Archive for the ‘ποίηση’ Category

Συμεών μνήμα

Μαΐου 24, 2019

2F76C11B-AD04-4FFB-8642-4B9CD6D8ED56.jpeg

Στον τόπο του τι (Λ.Τσαμαντανη)

Μαΐου 17, 2019

EF68B81E-3F4E-4677-B80C-DDE04B0B0CB2.jpeg

Αγία νοσταλγία-Θ.Παπακωνσταντινου-από Παντελή-

Μαΐου 17, 2019

Αγία νοσταλγία

Αγία νοσταλγία πέλαγο ανοιχτό
πόσα σκαριά έχεις πάρει για πάντα στο βυθό

Αγία νοσταλγία φιλώ την εικόνα σου
δεν έχω απόψε πού να πάω δέξου με στο δώμα σου

Αγία νοσταλγία τις αγάπες μου καλώ
μέσα από καθρέφτη παραμορφωτικό

Αγία νοσταλγία της μνήμης αδερφή
είσαι αγκάθι βάλσαμο τραγούδι και στριγκλιά μαζί

Αγία νοσταλγία ανίκητο θεριό
έχεις κλείσει την καρδιά μου σε λαβύρινθο

-Νερά γελούνε (Βασίλης Ζηλακος)

Μαΐου 13, 2019

C5646D12-7792-4A8C-87B1-0A88481D2635.jpeg

Λ.Τσαμαντανη

Μαΐου 11, 2019

3EEBE1FF-47BF-42BD-AB76-95D946D6288C.jpeg

Κ.Λανταβος (από Μπαμπη)

Μαΐου 9, 2019

Άνθρωπε δε χρειάζεται
να ερευνάς με πάθος τον προορισμό σου
η ζωή έχει κάτι ιερό από μόνη της
και είν’ αρκετό να τη σέβεσαι
όσο κι αν καταγίνεσαι
ο κόσμος θα παραμένει μυστήριο
όμως γύρω σου υπάρχει μαγεία παντού
τόση ομορφιά δεν μπορεί να δημιουργήθηκε επί ματαίω
αρχέτυπον κάλλος και αναλλοίωτον
αν ολόγυρα βλέπεις μόνο θλίψη
αυτή δεν είναι του κόσμου
είναι η δική σου.

του Κώστα Λάνταβου

Παράκληση (Η.Κεφαλας)

Μαΐου 8, 2019

BE320ECC-B9BC-415C-B6FF-421F9C3E4C2C.jpeg

Δεήσεις (Η.Κεφαλας)

Μαΐου 7, 2019

4D9C82F0-297A-4897-B649-987C7C3F0C54.jpeg

Ο Λάμπρος (απόσπασμα) [Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΗΣ XXI] του Διον. Σολωμού -ἀπὸ Μπὰμπη-

Μαΐου 1, 2019

 

Καθαρώτατον ἥλιο ἐπρομηνοῦσε
τῆς αὐγῆς τὸ δροσᾶτο ἀστέρι,
σύγνεφο, καταχνιά, δὲν ἀπενοῦσε
τ᾿ οὐρανοῦ σὲ κανένα ἀπὸ τὰ μέρη·
καὶ ἀπὸ ‘κεῖ κινημένο ἀργοφυσοῦσε
τόσο γλυκὸ στὸ πρόσωπο τ᾿ ἀέρι,
ποὺ λὲς καὶ λέει μὲς τῆς καρδιᾶς τὰ φύλλα·
«γλυκειὰ ἡ ζωή κι᾿ ὁ θάνατος μαυρίλα».

Χριστὸς ἀνέστη! Νέοι, γέροι, καὶ κόρες,
ὅλοι, μικροί, μεγάλοι, ἑτοιμαστῆτε·
μέσα στὲς ἐκκλησίες τὲς δαφνοφόρες
μὲ τὸ φῶς τῆς χαρᾶς συμμαζωχτῆτε·
ἀνοίξετε ἀγκαλιὲς εἰρηνοφόρες
ὀμπροστὰ στοὺς ἁγίους, καὶ φιληθῆτε·
φιληθῆτε γλυκὰ χείλη μὲ χείλη,
πέστε· Χριστὸς ἀνέστη, ἐχθροὶ καὶ φίλοι.

Δάφνες εἰς κάθε πλάκα ἔχουν οἱ τάφοι,
καὶ βρέφη ὡραῖα στὴν ἀγκαλιὰ οἱ μανάδες·
γλυκόφωνα, κοιτώντας τὲς ζωγραφι-
σμένες εἰκόνες, ψάλλουνε οἱ ψαλτάδες·
λάμπει τὸ ἀσήμι, λάμπει τὸ χρυσάφι,
ἀπὸ τὸ φῶς ποὺ χύνουνε οἱ λαμπάδες·
κάθε πρόσωπο λάμπει ἀπ᾿ τ᾿ ἁγιοκέρι,
ὁποῦ κρατοῦνε οἱ Χριστιανοὶ στὸ χέρι.

Οι Έλληνες (Σ.Σ.Χαρκιανὰκης)-ἀπὸ Γιὰννη-

Απρίλιος 18, 2019

Περπατούν μεθυσμένοι
απ᾽ όσα είδαν και δεν κατάλαβαν.
Το βήμα τους δεν παραπαίει
γιατί τον νου δεν τους θόλωσε
ξένη ουσἰα.
Περπατούν μεθυσμένοι
με μάτια ορθάνοιχτα
και δεν κινδυνεύουν να προσκρούσουν
εις λίθον τον πόδα.
Το μέγα προνόμιο
να περπατούν μεθυσμένοι
είναι ότι γεννήθηκαν μεθυσμένοι
και ποτέ δεν συνήλθαν.

Αθήνα (Μακρυγιάννη) 5-8-2000

Σ. Σ. Χαρκιανάκης, Η δομἠ των κρυστάλλων