Archive for Ιανουαρίου 2011

Τῶν Ἁγίων ἐνδόξων Τριῶν ἱεραρχῶν, Βασιλείου τοῦ Μεγάλου,Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Ιανουαρίου 30, 2011

Τρεῖς Ἱεράρχες καὶ παιδεία: ἔξοδος στὴ Ζωὴ

Δημοσιογράφος (Δ): Τὴν εὐχή σας, ἅγιοί του Θεοῦ. Σκέφθηκα νὰ ζητήσω τὴ γνώμη σας στὰ φλέγοντα θέματα τῆς παιδείας καὶ τῆς ἀγωγῆς, στὰ ὁποῖα εἶσθε εἰδικοί.

Βασίλειος (Β): Χαιρόμαστε πο νδιαφέρεσθε γι τν παιδεία. πραγματικ παιδεία εναι γωγ φέλιμη γι τν ψυχή, πο τν καθαρίζει π λαττώματα, πολλς φορς μ κόπο κα πόνο.

Γρηγόριος(Γ): Νομίζω τι λοι ο φρόνιμοι νθρωποι μολογον πς παιδεία εναι τ πρτο γαθ πο διαθέτουμε. χι μόνο Χριστιανική, πο εναι κα εγενέστερη κα πο περιφρονε κάθε κομψότητα κα κάθε φιλοδοξία τν λόγων γι ν κρατήσει μόνο τ σωτηρία κα τ κάλλος τν νοητν πραγμάτων, λλ κα ξωτερικ μόρφωση τν ποία κάποιοι Χριστιανο π κακ κτίμηση πορρίπτουν διότι τάχα εναι πουλη κα πατηλ κα πομακρύνει π τν Θεό.

Ἰωάννης (Ἰ): π τν τέχνη ατ δν πάρχει μεγαλύτερη. Τίποτε δν συγκρίνεται μ τ ν διαπαιδαγωγήσεις τν ψυχ κα ν διαπλάσεις τ διάνοια νς νέου. Χρειάζεται περισσότερη προσοχ κα κρίβεια κα π κείνη πο χουν ο ζωγράφοι κα ο γλύπτες.

Δ: Γιατί εἶναι τόσο μεγάλη ἡ σημασία τῆς παιδείας;

Β: δύναμη τς παιδείας βασίζεται στ γεγονς τι σκεται πάνω σ ψυχ επλαστη κόμη, πως τ κερί. τσι, ταν θ λθει νάπτυξη το λογικο, δύναμη τς συνήθειας θ συμμαχήσει μαζί του πρς τν σωστ κατεύθυνση. Τ μαθήματα ρετς πο θ ντυπωθον στ παιδ π τν παιδικ λικία εναι νεξάλειπτα.

Ι: Μεγάλος θησαυρς εναι τ παιδιά μας κα χρειάζονται πολλ πιμέλεια. ταν πρόκειται ν μάθουν μία τέχνη ψάχνουμε ν βρομε τν πλέον κατάλληλο ν τος τ διδάξει. Γ΄ ατος πο θ διαμορφώσουν τν ψυχή τους, μως, δ νοιαζόμαστε νάλογα.

Δ: Πέστε μᾶς κάτι γιὰ τὶς δικές σας σπουδές.

Γ: Βασίλειος κι γ συνδεθήκαμε μ στεν κα ερ φιλία στν θήνα που πήγαμε ν σπουδάσουμε. Δν γνωρίζαμε δρόμους λλους π ατος πο δηγοσαν στ να κα στ σχολή μας. Μάλιστα, μπορ ν π τι κε κα τν Θε πλησιάσαμε περισσότερο, βλέποντας τ ντίθετα παραδείγματα.

Δ: Μερικὲς φορὲς παρατηροῦμε νὰ μὴν ἐπιτυγχάνονται οἱ στόχοι τῆς παιδείας. Τί φταίει ποῦ δὲν γίνεται ἀποτελεσματική;

Ι: Τ σκοπ τς κπαιδεύσεως τν καταστρέφουν συνήθως τ ξς ατια: ο περιορισμένες δυνατότητες το παιδιο, μάθεια κα κνηρία τν δασκάλων, ο πολλς πασχολήσεις το πατέρα, λλειψη δαπανν γι τν παιδεία κα μισθν γι τος δασκάλους, καθς κα κακία κα φθόνος τν συμμαθητν.

