Nostalghia Final Scene

Οκτώβριος 23, 2017

Ὡραῖο να ζεῖς -τοῦ Ὀρέστη Αλεξάκη- ἀπὸ Μπὰμπη-

Οκτώβριος 23, 2017

 

Ωραίο να ζεις μέσα στην Άνοιξη
Στο φως και των χρωμάτων τη σπατάλη
Στων αρωμάτων τη χλιδή
Στη λάμψη και τη φαντασμαγορία

Ωραίο να ζεις σαν τα λουλούδια που αναβλύζουν
Σαν τα πουλιά που ιχνηλατούν
Σαν τα σκουλήκια που ζητούν τον προορισμό τους

Ωραίο να ζεις ξαλαφρωμένος τ’ ουρανού το βάρος
Ωραίο να ζεις απολησμονημένος
Ωραίο να ζεις τρυγώντας γήινες ώρες
Ωραίο να ζεις αντίπερα των άστρων

Ωραίο να ζεις πλησιάζοντας τις βρύσες
Ωραίο να ζεις ακούγοντας τις φλέβες
Ωραίο να ζεις με το ένα μόνο πρόσωπό σου
Ξεχνώντας το άλλο στο δικό του κόσμο

Ωραίο να ξέρεις – κι όμως να σωπαίνεις

Ν’ απλώνεις ρίζες – κι όμως να βυθίζεσαι

Humberto Rivas (1937-2009 Ἀργεντινος Φωτογρὰφος)

Οκτώβριος 23, 2017

Umberto Rivas 51

Κυριακὴ ΣΤ’ Λουκᾶ

Οκτώβριος 22, 2017

Σχετική εικόνα

(Λουκ. 8,26-39)

Τῷ καιρῷ ἐκείνω, ἐλθόντι τῷ Ἰησοῦ

26. εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν,

27. ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν.

28. ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς.

29. παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους.

30. ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν·

31. καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν.

32. ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς.

33. ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη.

34. ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς.

35. ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν.

36. ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς.

37. καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο. αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. . ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων·

39. ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς.

 

Κατουνὰκια

Οκτώβριος 21, 2017

_8244089.JPG

Περὶ τοῦ εἰκονογρὰφου Πανσὲληνου (ἀπὸ Μπὰμπη)

Οκτώβριος 21, 2017

 

