Mέγα Σάββατο

Απριλίου 19, 2014

Μάτην φυλάττεις τον τάφον, κουστωδία.
Οὐ γαρ καθέξει τύμβος αὐτοζωίαν.

Τό Σάββατο, ἀφοῦ συγκεντρώθηκαν οἱ ἀρχιερεῖς καί οἱ φαρισαῖοι στό Πόντιο Πιλάτο, τόν παρακάλεσαν νά ἀσφαλίσει τόν τάφο τοῦ Ἰησοῦ γιά τρεῖς ἡμέρες διότι, καθώς ἔλεγαν,
 «ἔχουμε ὑποψία μήπως οἱ μαθητές Του, ἀφοῦ κλέψουν τήν νύχτα τό ἐνταφιασμένο Τοῦ σῶμα κηρύξουν ἔπειτα στό λαό ὡς ἀληθινή τήν ἀνάσταση τήν ὁποία προεῖπε ὁ πλάνος ἐκεῖνος, ὅταν ἀκόμη ζοῦσε•
καί τότε θά εἶναι ἡ τελευταία πλάνη χειρότερή της πρώτης».
 Αὐτά ἀφοῦ εἶπαν στόν Πόντιο Πιλάτο καί ἀφοῦ πῆραν τήν ἄδειά του, ἔφυγαν καί σφράγισαν τόν τάφο τοποθετώντας ἐκεῖ γιά ἀσφάλεια τοῦ κουστωδία, δηλαδή στρατιωτική φρουρά.

Σιγησάτω πάσα σαρξ … (Θρ.Στανίτσας)

Απριλίου 19, 2014

Σέ τον αναβαλλόμενον (Δανιηλαίοι)

Απριλίου 19, 2014

Κατουνάκια -λιμάνι-

Απριλίου 19, 2014

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μεγάλη Παρασκευή

Απριλίου 18, 2014

Εἰς τὴν Σταύρωσιν
Ζῶν εἶ Θεὸς σύ, καὶ νεκρωθεὶς ἐν ξύλῳ,
Ὦ νεκρὲ γυμνέ, καὶ Θεοῦ ζῶντος Λόγε.Εἰς τὸν εὐγνώμονα Λῃστὴν
Κεκλεισμένας ἤνοιξε τῆς Ἐδὲμ πύλας,
Βαλὼν ὁ Λῃστὴς κλεῖδα τό, Μνήσθητί μου
.
.Τήν Παρασκευή, στέλνεται ὁ Ἰησοῦς δέσμιος ἀπό τόν Καϊάφα στόν τότε ἡγεμόνα τῆς Ἰουδαίας Πόντιο Πιλάτο. Αὐτός, ἀφοῦ Τόν ἀνέκρινε μέ πολλούς τρόπους καί ἀφοῦ ὁμολόγησε δυό φορές ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ἀθῶος, ἔπειτα, γιά νά εὐχαριστηθοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, τόν καταδικάζει σέ θάνατο•
 καί ἀφοῦ τόν μαστίγωσε σάν δραπέτη δοῦλο τόν Δεσπότη τῶν ὅλων, Τόν παρέδωσε γιά νά σταυρωθεῖ.
 Ἀπό ’κει καί πέρα ὁ Ἰησοῦς, ἀφοῦ παραδόθηκε στούς στρατιῶτες, γυμνώνεται, φοράει κόκκινη χλαμύδα, στεφανώνεται μέ ἀκάνθινο στεφάνι, κρατάει κάλαμο σά σκῆπτρο, προσκυνεῖται χλευαστικά, φτύνεται καί χτυπιέται στό πρόσωπο καί στό κεφάλι.
 Μετά, φορώντας πάλι τά ροῦχα του καί βαστάζοντας τό Σταυρό, πηγαίνει πρός τόν Γολγοθά, τόν τόπο τῆς καταδίκης καί ἐκεῖ, γύρω στήν Τρίτη ὥρα τῆς ἡμέρας, σταυρώνεται μεταξύ δυό ληστῶν, βλασφημεῖται ἀπό αὐτούς πού εἶχαν πάει στόν Γολγοθά μαζί του, μυκτηρίζεται ἀπό τούς ἀρχιερεῖς, ποτίζεται ἀπό τούς στρατιῶτες μέ ξύδι ἀνακατεμένο μέ χολή.
 Γύρω στήν ἐνάτη ὥρα, ἀφοῦ βγάζει πρῶτα φωνή μεγάλη, καί λέει: «Τετέλεσται», ἐκπνέει «ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ, ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», τήν ὥρα κατά τήν ὁποία σφάζονταν, σύμφωνα μέ τόν νόμο, ὁ πασχαλινός ἀμνός, ὁ ὁποῖος καθιερώθηκε ὡς ἔθιμο στούς Ἰουδαίους, προτυπώνοντας τόν Ἐσταυρωμένο Χριστό, πρίν ἀπό 1043 χρόνια.Τό δεσποτικό αὐτό θάνατο καί ἡ ἄψυχη κτίση, πενθώντας, τόν τρέμει καί ἀλλοιώνεται ἀπό τό φόβο ἀλλά ὁ Δημιουργός της κτίσεως ἀκόμα καί ὅταν εἶναι νεκρός, λογχίζεται τήν ἀκήρατη πλευρά Του καί ρέει ἀπ’ αὐτή αἷμα καί νερό. Τέλος, κατά τή δύση τοῦ ἡλίου, ἔρχεται ὁ Ἰωσήφ ἀπό Ἀριμαθείας καί ὁ Νικόδημος μαζί μέ αὐτόν, καί οἱ δυό κρυφοί μαθητές τοῦ Ἰησοῦ, ἀποκαθηλώνουν ἀπό τό Σταυρό τό πανάγιό του διδασκάλου σῶμα, τό ἀρωματίζουν, τό τυλίγουν μέ καθαρό σεντόνι καί ἀφοῦ τό ἔθαψαν σέ καινούργιο τάφο, κυλοῦν στό στόμιο τοῦ μεγάλο λίθο.Αὐτά τά φρικτά καί σωτήρια πάθη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμε σήμερα καί εἰς ἀνάμνηση αὐτῶν παραλάβαμε ἀπό ἀποστολική διαταγή, τή νηστεία τῆς Παρασκευῆς.
 

Αναστάσιμα ευλογητάρια (Νικόδημος Βαληνδράς)

Απριλίου 18, 2014

Εγκώμια επιταφίου θρήνου

Απριλίου 18, 2014

Κατουνάκια-Δανιηλαίοι

Απριλίου 18, 2014

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Μεγάλη Πέμπτη

Απριλίου 17, 2014

Εἰς τὸν Ἱερὸν Νιπτήρα
Νίπτει Μαθητῶν ἑσπέρας Θεὸς πόδας,
Οὗ ποῦς πατῶν ἦν εἰς Ἐδὲμ δείλης πάλαι.

Εἰς τὸν Μυστικον Δεῖπνον
Διπλοῦς ὁ Δεῖπνος· Πάσχα γὰρ νόμου φέρει,
Καὶ Πάσχα καινόν, Αἷμα. Σῶμα Δεσπότου.

Εἰς τὴν ὑπερφυᾶ Προσευχὴν
Προσεύχῃ· καὶ φόβητρα, θρόμβοι αἱμάτων,
Χριστέ, προσώπου, παραιτούμενος δῆθεν
Θάνατον, ἐχθρὸν ἐν τούτοις φενακίζων.

Εἰς τὴν Προδοσίαν
Τί δεῖ μαχαιρῶν, τί ξύλων λαοπλάνοι,
Πρὸς τὸ θανεῖν πρόθυμον εἰς Κόσμου λύτρον.

Κατά τή Μεγάλη Πέμπτη ἐπιτελοῦμε ἀνάμνηση:
 Τῆς νίψεως τῶν ποδῶν τῶν Ἀποστόλων ὑπό τοῦ Κυρίου, Τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, δηλαδή τῆς παραδόσεως σ’ ἐμᾶς ὑπό τοῦ Κυρίου τοῦ Μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας, τῆς θαυμαστῆς προσευχῆς τοῦ Κυρίου πρός τόν Πατέρα Του καί τῆς προδοσίας τοῦ Κυρίου ὑπό τοῦ Ἰούδα.

Ἐκεῖνο τό βράδυ τῆς Πέμπτης, πρίν ν’ ἀρχίσει τό δεῖπνο ὁ Ἰησοῦς σηκώνεται ἀπό τό τραπέζι, ἀφήνει κάτω τά ἱμάτιά του, βάζει νερό στό νιπτήρα καί τά κάνει ὅλα μόνος Του, πλένοντας τά πόδια τῶν Μαθητῶν Του.
 Μέ τόν τρόπο αὐτό θέλει νά δείξει σ’ ὅλους ὅτι δέν πρέπει νά ἐπιζητοῦμε τά πρωτεῖα.
 Μετά τή νίψη τῶν ποδιῶν λέγει: «ὅποιος θέλει νά εἶναι πρῶτος, νά εἶναι τελευταῖος ἀπ’ ὅλους».