Δ: Μὲ ποιὸ τρόπο παίζει ρόλο καὶ ὁ ἐκπαιδευτικός;

Ι: Μ τν προσωπικότητά του. ς εναι κοιν σχολεο σ λους κα πόδειγμα ρετς λαμπρότητα το βίου σου, ποία πρέπει ν βρίσκεται μπροστ σ λους σν ρχέτυπη εκόνα, χοντας λα τ καλ μέσα της κα δίνοντας μ μεγάλη εκολία τ παραδείγματα σ΄ κείνους πο θέλουν ν ποτυπώσουν μέσα τος κάποιο π τ καλ πο χει. Ο μαθητς τότε πρ πάντων γαπον κα μιμονται τ καλό, ταν χουν τέτοια παραδείγματα π τος δασκάλους τους… κενος πο φαρμόζει πρτος κενα πο συμβουλεύει στος λλους, μ τν μπρακτη τήρηση τς συμβουλς πείθει περισσότερο π’ λα τν κροατή.

Β: Ο νέοι δν πρέπει ν παραδώσουν δι μίας τ πηδάλια τς διάνοιάς τους στος δασκάλους κα στος λογίους κα ν τος κολουθον που ατο τος δηγον, λλ ν γνωρίζουν τί ν δέχονται π ατος κα τί ν παραβλέπουν.

Ι: καλς δάσκαλος εναι παλλαγμένος π φθόνο κα παρση. Θέλει ο ρετς ν γίνουν κοιν κτμα τν μαθητν του, θέλει μόνο ν τος ξισώσει σ λα μ τν αυτό του. Γιατί ατ κυρίως εναι τ γνώρισμα το πραγματικο δασκάλου, τ ν συμπάσχει στς συμφορς τν μαθητν του, τ ν θρηνε κα ν πενθε γι τ τραύματα ατν πο χει στν εθύνη του.

Δ: Πῶς πρέπει νὰ γίνεται τὸ μάθημα ὥστε νὰ ἐκπληρώνεται τὸ μορφωτικὸ ἰδεῶδες;

Β:Τ μαθήματα πρέπει ν γίνονται μ εχάριστο τρόπο κα ν προσφέρονται βραβεα στος μαθητές, στε ν κπληρώνουν τν σκοπ τος νετα κα χωρς πίεση κα λύπη. Μάθημα πο γινε μ βία δν εναι δυνατ ν παραμείνει· σα μως εσέρχονται μέσα μας μ εχαρίστηση κα χάρη, κάπως μονιμότερα γκαθίστανται στν ψυχή μας.

Ι: Δν ρκε μόνο νάγνωση ν δν προστεθε κα κατανόηση. Διότι, πως κριβς ν κάποιος τρέφεται λλ δν χωνεύει τν τροφ δν θ ζήσει ποτέ, τσι κα ν κάποιος διαβάζει λλ δν καταλαβαίνει τίποτε, δν θ βρε τν λήθεια.

Δ: Συμμερίζεσθε καὶ σεῖς τὴν ἄποψη ὅτι δὲν πρέπει νὰ ὑπερφορτώνεται τὸ παιδὶ μὲ γνώσεις;

Β: Φυσικά. ταν διάνοια δυνατε ν τ συλλάβει λα μαζί, παθαίνει τ διο μ τ στομάχι πο δυνατε ν χωνέψει ατ πο φαγε, ξ ατίας το περβολικο κόρου.

Δ: Φαντάζομαι πόσο κουραστικ θ εναι τ λειτούργημα το δασκάλου.

Ι: κόπος εναι βαρς ταν εναι μάταιος. ν μαθητς προσέχει κα τ ποδεικνύει μ ργα, δν ασθανόμαστε καθόλου τος κόπους μας.

