Archive for Οκτώβριος 2018

Φθηνοπωριὰτικη λὺπη (Φουτζιουὰρα-Νὸ-Τανταφοὺσα)

Οκτώβριος 31, 2018

Μὴν κλαῖς γρὺλε,

μὴ θρηνεῖς

τὸσο λυπημὲνα

γιὰ τὸ κὰθε τὶ,

ἡ λὺπη μου ἐμὲνα

εἶναι πιὸ μεγὰλη,

κι ὃμως ὲγὼ πὲφτω

στὴ σιωπὴ.

(Στὶχοι γραμμὲνοι πὰνω στὸ νερὸ-Ὰνθολογὶα Ἰαπωνικῆς ποὶησης-Σμὶλη)

Beethoven Silence

Οκτώβριος 31, 2018

Δρὰκων κατὴλθες (Χ.Μαρκὶδης)

Οκτώβριος 30, 2018

Δι᾽ὃ

Τρὲξε !  Ὦ ,τρὲξε

Ἐλευθερὶα

Ὃταν

τὰ χὰσεις ὃλα

κερδὶζεις τὰ πὰντα.

 

(Δρὰκων κατὴλθες-Τυποθὴτω)

Purcell – The Indian Queen from Tarkovsky`s «Zerkalo» (Y. Menuhin)

Οκτώβριος 30, 2018

Δύοντας…

Οκτώβριος 30, 2018

F1AE063A-9CFF-4D0D-8391-9E2EB3B2BF3F.jpeg

Κυριακὴ τῆς Ἁγὶας Σκὲπης τῆς Ὑπεραγὶας Θεοτὸκου

Οκτώβριος 28, 2018

Αποτέλεσμα εικόνας για της αγιας σκεπης

Λουκ. ι’ 38-42, ια’ 27-28

38  Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς κώμην τινά. γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.

39 καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ  Ἰησοῦ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ.

40 ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται.

41 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ  Ἰησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· 42 ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς.

27  Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας.

28 αὐτὸς δὲ εἶπε· μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.

Περὶ τῆς 28 Ὀκτωβρὶου 1940

Οκτώβριος 28, 2018

Ὁ Ἃγιος μεγαλομὰρτυς Δημὴτριος ὁ Μυροβλὺτης

Οκτώβριος 26, 2018
Σχετική εικόνα
Δημήτριον νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου,
Ζηλοῦντα πλευρᾶς λογχονύκτου σῆς πάθος.
Εἰκοστῇ μελίαι Δημήτριον ἕκτῃ ἀνεῖλον.
Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ.Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ., διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.

Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας (βλέπε 27 Οκτωβρίου),

ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο.
Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του.
Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα.

Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος.

Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου.

Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο

(σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου του Αγίου Γεωργίου)

να πατά τον άπιστο Λυαίο.

Σήμερα ο Άγιος Δημήτριος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης.

Ένα από τα πολλά θαύματα του Αγίου είναι και το εξής. Το 1823 μ.Χ. οι Τούρκοι που ήταν αμπαρωμένοι στην Ακρόπολη της Αθήνας ετοίμαζαν τα πυρομαχικά τους για να χτυπήσουν με τα κανόνια τους,

τους Έλληνες που βρισκόντουσαν στον ναό του Αγίου Δημητρίου, μα ο Άγιος Δημήτριος έκανε το θαύμα του για να σωθούν οι Χριστιανοί και η πυρίτιδα έσκασε στα χέρια των Τούρκων καταστρέφοντας και τμήμα του μνημείου του Παρθενώνα.

Για να θυμούνται αυτό το θαύμα, ο ναός λέγεται από τότε Άγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης, από την λουμπάρδα δηλαδή το κανόνι των Τούρκων που καταστράφηκε.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις,
σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη,
Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον.
Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν,
ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα,
οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε,
Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε,

δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον

Ἦχος β’. Αὐτόμελον.
Τοῖς τῶv ἰαμάτωv σου ῥείθροις Δημήτριε,
τὴv Ἐκκλησίαν Θεὸς ἐπορφύρωσεv,
ὁ δούς σοι τὸ κράτος ἀήττητοv,
καὶ περιέπωv τὴν πόλιv σου ἄτρωτοv·

αὐτῆς γὰρ ὑπάρχεις τὸ στήριγμα.

Κάθισμα

Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λογον.
Εὐσεβείας τοῖς τρόποις καταπλουτῶν,
ἀσεβείας τὴν πλάνην καταβαλών,
Μάρτυς κατεπάτησας, τῶν τυράννων τὰ θράση,
καὶ τῷ θείῳ πόθῳ, τὸν νοῦν πυρπολούμενος,
τῶν εἰδώλων τὴν πλάνην, εἰς χάος ἐβύθισας·
ὅθεν ἐπαξίως, ἀμοιβὴν τῶν ἀγώνων,
ἐδέξω τὰ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα,
Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι,

τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Ἕτερον Κάθισμα

Βασιλεῖ τῶν αἰώνων εὐαρεστῶν,
βασιλέως ἀνόμου πᾶσαν βουλήν,
ἐξέκλινας Ἔνδοξε, καὶ γλυπτοῖς οὐκ ἐπέθυσας·
διὰ τοῦτο θῦμα, σαυτὸν προσενήνοχας,
τῷ τυθέντι Λόγῳ ἀθλήσας στερρότατα·
ὅθεν καὶ τῇ λόγχῃ, τὴν πλευρὰν ἐξωρύχθης,
τὰ πάθη ἰώμενος, τῶν πιστῶς προσιόντων σοι,
Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι,

τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Μεγαλυνάριον

Τὸν μέγαν ὁπλίτην καὶ ἀθλητήν,
τὸν στεφανηφόρον, καὶ ἐν μάρτυσι θαυμαστόν,
τὸν λόγχῃ τρωθέντα, πλευρὰν ὡς ὁ δεσπότης,

Δημήτριον τὸν θεῖον ὕμνοις τιμήσωμεν.

Ἕτερον Μεγαλυνάριον

Φύλαττε τοὺς δούλους σου ἀθλητά,
μάρτυς μυροβλύτα τοὺς ὑμνοῦντάς σε εὐσεβῶς,
καὶ ρῦσαι κινδύνων καὶ πάσης ἄλλης βλάβης,
Δημήτριε τρισμάκαρ ταῖς ἱκεσίαις σου.

Μὲγαν εὒρατο (Θ.Στανὶτσας)

Οκτώβριος 26, 2018

Ἀστικὸ τοπὶο (Η.Κεφαλας)

Οκτώβριος 25, 2018

Ἐπὶ ταπὴτων σκυροδὲματος

καὶ ὑλικῶν ἐφυαλὼσεως

χὰσαμε τὴν οἰκεὶωση τοῦ χὼματος.

 

Καὶ ἒτσι ποτὲ δὲ θα μπορὲσουμε

τὴν κρὶσιμη στιγμὴ νὰ ποῦμε

᾽᾽ Ἂνθρωπος ὡσεὶ χὸρτος ᾽᾽

καὶ ᾽᾽ὡσεὶ ἂνθος τοῦ ἀγροῦ ᾽᾽

παρὰ μὸνον

᾽᾽Οὐκ ἐπιγνὼσεται ἒτι τὸν τὸπον ᾽᾽

 

(Η.ΚΕΦΑΛΑΣ-Τὰ λιλιποὺτεια-Γαβριηλὶδης)