Πρῶτα πῆγε στόν Ἰούδα καί μετά στό Πέτρο, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ πιό ὁρμητικός ἀπ’ ὅλους καί στήν ἀρχή σταματάει τό Διδάσκαλο, ἀλλά ὕστερα ὅταν τόν ἔλεγξε, ὑποχωρεῖ μέ τή καρδιά του.
 Ἀφοῦ ἔπλυνε τά πόδια ὅλων, πῆρε τά ἱμάτιά Του καί ξανακάθησε.

Ἄρχισε κατόπιν νά τούς νουθετεῖ νά ἀγαποῦν ὁ ἕνας τόν ἄλλον καί νά μή ἐπιζητοῦν τό ποιός θά εἶναι πρῶτος.
 Στή συνέχεια τούς μίλησε γιά τήν προδοσία καί ἐπειδή θορυβήθηκαν, στρέφεται μέ ἤρεμο τρόπο στόν Ἰωάννη καί τόν ὑπέδειξε.

Κατόπιν πῆρε ψωμί στά χέρια Του καί εἶπε: «Λάβετε φάγετε».
 Τό ἴδιο ἔκανε καί μέ τό ποτήρι τοῦ κρασιοῦ λέγοντας:
 «Πιέστε ἀπ’ αὐτό ὅλοι, γιατί αὐτό εἶναι τό αἷμα Μου, τῆς νέας Συμφωνίας. Αὐτό νά κάνετε γιά νά Μέ θυμάστε».
 Μετά ἀπό αὐτή τή στιγμή ὁ Ἰούδας, μόλις ἔφαγε τόν ἄρτο ἔφυγε καί συμφώνησε μέ τούς ἀρχιερεῖς νά τούς Τόν παραδώσει.

Μετά τό δεῖπνο βγῆκαν ὅλοι στό ὅρος τῶν Ἐλαιών, ὅπου ὁ Χριστός τούς δίδαξε τά ἀνήκουστα καί τελευταῖα μαθήματα καί ἀρχίζει νά λυπᾶται καί νά ἀνυπομονεῖ.
 Ἀναχωρεό μόνος Του καί, γονατίζοντας, προσεύχεται ἐκτενῶς. Ἀπό τήν πολλή ἀγωνία γίνεται ὁ ἱδρώτας Του σάν σταγόνες πηχτοῦ αἵματος, οἱ ὁποῖες ἔπεφταν στή γῆ.
 Μόλις συμπληρώνει τήν ἐναγώνια ἐκείνη προσευχή, φθάνει ὁ Ἰούδας μέ ἔνοπλους στρατιῶτες καί πολύ ὄχλο καί ἀφοῦ χαιρετάει καί φιλάει πονηρά τό δάσκαλό Του, Τόν παραδίδει.

Συλλαμβάνεται λοιπόν ὁ Ἰησοῦς καί τόν φέρνουν δέσμιο στούς Ἀρχιερεῖς Ἄννα καί Καϊάφα.
 Οἱ μαθητές σκορπίζονται καί ὁ θερμότερος τῶν ἄλλων ὁ Πέτρος τόν ἀκολούθησε ὡς τήν ἀρχιερατική αὐλή καί ἀρνεῖται καί αὐτός ὅτι εἶναι μαθητής Του.

Ἐν τῷ μεταξύ ὁ θεῖος διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά στό παράνομο συνέδριο, ἐξετάζεται γιά τούς μαθητές καί τή διδασκαλία Του, ἐξορκίζεται στό Θεό γιά νά πεῖ ἐάν Αὐτός εἶναι πράγματι ὁ Χριστός καί ἀφοῦ εἶπε τήν ἀλήθεια, κρίνεται ὡς ἔνοχος θανάτου, ἐπειδή τάχα βλασφήμησε.
 Ἀπό ‘κει καί πέρα τόν φτύνουν στό πρόσωπο, τόν χτυπᾶνε, τόν ἐμπαίζουν μέ κάθε τρόπο κατά τή διάρκεια ὅλης της νύχτας, ὡς τό πρωϊ.

 

Υμνοι Μ.Πέμπτης (Θρ.Στανίτσας)

Απριλίου 17, 2014


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.