…στο δάσος…

Ένα Σχόλιο to “…στο δάσος…”

  1. Μπάμπης Says:

    Τον τελευταίο μήνα του φθινοπώρου, στο γέρμα
    της δύσκολης, γεμάτης θλίψης
    ζωής, μπήκα σε ένα γυμνό, ανώνυμο δάσος.
    Στην άκρη του ήταν λουσμένο με το λευκό γαλακτερό
    γυαλί της ομίχλης. Από τα γυμνά κλαδιά
    έσταζαν δάκρυα καθαρά, σαν εκείνα
    που μόνο τα δέντρα χύνουν την παραμονή
    του χειμώνα που αποχρωματίζει τα πάντα.
    Εκείνη τη στιγμή έγινε ένα θαύμα: στη δύση
    σκόρπισε ένα γαλάζιο σύννεφο
    και φάνηκε μια δυνατή αχτίδα, σαν να ‘τανε Ιούνιος,
    σαν κελάηδισμα πουλιού που πετάει ανάλαφρα,
    από τις μελλούμενες ημέρες στο παρελθόν μου.
    Έκλαιγαν τα δέντρα την παραμονή
    πράξεων αγαθών και των γιορτινών γενναιοδωριών,
    ευτυχισμένων που στροβιλίζονταν στο λαζούρι ανεμοστρόβιλων,
    και πέταξαν σμάρια καρδερίνων
    θαρρείς και τα χέρια από τα πλήκτρα του πιάνου
    έπαιζαν από τη γη μέχρι τις ψηλότερες νότες.

    Αρσένι Ταρκόφσκι

    Καλημέρα και καλό μήνα ντουνιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: