Archive for the ‘ποίηση’ Category

Κὰτι (Ἡλὶας Κεφὰλας)

Απρίλιος 26, 2017

Ἓνα ἀπροσδιὸριστο κὰτι

φτεροὺγιζε

στὸ μυαλὸ μου

καὶ μὲ κατὲτρωγε

Ὃλη μὲρα.

Ἓνα ἀνὺπαρκτο κὰτι

μὰ ἐν τὲλει

τὸσο ὑπαρκτὸ

που μ᾽ ἒκοβε σὲ φὲτες.

(Η.ΚΕΦΑΛΑΣ-Λεζὰντες γιὰ τ᾽ἀὸρατα-Γαβριηλὶδης)

Προανὰκρουσμα (Η.ΚΕΦΑΛΑΣ)

Απρίλιος 24, 2017

ΠΡΟΑΝΑΚΡΟΥΣΜΑ

Στὸ βὰθος-βὰθος

εἲμαστε ὃλοι ἂστεγοι

Κι ἂς μὴ

τὸ νιὼθουμε καθὸλου

Ὣσπου

νὰ μᾶς σκεπὰσει ὁμοιὸμορφα

Ἡ στὲγη

μιᾶς γαὶας ἐλαφλᾶς

Στὸ ἐρεβῶδες

θὰλπος της.

 

(Η.ΚΕΦΑΛΑΣ-Λεζὰντες για τ᾽ἀὸρατα-Γαβριηλὶδης)

Ζωοδὸχος Πηγὴ (Θ.Χατζὸπουλος)

Απρίλιος 21, 2017

Τὰ βρὺα πλαγιὰζουν στὸ πὲρασμα

Καὶ οἱ μυρτιὲς τὸ ἂρωμὰ τους παραμερὶζουν

Ν’ ἀνοὶξει τὸ μονοπὰτι στὰ βὴματα

Ποὺ γλυστροῦν πρὸς τὸ νερὸ.

Ἀνθὶζει δροσιὰ καὶ ἡ πηγὴ

Ἀχνὶζει στὰ πὲταλὰ της ὃπου τὸ γρὰμμα

Τοῦ ἀπρὸσμενου ἀρχὶζει μὲς στὴ συστὰδα

Τοὺ ἀνθρὼπου ν᾽ἀναβλὺζει.

Μὲσ᾽ἀπὸ διαθλὰσεις ἀνεβαινουν τὰ φὺλλα

Καὶ κατεβαὶνει ὁ οὐρανὸς στοὺς πρὸποδες

Μὲ γιορτὴ ἀνοὶγει κὰθε φορὰ

Ἀπὸ μὸνο του τὸ γραφτὸ τῆς ζωῆς.

(Ποιητικὸ ἡμερολὸγιο 2016-ΙΩΛΚΟΣ)

Ὂνειρο παιδικῆς ψυχῆς (Ν.Μὴλιος)

Απρίλιος 20, 2017

Πλὴρωσε κὰθε ὰπρὸβλεπτη φυγὴ

Ἒζησε τὴ δὺναμη

καὶ τὴν ταπεὶνωση μαζὶ

Ἀπὼθησε

κὰθε ὑστερὸβουλη προσβολὴ

Φὺλαξε μὲσα του τὸ ὂνειρο

μιᾶς παιδικῆς ψυχῆς

Τὼρα βλὲπει τὴ ροὴ δὶχως ἐπιστροφὴ

Κὰθε μὲρα κρῦβει καὶ μιὰ

Ἂνοιξη μικρὴ

Θεὲ μου

πὸσο μακρινὴ διαδρομὴ

(Ποιητικὸ ἡμερολὸγιο 2016-ΙΩΛΚΟΣ)

Πετρὰδια (Γ.Δὶλμποη)

Απρίλιος 6, 2017

1)

Συνὴθησαν

νὰ περπατοῦν

μὲ ματωμὲνα πὸδια.

2)

῝Οποιος κοιτὰζει

καθαρὰ

την οἰκουμὲνη ἁγιὰζει.

3)

Σὰν τὸ ψωμὶ,

σὰν τὸ νερὸ

ἡ ἀνὰγκη τῆς ἀγὰπης.

 

(Γ.Δὶλμποη-Πετρὰδια-ἂλφα-πὶ)

Πετρὰδια (Γ.Δὶλμποη)

Απρίλιος 4, 2017

1)

Ὃταν μιλᾶμε στὸ Θεὸ,

τὰ δὰκρυα

καμαρὼνουν.

2)

Ἂν θὰ μιλᾶς

γιὰ τὸν Θεὸ,

νὰ τραγουδᾶς μὲ πὰθος.

3)

Ἓνας ὁ Θεὸς,

ἓνας κι ἐγὼ καὶ

πᾶμε,πᾶμε,πᾶμε.

 

(Γ.Δὶλμποη-Πετρὰδια-Ἂλφα-Πὶ)

Λουκὴς Παπαφιλὶππου

Απρίλιος 3, 2017

1)

Ὁ ἀὲρας

θὲλει χῶμα

γιὰ νὰ πετὰξει.

2)

Ἡ ποὶηση

ὑπὰρχει

Κ α ὶ   χ ω ρ ὶ ς   π ο ι η τ ὲ ς

 

(Λ.Παπαφιλὶππου-Προσφὲρομαι ως Βαραββὰς-ΙΩΛΚΟΣ)

Ἡ ἐκδὶκιση τῶν ἀνὲμων

Απρίλιος 3, 2017

Τὸ μπουλντὸκ

στρὲφει σὲ μὲνα τὸ κεφὰλι

καὶ πὰνω μας

τὰ σὺννεφα σκορπὶζουν.

Πὰντα ἀπὸ κὰτι

προσπαθοῦμε νὰ ξεφὺγουμε.

Πὰντα  πηγαὶνουμε

πρὸς κὰτι.

(ἐκδ.Ροδακιὸ)

Ἡ ἐκδὶκιση τῶν ἀνὲμων

Μαρτίου 30, 2017

Τὰ νὲφια σεργιανοῦν

τὰ δὰχτυλὰ τους

ψηλὰ ἐκεῖ πὲρα στὸ βουνὸ.

Χτὲς κοιμὴθηκα.

Ἀπὸψε ὓπνος δὲ μὲ πιὰνει.

Ἂραγε ποῦ θὰ πὲσει

ἡ ὲπὸμενη σταγὸνα τῆς βροχῆς;

Ἡ καρδιὰ μου λὲει βουβὰ

πὼς ἐρὼτηση πιὸ καὶρια δὲν ὑπὰρχει.

 

(ἐκδ.Ροδακιὸ)

Τὰ ἐρεὶπια (Χρυσοὺλα Δημητρὰκη)

Μαρτίου 29, 2017

Φωνὰζουμε

πὰνω ἀπὸ τὰ ἐρεὶπια

καὶ στὰ μὰτια τῶν ἂλλων,

βλὲπουμε τὴ δικὴ μας ἂγνοια.

Πὸσος χρὸνος

θὰ χρειασθεὶ

γιὰ νὰ καταλὰβουμε;

 

(Ποιητικὸ ἡμερολὸγιο 2017-ΙΩΛΚΟΣ)