Δ: Γιατί οἱ περισσότεροι μαθητὲς βρίσκουν κουραστικὴ τὴν παιδεία καὶ τὴν ἀποστρέφονται;

Β: παιδεία στν ρχ φαίνεται ν προξενε δυσφορία κα χι χαρά· ργότερα μως ποφέρει καρπ ερήνης κα σωτηρίας. Δυστυχς ο περισσότεροι κουράζονται π τν δυσκολία τν πραγμάτων κα δν ναμένουν τν φέλεια π τν κβαση, λλ μ τ ν δυσανασχετον μπροστ στν δυσχέρεια τς μαθήσεως παραμένουν στν ρρώστια τς μάθειας.

Ι: παιδαγωγία εναι σκληρ λλ χει καρπος γλυκες, πως π τν τραχ κορμ το δένδρου βγαίνει γλυκ φροτο.

Δ: Παρατηροῦμε τὸ φαινόμενο νὰ ἐπιδιώκουν σχεδὸν ὅλοι ἀνώτατες σπουδὲς καὶ νὰ μὴν καταδέχονται τὰ πρακτικὰ ἐπαγγέλματα.

Ι: Κανες π σους σκον χειρωνακτικ πάγγελμα ν μν ντρέπεται, λλ ν ντρέπονται σοι τρέφονται δικα κα μένουν ργο κα χρησιμοποιον πολλος πηρέτες. Τ ν τρέφεται κάποιος πάντοτε ργαζόμενος ποτελε εδος φιλοσοφημένης ζως· ο ψυχς τν νθρώπων ατν εναι καθαρότερες κα ο διάνοιές τους πι ρωμαλέες.

Β: καθένας πρέπει ν προσέχει τ δική του ργασία κα ν τν φροντίζει μ ζλο κα προθυμία κα πιμέλεια, σ ν τν ποπτεύει Θεός. Κα ν μν πηγαίνει π τ μία δουλει στν λλη, διότι εναι προτιμότερο ν κτελομε μία τέχνη σωστ παρ ν καταπιανόμαστε μ πολλς τελς. Ατ φανερώνει πιπόλαιο χαρακτήρα· η, ν δν πάρχει, τν δημιουργε.

Δ: Ποιὸν θεωρεῖτε ἀληθινὰ μορφωμένο;

Β: νθρώπινη σοφία εναι μπειρικ γνώση τν πραγμάτων τς ζως… Σοφία ληθιν εναι πιστήμη κα τν θείων κα τν νθρωπίνων πραγμάτων κα τν ατιν τους. Πολλοί, ξ ατίας τς μελέτης τν πιστημν, χουν παραμελήσει τ γνώση το Θεο.

Γ: Γι μένα δν εναι σοφς κενος πο χει σοφία λόγου, οτε κενος πο παρουσιάζει μν εφράδεια λλ χει στατη κα διαμόρφωτη ψυχή, σν τος τάφους ο ποοι ξωτερικ μν εναι μφανίσιμοι κα ραοι ν σωτερικ κρύβουν πτώματα κα δυσωδία. Σοφ θεωρ κενον πο λέει μν λίγα περ ρετς, λλ παρουσιάζει πολλ μ τ ζωή του κα πιβεβαιώνει μ τν πράξη τν ξιοπιστία το λόγου του. Σοφία εναι τ ν γνωρίζει κανες τν αυτό του κα ν μν περηφανεύεται.

Ι: Θέλετε ν σς π ποι εναι τ γνωρίσματα το ληθιν φιλοσοφημένου κα καλλιεργημένου νθρώπου; Εναι περιφρόνηση το πλούτου κα τς δόξας, καθς κα τ ν εναι νώτερος π φθόνο κα κάθε πάθος.

Δ: Τί ἀπαντᾶτε σ’ ἐκείνους ποῦ ἰσχυρίζονται πῶς ἡ πίστη ἀναιρεῖ τὶς δυνατότητες τοῦ ἀνθρώπινου λογικοῦ;

Γ: λογική μας εναι κατώτερη τν θείων πραγματικοτήτων… πίστη εναι πλήρωση το λογικο μας.

Δ: Πάντως καταλαβαίνω ὅτι δὲν θεωρεῖτε περιττὴ τὴν γενικότερη ἐκπαίδευση.

