Περὶ τῆς Κυριακῆς τῆς Σαμαρεὶτιδος (ἀπὸ Ἂγγελο Κ.)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ 26/5/2019 | Γέροντας Νεκτάριος Μουλατσιώτης

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ

 

Τὴν ἴδια μέρα, Πέμπτη Κυριακὴ ἀπὸ τὸ Πάσχα, γιορτάζουμε τὴν γιορτὴ τῆς Σαμαρείτιδος. 

 

Ἦρθες γυναίκα γιὰ νὰ πάρεις τὸ φθαρτὸ νερὸ

Καὶ ἄντλησες τὸ ζωντανό

Μ’ αὐτὸ πλένεις τοὺς ρύπους τῆς ψυχῆς

 

Ἐπειδὴ σ’ αὐτὴ τὴ γιορτὴ ὁ Χριστὸς ὁλοφάνερα ὁμολογεῖ ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ Μεσσίας, ποὺ σημαἰνει ὁ Χριστὸς ἢ ἀλειμμένος (μὲ τὸ ἔλαιο τῶν Ἑβραίων), γι’ αὐτό, νομίζω, ὅτι ὁρίστηκε ἡ παροῦσα ἐορτὴ τὴν ἑβδομάδα τῆς Μεσοπεντηκοστῆς.

Καὶ γιατὶ τὴν προηγούμενη Κυριακὴ θαυματουργεῖ στὴν κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ· σ’ αὐτὴν δέ, στὸ φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, αὐτὸ ποὺ ὁ Ἰακὼβ ἄνοιξε καὶ τὸ χάρισε στὸν Ἰωσὴφ τὸν γιό του. Ἦταν ἐξαιρετικὸς ὁ τόπος, ὅπου κατοικοῦσαν οἱ Σαμαρεῖτες σὲ πόλεις πολλές καὶ ἦταν κοντὰ στὸ ὄρος Σομὼρ.

Ἔρχεται λοιπὸν στὴν Σιχὰρ ὁ Χριστός, ὅπου κάποτε εἶχε κατοικήσει ὁ Ἰακὼβ μαζὶ μὲ τὴν θυγατέρα του τὴν Δείνα καὶ τὰ παιδιά του.

Ὁ Συχέμ, ὁ γιὸς τοῦ Ἐμμώρ, ὁ Χορραῖος, τὴν ἐρωτεύτηκε καὶ τὴν βίασε καὶ συνευρέθηκε μὲ αὐτήν.

Καὶ γι’ αὐτὸ οἱ ἀδελφοί της, ξαναμμένοι ἀπὸ τὸν ζῆλο, μπαίνουν αἰφνιδιαστικὰ στῆν πόλη καὶ τοὺς σκοτώνουν ὅλους ἅρδην, καὶ αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν Συχέμ, καὶ τὸν πατέρα του τὸν Ἐμμώρ. Κατοίκησε λοιπὸν ἐκεῖ ὁ Ἰακὼβ κι ἄνοιξε τοῦτο τὸ πηγάδι.

Οἱ Σαμαρεῖτες δὲ τὰ πρῶτα χρόνια κατοικοῦσαν σ’ αὐτὸ τὸ ὄρος, ἀλλὰ οἱ Ἰσραηλῖτες, οἱ ὁποῖοι συγκρούστηκαν μὲ τὸν Θεὸ ὅταν βασίλευε ὁ Φακεές, ἔπειτα ἀπὸ τὴν πρώτη καὶ τὴν δεύτερη εἰσβολὴ τῶν Ἀσσυρίων τοὺς κατέστησαν φόρου ὑποτελεῖς.

Καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο ὅταν βασίλευε ὁ Ὠσηέ, προσφέρονται στοὺς Αἰθίοπες. Κι ὅταν τὄμαθε αὐτὸ ὁ Ἀσσύριος τοὺς μεταφέρει στὴν Βαβυλώνα καὶ σ’ ἔκεῖνο τὸν τόπο πρόσταξε νὰ κατοικήσουν διάφορα ἔθνη.

