Archive for Οκτώβριος 2008

Pablo Neruda (1904-1973, Χιλή).

Οκτώβριος 31, 2008


1)

Γιατί τά φύλλα

σάν νιώσουν κίτρινα

ατοκτονον;

2)

Δέντρα στόν δρόμο…

προσμένοντας τό χιόνι

γιατί γδύθηκαν;

3)

Γιατί ραγε ζονε

ο μεταξοσκώληκες

τόσο ρακένδυτοι;

4)

Ποιός τραγουδάει

στό νερό το βυθο

τς ξεχασμένης λίμνης;

5)

Πόσες βδομάδες

χει μέρα; Κι’ μήνας

πόσα χρόνια;

6)

Γιατί γ

σάν βγον ο βιολέτες

μαραζώνει;

(πόδοση: Δ.Στρατηγοπούλου,Ζ.Σαβίνα)

Τari Sutinen (1962-, Φινλανδία)

Οκτώβριος 30, 2008


1)

Πυκνό δάσος-

νάμεσα στά κλαδιά

γραμμές λιου.

2)

Πρωϊνός λιος-

γυρίζει τή θάλασσα

σέ χρυσάφι.

3)

χειμώνας δέν ξέρει

πς χάθηκε μία ρα-

πίσημη θερινή ρα.

(πόδοση:Κ.σπιώτου,Ζ.Σαβίνα)

Miira Mand (1971-.Φινλανδία)

Οκτώβριος 29, 2008

1)

Πρίν πό τήν καταιγίδα

πόσο λευκός γλάρος

πάνω μας.

2)

π’ξω

καί τά φτα το γραφείου

ζεστά φαίνονται.

3)

Μακριά,μακριά,

περ’πό τήν κίνηση

να ηδόνι.

(πόδοση:Κ.σπιώτου,Ζ.Σαβίνα)

εκ της οδού παράδειγμα…

Οκτώβριος 28, 2008

…μνήμες…

Οκτώβριος 28, 2008


Η ΣΗΜΑΙΑ

Πάντα κι πού σ’ντικρύζω

μέ λαχτάρα σταματ

καί περήφανα δακρύζω,

ταπεινά σέ χαιρετ.


Δόξα θάνατη στολίζει

κάθε θεία σου πτυχή

καί μαζί σου φτερουγίζει

τς πατρίδας ψυχή.


ταν ξάφνου σέ χαιδευει

τ’γεράκι τ’λφρο

μοιάζεις κύμα πού σαλεύει

μέ χιονόλευκον φρό.


Κι σταυρός πού λαμπυρίζει

στήν ψηλή σου κορυφή

εν’φαρος πού φωτίζει

μίαν λπίδα μς κρυφή.


Σέ θωρ κι ναθαρευω

καί τά χεριά μου χτυπ,

σάν για σέ λατρεύω,

σά μητέρα σ’γαπ.


Κι π’τά στήθη μου νεβαίνει

μία χαρούμενη φωνή:

νασαι πάντα δοξασμένη

σημαία γαλανή!

(Ι.Πολέμης,νεοελληνικά ἀναγνώσματα Ἅ’τάξης Γυμνασίου Ἀθηνα 1939)

Ζήσιμος Λορενζάτος (1915-2004)

Οκτώβριος 27, 2008

1)

Φίδι το χάρου

βγαίνεις πό δερμάτι

καί σ’ λλο μπαίνεις.

2)

θεριακλής

Μή λές κουβέντα:

σέ κάνει μπουρμπουλήθρα

στό ναργιλέ του.

3)

π’ τά δυό τρανα

στό σταθμό ποιό κουνιέται

μες γιά τό λλο;

(Ζ.Λορεντζάτος,¨ποιήματα¨,κδ.καρος)

Santoka Tanenta (1882-1940)

Οκτώβριος 27, 2008

1)

Φύλλα λάμπουν

φθινοπωρινά

σύννεφα.

2)

ρθε γράμμα

καί στερα

φύλλα πέφτουν.

3)

Στή σιωπή

το βουνο

σιωπή βροχς.

(Σαντόκα Τανέντα,¨φύλλα πορείας¨,μτφ.Γ.Λειβαδς,κδ.λευσις)

Μένης Καλατζόπουλος

Οκτώβριος 26, 2008

1)

Σήμερα τό πρωί

στό καινούργιο ροχο μου

κάποιος λλος.

2)

Κοίταξε μέσα-

ληθινό λουλούδι

πό νέο κόσμο.

3)

Τό κεραμίδι στάζει

χος τραγουδάει-

νειρεύομαι.

(Μ.Καλατζοπουλος,¨Τό ρωμα το λευκου¨,κδ.Δόμος)

Σ.Χαρκιανάκης (1935-)

Οκτώβριος 26, 2008

ξισώσεις

Θάνατος,

μονή προσποίητη

χειρονομία μας.

Φήμη,

φελεστερη προσποίηση

θανασίας.

Μετάνοια,

πείνα καί δίψα

γιά φς νέσπερο.

ρωτας,

διαρκς πίκληση θανάτου

νάμεσα

σέ γιασεμιά καί κυπαρίσσια.

(Σ.Χαρκιανακη:‘ν γ λλότρια’ κδ.ρμς)

Ζήσιμος Λορεντζάτος(1915-2004)

Οκτώβριος 19, 2008


1)

λβιος στις

μπαίνει στήν κοίλαν χθόνα

δών κενα

2)

Πρε τ’γγίστρι

συναγρίδα πού φεύγει

κι κόμα φεύγει.

3)

Λόγια γραμμένα

σέ μίας δεκάρας

μεροδείχτες.

(Ζ.Λορενζατος –‘Ποιήματα’-κδ.καρος)