Β: Ν σς φέρω μία εκόνα. λήθεια το Θεο εναι καρπς το δένδρου, ν ο πιστμες εναι τ φύλλα. λλωστε κα μέγας Μωυσς κα σοφς Δανιλ διδάχθηκαν τν κοσμικ σοφία πρν π τ θεία διδάγματα… Πρτα μαθαίνουμε ν παρατηρομε τ εδωλο το λιου στ νερ κα κατόπιν μαθαίνουμε γι τν λιο… Τ θέμα εναι ν χουμε κριτικ πνεμα στε ν παίρνουμε τι ξίζει κα φελε τν ψυχή, ν ποφεύγουμε δ τι μς βλάπτει πνευματικά, πως μέλισσα πιλέγει τ νθη, πως πηγαίνουμε στ τριαντάφυλλο ποφεύγοντας τ γκάθι… Κα τοτο διότι μες ο Χριστιανο τ πράττουμε λα μ σκοπ τν προετοιμασία γι λλη ζωή.

Γ: λλωστε δν βλέπετε τι σπουδαος κα γιος Βασίλειος πρξε κανότερος π τος συμφοιτητές του; Προσπαθομε πλς ν χουμε σωστ εράρχηση. Ατο πο κατηγορον τ μόρφωση τ κάνουν γι ν κρύβεται μέσα στ γενικ παιδευσία δική τους κι τσι ν μν λέγχονται.

Δ: Μπορεῖτε νὰ γίνετε πιὸ συγκεκριμένοι γύρω ἀπὸ τὸ ποιὰ πρέπει νὰ ἀπορρίπτουμε καὶ ποιὰ νὰ κρατοῦμε;

Γ: τι δηγε σ πλάνη γύρω π τ Θε κα τν κόσμο δηγε σ εδωλα στρολογία κα μαντεα, τ πολεμομε κα τ πορρίπτουμε. Κρατομε μως τν ρευνα γύρω π τν νθρωπο κα τ φύση, γύρω π τν ψυχ κα τς θεϊκς πραγματικότητες. Δεχόμαστε τι φορ στν ρευνα κα στ θεωρία. πορρίπτουμε τι δηγε στος δαίμονες κα στν πλάνη κα στν βυθ τς πώλειας.

Β: πίσης δίνουμε προσοχ στ λογοτεχνία πο χει θικ πίδραση πάνω μας πειδ ξυμνε τν ρετ κα πορρίπτουμε κείνη πο καλλιεργε πάθη. Φροντίζουμε πιστήμη ν μν πηρετε τ ψέμα. Γενικά, γαπομε τι εναι οκεο κα συγγενεύει πρς τν λήθεια.

Ι: Δν θ γκρεμίσουμε τ σχολεο φυσικά, λλ δν πρέπει ν πιτρέψουμε τ σχολεο ν γκρεμίσει τν ψυχή. ταν ψυχ σωφρονε δν προέρχεται καμία ζημι π τν γνοια τς ρητορικς τέχνης, ταν μως ψυχ εναι διεφθαρμένη, βλάβη εναι πολ μεγάλη, στω κα ν γλώσσα εναι ξασκημένη· κα μάλιστα βλάβη εναι τόσο χειρότερη, σο μεγαλύτερη εναι κα ρητορικ δύναμη. Διότι ταν πονηρία συνοδεύεται κα π εφράδεια, κάνει τ πράγματα πολ χειρότερα π τν μάθεια.

Γ: Τν κοσμικ γνώση πρέπει ν τν ποτάξουμε στ θεϊκή, διότι ατ κατάγεται π τν ορανό. γήινη παιδεία πρέπει ν τν πηρετε κόσμια.

Δ: Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ μορφωτικὸ ἔργο ὁ ἐκπαιδευτικὸς ἐνεργεῖ γενικότερη ἀγωγή. Πῶς θὰ ἔπρεπε νὰ βοηθήσει τὸν νέο ὡς πρὸς τὸν χαρακτήρα του;

Β: Τώρα θίγετε να θέμα τόσο σημαντικ σο κα παραμελημένο. Χρειάζεται νέος ν μάθει ν ρωτ χωρς ριστικότητα κα ν παντ χωρς περοψία. Ν μ διακόπτει τν συνομιλητή του, οτε ν παρεμβάλλει τ δικά του λόγια πιδεικτικά. ν χει διδαχτε κάτι π λλον ν μν τ κρύβει σ ν ταν δική του σκέψη, λλ ν φανερώνει τίνος εναι. Πρτα ν ξετάζει μέσα το τί πρόκειται ν πε.