Ἀλλὰ ὁ Θεὸς ἐξαπόλυσε λιοντάρια ἐναντίον ἐκείνων τῶν ἀλλοφύλων. Κι ὁ βασιλιὰς τῶν Ἀσσυρίων μόλις τὄμαθε αὐτό, τοὺς στἐλνει ἱερέα ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, (γιατὶ ἦταν ἀκόμα ἐκεῖ αἰχμάλωτοι) μήπως μπορέσουν νὰ δεχτοῦν τοὺς νόμους τοῦ Θεοῦ. Κι ἀμέσως ἐγκατέλειψαν τὰ εἴδωλα, ἀλλὰ ἀποδέχτηκαν μόνο τὰ βιβλία τοῦ Μωυσῆ, ἀπορρίπτοντας τοὺς Προφῆτες καὶ τὴν ὑπόλοιπη Γραφή.

Αὐτοὶ λοιπὸν ὀνομάστηκαν Σαμαρεῖτες ἀπὸ τὸ ὄρος Σαμώρ, καὶ ἦταν μισητοὶ στοὺς Ἑβραίους, μόλις ἐπανῆλθαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία, γιατὶ ἀποδέχτηκαν τὸν ἰουδαϊσμὸ κατὰ τὸ ἥμισυ.

Καὶ δὲν ἔτρωγαν μαζί τους, γιατὶ τοὺς θεωροῦσαν βδελύγματα. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν Χριστὸ πολλὲς φορὲς τὸν ἀποκαλοῦσαν Σαμαρείτη, γιατὶ ὅπως κι αὐτοί, κατέλυε δῆθεν πολλὰ προστάγματα τοῦ νόμου.

Ἔρχεται λοιπὸν ὁ Χριστὸς στὴν Σιχὰρ καὶ κουρασμένος ἀπὸ τὴν ὁδοιπορία, κάθησε, κατὰ τὸ μεσημέρι (ἕκτη ὥρα: περίπου δώδεκα τὸ μεσημέρι).

Κάποια γυναίκα ἀπὸ τὴν πόλη ἔρχεται νὰ βγάλει νερό, ἐνῶ οἱ μαθητὲς εἶχαν φύγει γιὰ τὴν πόλη γιὰ νὰ ἀγοράσουν τρόφιμα.

Ζητάει λοιπὸν νερὸ ὁ Ἰησοῦς. Κι αὐτὴ τοῦ ἀπαντάει ὅτι δὲν συνανστρέφονται οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς Σαμαρεῖτες.

Τὸν ἀναγνώρισε καὶ ἀπὸ τὴ φωνὴ καὶ ἀπὸ τὰ ροῦχα, ὄτι ἦταν Ἰουδαῖος. Κι αὐτὸς τὴν ὁδηγεῖ σὲ ἕνα ἀνώτερο ἐπίπεδο, φέρνοντας στὴ συζήτηση τὸ πνευματικὸ ὕδωρ, τὸ ὁποῖο τὸ φανερώνει ὡς ἄφθορο ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὴν καθαρση, καὶ ὅτι τὸ Πνεῦμα εἰκονίζεται πάντα μὲ φωτιὰ καὶ νερό.

Κι ἡ γυναίκα, μὲ μεγάλη σιγουριά, τοῦ ἀντιλέγει ὅτι ἐκεῖνος δὲν ἔχει νερὸ γιατὶ δὲν κουβαλάει μαζί του ἄντλημα, καὶ τὸ πηγάδι εἶναι βαθύ.

Καὶ μετὰ ὁδηγεῖ τὸν λόγο καὶ στὸν προπάτορα Ἰακὼβ, γιατὶ ἐκεῖνος ἄνοιξε τὸ πηγάδι, κι αὐτὸς καὶ οἱ ἀπόγονοί του ἤπιαν ἀπὸ αὐτό, δείχνοντας ἔτσι πόσο πλούσια εἶναι ἡ πηγή, πόσο πολὺ τὴ χρησιμοποιοῦν καὶ πόσο δροσερὸ νερὸ τοὺς δίνει. 

Ὁ Χριστὸς βέβαια δὲν παρουσιάζει τὸν ἑαυτό του σπουδαιότερο ἀπὸ τὸν Ἰακὼβ γιὰ νὰ μὴν ταράξει τὴ γυναίκα.

