Archive for the ‘ποίηση’ Category

Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο -Ἀμπὰς Κιαροστὰμι-

Σεπτεμβρίου 22, 2017

Ὁ τυφλὸς ἂνδρας

ρωτᾶ τὸ παιδὶ

γιὰ τὴν ὣρα.

(Α.ΚΙΑΡΟΣΤΑΜΙ-Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο-Ταξιδευτὴς)

Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο (Ἀ.Κιαροστὰμι)

Σεπτεμβρίου 21, 2017

Ξεκινᾶ

ἡ ἀρὰχνη

αὐτὴ τὴ φορὰ

τὸ πλὲξιμο

σὲ μιὰ

μεταξὲνια κουρτὶνα.

 

(ΑΜΠΑΣ ΚΙΑΡΟΣΤΑΜΙ-Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο-Ταξιδευτὴς)

Τὸ μαρτύριο -του Μίλτου Σαχτούρη- ἀπὸ Μπὰμπη

Σεπτεμβρίου 19, 2017

 

Μοσχοβολοῦσε τὸ φεγγάρι
σκύλοι μ᾿ ἄσπρα λουλούδια στὸ κεφάλι
περνούσανε στὸ δρόμο ἐκστατικοὶ
κι ὁ δρόμος κάτω ἔφεγγε ἀπὸ κρύσταλλο
καὶ μέσα φαίνονταν
τὰ σφυριὰ καὶ τὰ μαχαίρια

Μέσα στὰ χέρια μου ἔσπασα τὸ κρύσταλλο

Καὶ τότε εἶδα τὸ κόκκινο τὸ σύννεφο
νὰ μεγαλώνει ν᾿ ἀνάβει τὴν καρδιά μου
καὶ τ᾿ ἄλλο τὸ γκρίζο σὰν καπνὸς
ν᾿ ἀδειάζει ἀπὸ μέσα μου νὰ φεύγει

Ὁ κακός μαθητής -τοῦ Ζακ Πρεβέρ- (ἀπὸ Μπὰμπη)

Σεπτεμβρίου 13, 2017
  1. Λέει όχι με το κεφάλι
    μα λέει ναι με την καρδιά…
    είναι ορθός, τον ρωτάν,
    κι όλα τα προβλήματα έχουν δοθεί.
    Ξαφνικά τον πιάνουν ακατάσχετα γέλια
    και τα σβήνει όλα, τα ψηφία και τις λέξεις,
    τις ημερομηνίες και τα ονόματα.
    Και παρά τις φοβέρες του καθηγητή,
    κάτω από τα γιουχαΐσματα
  2. των καλών μαθητών με κιμωλίες όλων των χρωμάτων,
    πάνω στο μαυροπίνακα της δυστυχίας
    ζωγραφίζει το πρόσωπο της ευτυχίας.(Ζακ Πρεβέρ, από την ποιητική του συλλογή -Κουβέντες-)

Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο (Α.Κιαροστὰμι)

Σεπτεμβρίου 12, 2017

Ὃταν

τὸ καλοσκὲφτομαι

δὲν μπορῶ νὰ έξηγὴσω

γιατὶ οἱ μανὰδες

ἀγαποῦν

τὰ παιδιὰ τους

τὸσο πολὺ.

 

(Αμπὰς Κιαροστὰμι-Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο-Ταξιδευτὴς)

Ζαχαρίας Σώκος, «Το μολύβι»

Σεπτεμβρίου 11, 2017
Αχ, ενεστώτα της βροχής,
με το μολύβι θα σε ντύνω
οι επιθυμίες να λιγοψυχούν
ζάρια σαν παίζουν με τον χρόνο.
Το μελάνι αντέχει
επώδυνα αιχμάλωτο σε κρατάει,
αν ίσως κάποτε συρθείς βορά μιας λύπης,
μιας αιμόπτυσης,
μιας έστω ανοίκειας ομολογίας.
Το μολύβι μοίρα χοϊκή,
έρχεται και φεύγει,
το ίχνος του μετακλητό,
μια υποψία,
μια δίμετρη μονοκοντυλιά
«Που χάραξε τη μαύρη γης την κατακλειδωμένη»,
κι αντιλαλούν μοσχοβολιές,
χορεύουν πασχαλίτσες,
κόκκινες, κίτρινες,
πορτοκαλί με βούλες πασχαλίτσες
κι ορθοτομούν τον έρωτα.
Και σεις, λέξεις ανάπηρες,
το τι ποθώ δεν λέτε,
το τι θωρώ δεν γράφεται
κι ό,τι μιλώ ξεχνιέται.
(Από τη συλλογή «Άλλα ρούχα», εκδ. Γαβριηλίδης, 2015)

Α.Κιαροστὰμι (Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο)

Σεπτεμβρίου 9, 2017

Τὸ φῶς τοῦ φεγγαριοῦ

γλυστρᾶ

μὲσα ἀπὸ τὰ τζὰμια

ἀκουμπμᾶ

στὸ χλωμὸ πρὸσωπο

τῆς νεαρῆς μοναχῆς

που κοιμᾶται.

 

(Ἀμπὰς Κιαροστὰμι-Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο-Ταξιδευτὴς)

Χωρὶς τὶτλο (Ν.Καροὺζος)-ἀπὸ Μπὰμπη-

Σεπτεμβρίου 7, 2017

Θὰ περάσουν ἀποπάνω μας ὅλοι οἱ τροχοὶ
στὸ τέλος
τὰ ἴδια τὰ ὄνειρά μας θὰ μᾶς σώσουν.
Ἀγάπη μεῖνε στὴν καρδιὰ —
αὐτὸς ἂς εἶναι ὁ κανὼν τοῦ τραγουδιοῦ σου.
Μὲ τὴν ἀγάπη
Θὰ σηκώσουμε τὴν ἀπελπισία μας
Ἀπ᾿ τὸ ἀμπάρι τοῦ κορμιοῦ.
Δὲν εἶναι φορτίο γιὰ τὴ χώρα τῶν ἀγγέλων
ἡ ἀπελπισία.
Καὶ προπαντὸς
ἂς μὴν ἀφήσουμε τὴν ἀγάπη
νὰ συνωστίζεται μὲ τόσα αἰσθήματα…

Νίκος Καρούζος

Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο (Ἀ.Κιαροστὰμι)

Σεπτεμβρίου 5, 2017

Τὸ φῶς τοῦ φεγγαριοῦ

διαθλὰται

στὸ πρεβὰζι τοῦ παραθὺρου

Τὸ κλὰμα

ἑνὸς νεογὲννητου παιδιοῦ,

 

(ΑΜΠΑΣ ΚΙΑΡΟΣΤΑΜΙ-Πηγαὶνοντας μὲ τὸν ἂνεμο-Ταξιδευτὴς)

 

 

Ἐκπρὸθεσμα (Κ.Μὸντης)

Αύγουστος 31, 2017

Τὰ παιδιὰ κ᾽ἐμεῖς.

Μονὰχα

που ἐκεῖνα

κὰθε λὲξη τους

τὴν ἐννοοῦν

ἐνῶ ἐμεῖς

ὂχι.

 

(Κ.Μὸντης-Ἐκπρὸθεσμα-Ἒνωση Συντακτῶν Κὺπρου)