Ι: Πρέπει δάσκαλος ν εναι λεύθερος σωτερικ κα ν χει τ θάρρος τς γνώμης του, συγχρόνως δ ν εναι συγκαταβατικς ταν ατ φελε κα τ παιτε περίσταση. Ν εναι συγχρόνως κα καλοκάγαθος κα αστηρός. Τίποτε δν συμβάλλει τόσο στ ν πείσει κάποιος τν κροατή του ν δεχτε τς συμβουλές, σο τ ν γνωρίζει τι ατς λέγονται μ πολλ γάπη. Μλλον, ταν πάρχει γάπη δν χρειάζονται πολλς συμβουλς κα ντολές.

Δ: Ὁ ἐκπαιδευτικὸς ἔρχεται συνεχῶς σὲ ἐπαφὴ μὲ τὴ συμπεριφορὰ τοῦ νέου, ἡ ὁποία δὲν εἶναι πάντοτε ἡ ἐνδεδειγμένη. Μὲ ποιὸ τρόπο πιστεύετε ὅτι πρέπει ὁ δάσκαλος νὰ προσεγγίζει τὰ παραπτώματα τῶν νέων;

Β: Ν εναι επροσήγορος, κόμη κα ταν πρόκειται ν πιτιμήσει, διότι μόνο τσι γίνεται επρόσδεκτος. Τ σφάλματα τν νέων πρέπει ν διορθώνονται μ πατρικ εσπλαχνία κα μ πιστημονικ λόγο.

Δ: Τί ἐννοεῖτε μὲ ἐπιστημονικὸ λόγο;

Β: Δηλαδ κάθε σφάλμα χρειάζεται διαφορετικ ντιμετώπιση. λλοτε εναι καιρς γι ταπεινοφροσύνη, λλοτε γι ξουσία, λλοτε γι λεγχο, λλοτε γι παρηγοριά, πότε γι καλωσύνη κα πότε γι ποτομία κτλ.

Γ: πως στ σώματα δν προσφέρονται δια τροφ κα τ δια φάρμακα, τσι κα τ λαττώματα τν νθρώπων δν ντιμετωπίζονται μ τν διο τρόπο. λλοι εναι κνηρο κα δυσκίνητοι ποτε χρειάζεται ν τος κεντρίζουμε, ν λλοι εναι θερμόαιμοι κα βιαστικο ποτε χρειάζονται χαλινάρι. λλους φελε παινος κα λλους πίπληξη, ταν κα τ δύο γίνονται τν κατάλληλη στιγμή. λλους διορθώνει παρηγορι κα λλους πίπληξη.

Ι: κόμη, ν μιλήσεις μία φορ κα δν πείσεις, κι ν συμβουλέψεις κα δεύτερη κα τρίτη κα πολλς φορές, μν ποκάμεις ν παναλαμβάνεις τ δια λόγια, χωρς μως δυσαρέσκεια λλ χαριτολογώντας.

Δ: Πῶς θὰ τὸ ἐπιτύχει αὐτό; Καὶ ὁ ἐκπαιδευτικὸς ἄνθρωπος εἶναι καὶ μπορεῖ νὰ θυμώσει.