  • Ἡ τοιχογραφία τοῦ Πρωτάτου
  • Ὁ Πανσέληνος, ἐκπρόσωπος τῆς ὀνομαζόμενης Μακεδονικῆς Σχολῆς ἁγιογραφεῖ τόν ναό του Πρωτάτου περί τό 1290 μ.Χ. διαιρώντας τούς τοίχους του σέ τέσσερεις ὁριζόντιες ζῶνες ξεκινώντας ἀπό τήν πιό κοντινή στήν ὀροφή τέταρτη ζώνη καί κατεβαίνοντας πρός τήν πρώτη κοντά στό δάπεδο. Ἡ θεματολογία του εἶναι προσαρμοσμένη στήν ἀρχιτεκτονική του Ναοῦ (βασιλική χωρίς τροῦλλο) μοναδική ἀλλά ὁπωσδήποτε βασισμένη στά ἁγιογραφικά πρότυπα τῆς περιόδου.
    Ὁ Πανσέληνος ἁγιογράφησε τό Πρωτάτο μέ τήν τεχνική τοῦ Φρέσκου (Fresco) ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ τήν ὁλοκλήρωση τῆς ἁγιογραφίας πρίν ὁ σοβάς ἐπάνω στόν ὁποῖο γίνεται ἡ ἁγιογράφηση στεγνώσει. Ξεκινοῦσε καί ὁλοκλήρωνε τήν ἁγιογράφηση κάθε μίας ζώνης ξεχωριστά.
    Ἐντυπωσιακό καί ἐνδεικτικό τῆς ἱκανότητας καί τοῦ ἁγιογραφικοῦ χαρίσματος τοῦ Πανσέληνου καί τῶν συνεργατῶν του ἀποτελεῖ τό γεγονός, ὅτι δέν ὑπῆρχε προχαραγμένο σχέδιο ἰδίως κατά τήν ἁγιογράφηση τῶν προσώπων τῶν εἰκόνων -οἱ εἰδικοί μελετητές εἰκάζουν, τήν παρουσία πρίν τήν ἁγιογράφηση ἑνός ἁπλοῦ σχεδίου, πού γινόταν λίγο νωρίτερα μέ πινέλο-.
    Στό ναό τοῦ Πρωτάτου, στήν 1η ζώνη τοῦ νότιου τοίχου τοῦ κεντρικοῦ κλίτους ὁ Πανσέληνος ἀπεικόνισε τούς στρατιωτικούς ἁγίους Θεόδωρο Τήρωνος καί Ἀρτέμιο.
    Εἶναι καταπληκτική ἡ ὁμοιότητα τοῦ προσώπου τοῦ ἁγίου Ἀρτεμίου μέ τόν Χριστό. Ἡ ὁμοιότητα αὐτή ἀπό πολλούς ἑρμηνεύεται ὡς συμβολική τῆς θέωσης τοῦ ἁγίου. Εἶναι ἐμφανέστατη ἡ ὁμοιότητα πού ἐπιλέγει νά δώσει ὁ ἁγιογράφος στήν μορφή τοῦ ἁγίου μέ τήν μορφή τοῦ Χριστοῦ πού ἁγιογραφεῖ στόν ἴδιο ναό.
  • «…Ο ουσιαστικός συμβολισμός της ζωγραφικής των Βυζαντινών κι ειδικότερα εκείνης του Πανσελήνου, είναι η δια του ρυθμού εσωτερική κίνηση του φωτός, που κατά τρόπο μυστηριώδη βρίσκει ασυνείδητα αναλογίες σε κάποιες κινήσεις της καρδιάς μας, έτσι που, χωρίς να μας αποκαλύπτεται, γίνεται αισθητή και γι’ αυτό πειστική η αλήθεια των εικονιζομένων. Αυτό δεν μου φαίνεται κατορθωτό όταν το χρώμα, οι γαρμμές, τα σχήματα, δεν βρίσκουν κάποια ισορροπία μεταξύ της προσλήψεως του φυσικού κόσμου στον οποίο ζούμε και των ποικίλων ασυνείδητων δυνάμεων που δρουν μέσα μας. Η ισορροπία αυτή είναι βέβαια επίτευγμα κάθε μεγάλης Τέχνης. Αλλά ειδικά στο Βυζάντιο και ειδικότερα στον Πανσέληνο το επίτευγμα είναι σε βαθμό εξαιρετικά υψηλό, έτσι ώστε ακόμα και σήμερα να μη δυσκολεύεται να πει κανείς ότι η ζωγραφική αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο αχειροποίητη…»
  • Ανδρέα Φωκά
    Σημειώματα με αφορμή τις τοιχογραφίες του Πρωτάτου
    Από το βιβλίο: «Η χαμένη ενότητα των πραγμάτων», εκδ. Αρμός

 

Ὁ Ἃγιος Μεγαλομὰρτυς Ἀρτὲμιος

Οκτώβριος 20, 2017
Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος αρτεμιος
Ὁ πάντα λαμπρὸς Ἀρτέμιος ἐν βίῳ,
Τμηθεὶς ἀπῆλθεν εἰς ὑπέρτατον κλέος.
Εἰκάδι Ἀρτέμιος πυκινόφρων αὐχένα τμήθη.
Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.

Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ’ εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου, γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στον νεόκτιστο Ναό των Αγίων αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ.Χ.).

Κατά την διαμονή του στην Πάτρα και με την επίβλεψη του κατασκεύασε υδραγωγείο. Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο.

Όταν, το 363 μ.Χ., ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό:

«Κύριε, πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με» (Ψαλμός Ν’ (50), στ. 14).

Κύριε, στήριξε με με σκέψεις σταθερές και θέληση ισχυρή, που να κυριαρχεί μέσα μου και να με κατευθύνει στην υπεράσπιση του αγαθού με θάρρος.

Πράγματι, ο Αρτέμιος, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα.

Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες, και τελικά τον αποκεφάλισε. Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου.

Δὰφνη

Οκτώβριος 20, 2017

_8233828.JPG

Χαϊκοῦ

Οκτώβριος 19, 2017

1)

Ἀδιὰφορο

στὰ χρὼματα τῆς δὺσης

τὸ σκιὰχτρο.

(Shirao)

2)

Ἡ παγωνιὰ

ὰπὸ ποῦ ἒρχεται λοιπὸν

σκιὰχτρο;

(Issa)

3)

Στὸν έφὴμερο κὸσμο

καὶ τὸ σκιὰχτρο

ἒχει μὰτια καὶ μὺτη.

(Shiki)

 

(Χαϊκοῦ-ἐκδ.Cigale)

 

 

Humberto Rivas (1937-2009 Ἀργεντινος Φωτογρὰφος)

Οκτώβριος 19, 2017

Umberto Rivas 50