Ἀλλὰ μιλάει πάλι γιὰ τὸ νερό, παρουσιάζοντας τὸ δικό του ὅτι ὑπερτερεῖ ἀπὸ αὐτὸ ἐδῶ. Καθὼς αὐτὸς ποὺ πινει ἀπὸ αὐτὸ δὲν διψᾶ ποτέ. 

       Ἡ γυναίκα ἀπαιτεῖ νὰ τῆς τὸ δώσει, κι αὐτὸς τῆς λέει νὰ φωνάξει τὸν ἄντρα της, γιὰ νὰ εἶναι πιὸ σίγουρη ἡ κατανόηση τοῦ λ΄πογου ποὺ γίνεται.

Αὐτὴ ἀρνεῖται ὅτι ἔχει ἄντρα. Κι αὐτὸς ποὺ γνωρίζει τὰ πάντα, τῆς λέει: Καλὰ λές, πέντε εἶχες ὅπως ὁρίζει ὁ νόμος.

Καὶ ὁ ἕκτος ποὺ ἔχεις τώρα, ἐπειδὴ παράνομα συζεῖς μαζί του, δὲν εἶναι ἄντρας σου. 

       Μερικοὶ νόμισαν ὄτι οἱ πέντε ἄντρες εἶναι ἡ Πεντάβιβλος τοῦ Μωυσῆ, τὴν ὁποία οἱ Σαμαρεῖτες τὴν δέχονταν.

Κι ὁ ἕκτος ἄντρας, οἱ λόγοι τοῦ Χριστοῦ, ποὺ δὲν ἦταν ἀκόμη δικοί της. Γιατὶ ἀκόμα δὲν εἶχε φανεῖ ἡ χάρις.

Και ἄλλοι, οἱ πέντε νόμοι ποὺ ἔδωσε ὁ Θεός. Αὐτὸν ποὺ ἔδωσε στὸν Παράδεισο, αὐτὸν μετὰ τὴν ἐξορία, αὐτὸν ἐπὶ Νῶε, τὸν νόμο ἐπὶ Ἀβραὰμ καὶ αὐτὸν ἐπὶ Μωυσέως.

Καὶ ἔκτο νόμο ἐννοεῖ τὸ Εὐαγγέλιο, ποὺ ἀκόμα δὲν ἔχει ἔρθει ὁ καιρός του. Ἀλλὰ εἶναι μερικοὶ ποὺ θεωροῦν ὅτι ἐννοεῖ καὶ τὶς πέντε αἰσθήσεις. 

       Ἀποκρίνεται σ’ αὐτὸν ἡ γυναίκα καὶ τὸν ὀνομάζει προφήτη, κι ἔπειτα τὸν ρωτᾶ καὶ γιὰ τὸ ὄρος, ποῦ πρέπει δηλαδὴ νὰ προσκυνοῦν τὸν Θεό, στὸ Σομὼρ ἢ στὸ Ἱεροσόλυμα. Γιατὶ οἱ Σαμαρεῖτες, καθὼς ἦταν ἀτελεῖς στὴν πἰστη τους, δὲν πίστευαν ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι παντοῦ.

Ἀλλὰ μόνο ἐκεῖ κατοικεῖ ὁ Θεὸς, ὅπου καὶ τὸν προσκυνοῦσαν, στὸ ὄρος Γαριζὶν δηλαδὴ ἐπειδὴ ἐκεῖ δόθηκαν οἱ εὐλογίες ἀπὸ τὸν Θεό, ἢ διότι ἐκεῖ πρῶτος ὁ Ἀβραὰμ ἔστησε θυσιαστήριο στὸν Θεό. 

       Ἔτσι κι οἱ Ἰουδαῖοι πάλι ἔλεγαν:

Μόνο στὰ Ἱεροσόλυμα πρέπει νὰ προσκυνοῦμε τὸν Θεό. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἀπανταχοῦ Ἰουδαῖοι στὶς γιορτὲς ἐκεῖ μαζεύονταν.

Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἀποκρίνεται λέγοντας ὅτι ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους θὰ ἔρθει ἡ σωτηρία τοῦ κόσμου.