Ι: Βεβαα. μως σο περισσότερο μπορε λόγος πρέπει ν εναι λόγος νθρώπου πο διδάσκει μλλον παρ πο λέγχει, πο παιδαγωγε παρ πο τιμωρε, πο βάζει τάξη παρ πο διαπομπεύει, πο διορθώνει παρ πο πεμβαίνει στ ζω το λλου. δάσκαλος πρ πάντων πρέπει ν διδάσκει κα ν παιδαγωγε μ πραότητα, διότι μία ψυχ πο χει νάγκη ν μάθει, δν εναι δυνατ ν μάθει κάτι φέλιμο ταν ατ προσφέρεται μ θρασύτητα κα ριστικότητα. κόμη κι ν χει τ διάθεση ν προσέξει θ ασθανθε δύσκολα κα δν θ μάθει τίποτε. κενος πο θέλει ν μάθει κάτι φέλιμο, πρν π’ λα τ’ λλα πρέπει ν διάκειται εμενς πρς τν δάσκαλο. πως εναι γνωστό, κανες δν ασθάνεται εχάριστα πέναντι σ’ κενον πο βρίζει μ θράσος.

Β: Ν μν εσαι αστηρς στς πιτιμήσεις κα ν μν λέγχεις μέσως κα μ μπάθεια (διότι ατ εναι αθάδεια), οτε ν καταδικάζεις τν λλο γι μικρ σφάλματα σν ν εσαι διος κριβοδίκαιος.

Γ: Στν φόβο ναμιξε τν πιότητα. Μετρίασε τν πειλ μ τν λπίδα. Γνωρίζω πς καλωσύνη πιτυγχάνει πολλ κα παρακινε στν νάλογη νταπόδοση.

Ι: Κι ν κόμη ο παινοι δν εναι πολύτως δίκαιοι, χρησιμοποιονται κατ’ οκονομίαν, διότι προετοιμάζουν τ δαφος γι ν’ κολουθήσουν τ λόγιά μας. Διότι κενος πο π τν ρχ πευθύνει μέσως συστάσεις πο δυσαρεστον, χει ς ποτέλεσμα ν μν τν κον ο δύνατοι κατ τν θέληση. Γενικά, τς προτροπς πρς τ καλ ν τς κάνετε μαζ μ παίνους, διότι τσι γίνονται κα επρόσδεκτες, ταν δηλαδ ποκινομε τν ζλο ατν τν διων πο συμβουλεύουμε.

Δ: Καταλαβαίνω ὅτι δίνετε πολλὴ σημασία στὴν ἐνθάρρυνση.

Ι: πωσδήποτε. κενος πο δν κατόρθωσε πολύτως τίποτε γίνεται κνηρς κα χάνει γρήγορα τ θάρρος του. κενος μως πο συνειδητοποίησε τι κτέλεσε μ πιτυχία στω μία ντολή, παίρνοντας π’ ατ θάρρος, θ προχωρήσει μ μεγαλύτερο ζλο πρς τν πραγματοποίηση κα τν πολοίπων.

Δ: Σχετικὰ μὲ τὶς τιμωρίες τί θὰ εἴχατε νὰ πεῖτε;

Ι:Πρέπει ν ξετάζουμε μ μεγάλη κρίβεια κα ν μν καταδικάζουμε ατος πο σφάλλουν μόνο π σα κούσαμε, οτε ν βγάζουμε ποφάσεις χωρς ποδείξεις. Δν εναι μικρ παρηγοριά… τ ν γνωρίζεις κα ν συναισθάνεσαι τι τιμωρεσαι δίκαια.

Β: Κυρίως δν πρέπει ν ργιζόμαστε ναντίον κείνων πο σφάλλουν, διότι ατ δείχνει μπάθεια. διαίτερα ν προσέχουμε ν μ γινόμαστε πι αστηρο ταν χουν προσβάλει μς τος διους.

Δ: Φαντάζομαι θὰ συνιστᾶτε καὶ φειδὼ στὶς τιμωρίες.

Ι: ν τ παιδ συνηθίσει ν παιδαγωγεται μόνο μ τν τιμωρία, θ μάθει κα ν περιφρονε τς τιμωρίες. Κα ν μάθει ν περιφρονε τς τιμωρίες τότε πνε λα χαμένα… πίσης πειλ τότε εναι ποτελεσματικ ταν τ παιδ πιστεύει τι θ πραγματοποιηθεταν δες μως τι φόβος τν φέλησε, χαλάρωσε τν αστηρότητα, διότι νθρώπινη φύση χει νάγκη κα π πιείκεια.

Δ: Ἀπορρίπτουμε δηλαδὴ τὴν παιδαγωγική του φόβου.

Ι: Δν εναι δυνατ ν γίνει κάποιος καλς δι τς βίας. Διότι μόλις παλλαγ π τν βία θ πιστρέψει στν κακία του. κενος, μως, πο θ γίνει καλς μ τν προαίρεσή του θ παραμείνει σταθερς στν ρετή.

Δ: Βγάζω τὸ συμπέρασμα ὅτι δὲν σᾶς ἐνδιαφέρει ἁπλῶς καὶ μόνο νὰ ἐξαλειφθῆ πάση θυσία ἡ κακὴ συμπεριφορά, ἀλλὰ δίνετε πολλὴ σημασία στὸ σεβασμὸ τῆς προσωπικότητος τοῦ παιδιοῦ.

Β: Ναί, διότι πρόκειται γι εκόνα Θεο. Γι παράδειγμα, ταν μς ρωτ κάτι δν πρέπει ν παντομε πρόθυμα, διότι ατ δείχνει περιφρόνηση πρς τν δελφό μας κα τσι προσβολ πρς τν Θεό.

Ι: λλο παράδειγμα σεβασμο τς προσωπικότητος το μαθητ: Εναι πολ καλ ν κάμεις τ συμβουλ χωρς ν γίνει γνωστ στος λλους… Μν προσθέτεις πληγ πάνω στς πάρχουσες πληγές.

Δ: Πολλοὶ μαθητὲς παραπονοῦνται πὼς οἱ δάσκαλοί τους φέρονται μὲ τρόπο ποὺ τοὺς κάνει ἀνάξιους σεβασμοῦ.

Ι: Ο ρχόμενοι συνηθίζουν ν προσβλέπουν στ συμπεριφορ κείνων πο τος διοικον σν σ ρχέτυπη εκόνα, κα ν ξομοιώνουν τ συμπεριφορά τους μ κείνων.

Β: Πράγματι, εναι καθοριστικ δύναμη το παραδείγματος. ξιοπιστία το δασκάλου καθιστ επρόσδεκτο τν λόγο του κα προετοιμάζει τος μαθητς ν προσέξουν περισσότερο.

Ι: κενος πο διδάσκει λλους, ν δν φελεται τίποτε λλο, τουλάχιστον λέγοντας συγκινεται βαθιά, κα μάλιστα ταν βλέπει τι εναι πεύθυνος γ΄ ατ γι τ ποία πικρίνει τος λλους. Ποι εναι λοιπν τ φελος τς διδασκαλίας ταν δν διδάσκουμε κα δν διορθώνουμε τος αυτούς μας; δάσκαλος πρέπει πρτα ν εναι δάσκαλος το αυτο του. πως κριβς στρατηγός, ν δν γίνει προηγουμένως ριστος στρατιώτης, δν θ μπορέσει ποτ ν γίνει στρατηγός, τσι κα δάσκαλος.

Δ: Τί θὰ εἴχατε νὰ προσθέσετε πρὶν κλείσουμε;

Ι: Κάτι πρς τος κπαιδευτικούς: Κι ν κόμη εμαστε δάσκαλοι, ς μν πορρίπτουμε ς νάξιες λόγου τς συμβουλς τν νωτέρων μας.

Β: γ κάτι πρς τος μαθητές: Κάθε νθρωπος ν πολλαπλασιάσει τ χάρισμα πο θ ποδειχτε κατόπιν δοκιμς τι χει π τν Θεό, χρησιμοποιώντας τ γι τ καλ κα τ φελος τν πολλν. Διότι οδες εναι μέτοχός της χρηστότητος το Θεο, κανες δν μεινε χωρς χαρίσματα.

Γ: Κι γ κάτι πρς λους: παιδεία εναι γαθ πο πρέπει ν μεταδίδεται. δελφός μου Καισάριος, φο σπούδασε στν λεξάνδρεια κάθε πιστήμη κα ρίστευσε, πέστρεψε στν πατρίδα μας γι ν μεταδώσει κα σ λλους σα εχε πάρει.

Ι: Μο πιτρέπετε κα μία σύντομη δευτερολογία;

Δ: Βεβαίως, παρακαλῶ.

