Περὶ τῆς Κυριακῆς τῆς Πεντηκοστῆς (ἀπὸ Ἂγγελο Κ.)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Αὐτὴ τὴν μέρα, τὴν Κυριακὴ τὴν ὄγδοη ἀπὸ τὸ Πάσχα, γιορτάζουμε τὴν ἁγία Πεντηκοστή.

Μὲ βίαιη πνοὴ μὲ πύρινες γλῶσσες μοιράζει

ὁ Χριστὸς τὸ θεῖο Πνεῦμα στοὺς Ἀποστόλους.

Ἐκχύνεται τὸ Πνεῦμα μέσα σὲ μιὰ μεγάλη μέρα στοὺς ψαράδες.

Κι αὐτὴ τὴ γιορτὴ ἀπὸ τὶς ἑβραϊκὲς βίβλους τὴν παραλάβαμε. Ὅπως ἐκεῖνοι γιορτάζουνε τὴν δική τους Πεντηκοστή, τιμώντας τὸν ἕβδομο ἀριθμό, καὶ διότι μετὰ τὸ Πάσχα, ἀφοῦ περάσανε πενήντα μέρες, ἔλαβαν τὸν Νόμο, ἔτσι κι ἐμεῖς, μετὰ τὸ Πάσχα, γιορτάζοντας πενήντα μέρες, λαμβάνουμε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, αὐτὸ ποὺ νομοθετεῖ καὶ μᾶς ὁδηγεῖ σὲ κάθε ἀλήθεια καὶ διευθετεῖ κατὰ τὴν τάξη ὅσα ἀρέσουν στὸν Θεό. 

Πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι γιὰ τοὺς Ἑβραίους τρεῖς ἦταν οἱ γιορτές: τὸ Πάσχα,
ἡ Πεντηκοστὴ καὶ ἡ Σκηνοπηγία. Τὸ Πάσχα λοιπὸν τὸ γιόρταζαν σὲ ἀνάμνηση τῆς διαβάσεως τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, γιατὶ Πάσχα σημαίνει διάβασις. Κι αὐτὴ ἡ γιορτὴ φανέρωνε τὴν δική μας διάβαση καὶ τὴν ἐπάνοδο ἀπὸ τὴν σκοτεινὴ ἁμαρτία στὸν Παράδεισο πάλι. 

Τὴν Πεντηκοστὴ τὴ γιόρταζαν σὲ ἀνάμνηση τῆς κακοπαθείας τους στὴν ἔρημο, καὶ ποὺ μέσα ἀπὸ πολλὲς θλίψεις εἰσῆλθαν στὴν γῆ τῆς ἐπαγγελίας καὶ ἀπολαύσανε τότε τοὺς καρπούς, τὸν σίτο καὶ τὸν οἶνο. Καὶ δήλωνε καὶ τὴν δική μας κάκωση ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν εἴσοδό μας στὴν Ἐκκλησία. Τότε κι ἐμεῖς, μπαίνοντας δηλαδὴ στὴν Ἐκκλησία, μεταλαμβάνουμε τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τὸ Δεσποτικό. 

Κάποιοι λοιπὸν γι’ αὐτὴ τὴν αἰτία λένε ὅτι ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους γιορτάζεται ἡ Πεντηκοστή. Ἄλλοι ὅμως λένε ὅτι γιορτάζεται γιὰ νὰ τιμηθοῦν οἱ πενήντα μέρες ποὺ νήστεψε ὁ Μωυσῆς καὶ δέχτηκε τὸν θεόγραφο Νόμο. Καὶ μαζὶ μνημονεύουν καὶ τὴ μοσχοθυσία κι ὅλα τ’ ἄλλα ποὺ ἔπραξε ὁ Μωυσῆς κι ὅταν ἀνέβαινε στὸ ὄρος κι ὅταν κατέβαινε. Κι ἄλλοι πιστεύουν ὅτι ἐπινόησαν οἱ Ἑβραῖοι τὴν Πεντηκοστὴ γιὰ τὴν τιμὴ τοῦ ἑπτά, ὅπως εἴπαμε. Αὐτὸς ὁ ἀριθμὸς ὅταν πολλαπλασιαστεῖ ἐπὶ ἑπτὰ μᾶς δίνει τὸ πενήντα πλὴν μιᾶς ἡμέρας. Καὶ ἡ πεντηκοστὴ δὲν τιμᾶ μόνο ἡμέρες ἀλλὰ καὶ ἔτη, ἀπὸ τὰ ὁποῖα δημιουργεῖται σύμφωνα μὲ αὐτοὺς τὸ Ἰωβηλαῖο. Ὅταν ἑπταπλασιαστοῦν τὰ ἔτη δημιουργεῖται τὸ Ἰωβηλαῖο. Τότε καὶ τὴ γῆ τὴν ἀφήνουν χωρὶς σπορά, καὶ τὰ ζῶα τὰ ξεκουράζουν κι ἀφήνουν τοὺς δούλους ποὺ ἔχουν ἀγοράσει νὰ φύγουν. 

Τρίτη γιορτὴ ἡ Σκηνοπηγία, ποὺ γιορταζεται μετὰ τὴ συγκομιδὴ τῶν καρπῶν, δηλαδὴ πέντε μῆνες μετὰ τὴ γιορτὴ τοῦ Πάσχα. Ἐτελεῖτο δὲ αὐτὴ εἰς μνήμην τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποία ὁ Μωυσῆς γιὰ πρώτη φορὰ ἔστησε τὴν Σκηνὴ στὸ ὄρος Σινᾶ, ποὺ τὴν εἶδε σὰν ὅραμα μέσα ἀπὸ νεφέλη καὶ τὴν ὁποία κατασκεύασε ὁ ἀρχιτέκτονας Βεσελεὴλ. Ἔστηναν λοιπὸν κι αὐτοὶ σκηνὲς κι ἔτσι τελοῦσαν τὴ γιορτή, καὶ μένανε στοὺς ἀγρούς, κι εὐχαριστοῦσαν τὸν Θεὸ ἀποκομίζοντας τὸν καρπὸ τοῦ δικοῦ τους κόπου. Σ’ αὐτὴ τὴ γιορτὴ φαίνεται ὅτι κι ὁ Δαβὶδ γράφει τοὺς ψαλμοὺς ὑπὲρ τῶν ληνῶν. Ἀποτυπώνει ἡ γιορτὴ αὐτὴ τὴ δική μας ἐκ νεκρῶν ἀνάσταση, ὅταν, ἀφοῦ διαλυθοῦν οἱ δικές μας σωματικὲς σκηνές, καὶ ξαναστηθοῦν, θὰ ἀπολαύσουμε τοὺς καρποὺς τῶν δικῶν μας κόπων, πανηγυρίζοντας στὶς αἰώνιες σκηνές. 

Πρέπει νὰ γνωρίζουμε ὅτι αὐτὴ τὴ μέρα ποὺ γιορταζόταν ἡ Πεντηκοστὴ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐπεδήμησε στοὺς μαθητές. Κι ἐπειδὴ φάνηκε καλὸ στοὺς ἅγιους Πατέρες νὰ ξεχωρίσουν τὶς ἑορτὲς γιὰ τὸ μεγαλεῖο τοῦ Παναγίου καὶ Ζωοποιοῦ Πνεύματος, γιατὶ εἶναι τὸ ἔνα Πρόσωπο τῆς Ἁγίας καὶ ζωαρχικῆς Τριάδος, γι’ αὐτὸ κι ἐμεῖς τὴν αὐριανὴ ἡμέρα θὰ ποῦμε ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ἐπεδήμησε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: