Archive for the ‘ποίηση’ Category

Ηλιας Κεφαλας

30 Ιουνίου, 2022

Ένα δέντρο που τα δίνει όλα του Τόλη Νικηφόρου (απὸ Μπὰμπη)

25 Ιουνίου, 2022

Θέλω πάνω στον τάφο μου
να μεγαλώσει ένα δέντρο

να τρέφεται από το χώμα μου
να ψιθυρίζει μελωδίες του ανέμου
τα φύλλα του ν’ απλώνει στον ουρανό

να υμνεί το φως
για τα παιδιά να ‘ναι κρυψώνα
καταφύγιο για πουλιά κι αστέρια
δροσερή σκιά για τους ερωτευμένους

ας είναι ελιά ή ροδιά
ας είναι δέντρο ανώνυμο
απόλυτα ανιδιοτελές κι αθώο
ένα δέντρο που τα δίνει όλα

κι ας είναι αυτό το δέντρο η ψυχή μου

(2020)

Μαυρο βαμβακι (Πανος Κυπαρισσης)

23 Φεβρουαρίου, 2022

Νικηφορος Βρεττακος (απο Μπαμπη)

5 Φεβρουαρίου, 2022

Αὐτή τήν τραχύτητα
τῶν λέξεων, ψυχή μου, πῶς τή μπορεῖς;
Χαμήλωσε τώρα, ἤ σώπασε,
ὅπως οἱ πέτρες, ἤ ὅπως
ὁ ἄλαλος πόνος, ἤ ἄλλαξε.
Γίνου κάτι ἄλλο. Κάτι σάν τήν ἀφή
τοῦ ἥλιου στά δάχτυλα
τοῦ τυφλοῦ.
Κλείσου τώρα καί γνέσε,
μαλλί τοῦ ἥλιου, τό αἷμα σου,
ζῶσε τόν κόσμο. Γίνου κλωστές,
ὥρα νά ὑφάνουμε.
Χρειάζεται ὁ κόσμος ροῦχα ψυχή μου,
γιά ὧρες βροχῆς, γιά ὧρες ἀνέμου,
γιά ὧρες ἀφέγγαρης λύπης
καί νύχτας. Γύρω ἀπό τήν
ἐρημιά τῆς ἐλπίδας, χρειάζεται ὁ κόσμος
ἕναν ὁρίζοντα. Γίνου καθώς
ἀπάνω ἀπ’ τούς λόφους κάποτε ὁ Μάης
βροχούλα μετάξινη:
Παρηγορία καί φῶς, στούς ὤμους
τοῦ κόσμου.

Νικ.Βρεττάκος

Ταραχες (Ηλίας Κεφαλας)

13 Ιανουαρίου, 2022

Καλη χρονια ! ! !

1 Ιανουαρίου, 2022

Όνειρο παιδικής ψυχης (Ν.Μήλιος)

29 Δεκεμβρίου, 2021

Η κάθε μέρα ώς θαύμα (Νικος Φωκας)

28 Δεκεμβρίου, 2021

Δευτερη φωνη (Μαιρη Γιοση)

22 Δεκεμβρίου, 2021

Αποηχα (Β.Καραβιτης)

7 Δεκεμβρίου, 2021