Ι: Μία κκληση πρς τος πεύθυνους: Στος δασκάλους πρέπει ν χορηγομε μ φθονία τ ναγκαία λικ γαθ γι ν μν ποκάμνουν οτε ν πογοητεύονται.

Δ: Σᾶς εὐχαριστῶ θερμά.

Ὅλοι Κι ἐμεῖς. Ἂς ἔχουν ὅλοι οἱ ἐμπλεκόμενοι στὴν παιδεία τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ.

Συνέντευξη ἀπὸ τοὺς Τρεῖς Ἱεράρχες

Απο fterostonanamo,και Βασιλική Ν. …

Ιανουαρίου 30, 2011

Στον αέρα -2-

Ιανουαρίου 29, 2011

Ὁ γερo-ψαρὰς

Ιανουαρίου 29, 2011


(Lou Yeou 1125-1210)

Ἐφτιαξε τὸ καλύβι του

στὴν ἀκροποταμιὰ

Τὰ γαλανὰ ποὺ φαίνονται

ἀπ’ τὴν πόρτα τοῦ βουνὰ

κανένας πίνακας δὲν φτάνει

Μὲς στὴν ὁμίχλη

τὴν ἀριά του ποταμοῦ,

κάτου ἀπὸ τὸ ψιλόβροχο,

γιὰ ψάρεμα κινά,

τὰ κύμματα ἀψηφώντας.

Μὰ δίχως ἕναν στίχο καν

γιὰ τόση ὀμορφιά,

καταφρονει ὁ γερὸ-ψαρὰς

τὴν μαύρη ἀμορφοσιά του.

Κι ἐγώ, ποὺ τὸ πινέλο μου

ἀδυνάτισε ἀπ’ τὰ χρόνια,

ντρέπομαι καὶ μαζὶ μ’αὐτὸν

ὥρα πολλὴ στενάζω.

(Ὀλίγο φῶς καὶ μακρινό…-Ἀνθολογία Κινέζικης Ποίησης-Π.Α.Δήμας Ἐκδόσεις Γαβριηλίδης)

Frank Horvat ( γεννήθηκε το 1928 στην Abbazia, η οποία ανήκε τότε στην Ιταλία, και τώρα στην Κροατία.)

Ιανουαρίου 29, 2011

Στὸν ἀέρα..

Ιανουαρίου 28, 2011

Νυχτερινὴ βροχὴ στὰ ποτάμια Siao καὶ Siang

Ιανουαρίου 28, 2011


-Ma Tshe Yuan –μέσα ΧΙΙΙ αἰῶνος-

Στὸ λίγο φῶς

ἀπὸ τὶς λάμπες

τῶν ψαράδων,

ξυπνάει ἀπ’ τ’ ὄνειρο

ὁ ταξιδιώτης.

Σπάει τὴν καρδιά του

αὐτὴ ἡ βροχὴ

ποῦ πέφτει

στάλα-στάλα’

Στὴ βάρκα

τὴ μοναχική,

μὲς στὴν καρδιὰ

τῆς νύχτας,

χιλιάδες μίλια μακριὰ

ἀπ’ τὸ πατρικό του,

εἲν’ ἕνας ἐξόριστος

ποῦ ἀφήνει νὰ κυλοῦν

τὰ δάκρυά του.

(Ὀλίγο φῶς καὶ μακρινό…-Ἀνθολογία Κινέζικης Ποίησης-Π.Α.Δήμας Ἐκδόσεις Γαβριηλίδης

Aπο το Χόρχε …με αγάπη…(amazing guitar player)

Ιανουαρίου 28, 2011

Εvans Walker (Aμερικανος φωτογράφος 1903-1975)

Ιανουαρίου 27, 2011

Μὴν ἔρθεις…

Ιανουαρίου 27, 2011


Ἔστειλες

τὴ βροχὴ

πτυχὴ ἠρεμίας

ἀπρόσμενη βροχὴ

ἀνταμώνουμε

ἔτσι κι ἀλλιῶς

μὴ φύγης

(ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΛΗ ΄΄Ξεχασμένοι σπόροι΄΄ Ἐκδόσεις Γαβριηλίδης)