛΛΙΑ)

Roy DeCarava, 1919-2009 (Ἀμερικανος φωτογρὰφος)

Ιανουαρίου 21, 2017

roy-de-carava-45