Πλὴν ὅμως, λέει, ὁ Θεὸς εἶναι ἄυλος καὶ αὐτοὶ ποὺ θὰ ἀξιωθοῦν νὰ τὸν προσκυνήσουν, δὲν θὰ τὸν προσκυνήσουν μὲ θυσίες, ὅπως ἀκόμα τὸν προσκυνᾶνε, ἀλλὰ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ.

Ἢ καὶ ἔτσι: δὲν θὰ γνωρίσουν τὸν Θεὸ παρὰ μόνο ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ Υἱῷ. Αὐτὸς εἶναι ἡ ἀλήθεια.

Ἡ γυναίκα λέει πάλι: ἀκοῦμε ἀπὸ τὶς Γραφὲς ὅτι θὰ ἔρθει ὁ Μεσσίας, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Χριστός. Κι ὁ Ἰησοῦς τῆς λέει:

Ἐγὼ εἶμαι· γνωρίζοντας τὴν καλοκαγαθία τῆς γυναικός. Γιατὶ γνώριζαν καὶ οἱ Σαμαρεῖτες γιὰ τὸν Μεσσία ἀπὸ τὰ βιβλία τοῦ Μωυσῆ.

Καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸ: «Προφήτη θὰ ἀναστήσει γιὰ σᾶς ὁ Κύριος», καὶ ἄλλα πολλά. 

       Ὅταν τέλειωσε ἡ συνομιλία τους ἔρχονται καὶ οἱ μαθητὲς καὶ μένουν ἔκπληκτοι μὲ τὴν  ἄκρα συγκατάβαση, πῶς δηλαδὴ κάθεται καὶ μιλάει μὲ γυναίκα.

Καὶ μετὰ τὸν παρακαλᾶνε νὰ φάει, γιατὶ ἦταν κουρασμένος μὰ καὶ γιατὶ εἶχε καύσωνα. Κι αὐτὸς τοὺς μιλάει γιὰ τὴν αἰώνια τροφή, δηλαδὴ γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

Κι ὅτι πρέπει κι  αὐτοὶ νὰ θερίσουν τοὺς κόπους τῶν Προφητῶν. 

       Ἀλλὰ ὅταν ἡ γυναίκα ἔφτασε στὴν πόλη καὶ εἶπε ὅσα τῆς συνέβησαν, τότε ὅλοι  σηκώνονται καὶ πᾶνε στὸν Χριστό, ἔχοντας πεισθεῖ ὅτι ἡ γυναίκα δὲν θὰ κατηγοροῦσε τὸν ἑαυτό της ἂν κάτι σπουδαῖο δὲν εἶχε γνωρίσει.

Καὶ τὸν παρακαλοῦν θερμὰ καὶ τὸν πείθουν νὰ μείνει μαζί τους δυὸ μέρες.

Κι ἔμεινε κι ἔκανε πάμπολλα θαύματα, τὰ ὁποῖα οἱ Εὐαγγελιστὲς δὲν τὰ ἔγραψαν ἐπειδὴ ἦταν πολλά.

       Αὐτὴ ἦταν λοιπὸν ἡ Σαμαρεῖτις, ἡ ὁποία ἀργότερα ὀνομάστηκε Φωτεινὴ ἀπὸ τὸν Χριστό, καὶ ἡ ὁποία φόρεσε τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου ἐπὶ Νέρωνος, μαζὶ μὲ τοὺς ἑπτά της γιούς, μὲ πολλὲς κακοποιήσεις, μὲ γδαρσίματα, μὲ κόψιμο τῶν μαστῶν, μὲ σπάσιμο τῶν χεριῶν, μὲ καλάμια λεπτὰ ποὺ τὰ μπήγανε στὰ νύχια, μὲ κατάποση μολύβδου κι ἄλλα πολλὰ βασανιστήρια.

       Ἂς γνωρίζουμε δε, ὅτι τὸ στόμιο ἐκείνου τοῦ φρέατος, ὁ βασιλιὰς Ἰουστινιανὸς ἀπὸ ἐκεῖ μὲ τιμὲς τὸ μετέφερε στὸ ἀνάκτορο τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἐννοῶ, τὸν μέγα ναὸ τῆς  Ἁγίας Σοφίας, καὶ τὸ τοποθέτησε πάνω σὲ ἄλλο πηγάδι.

Ἀλλὰ καὶ τὸν λίθο ἐπὶ τοῦ ὁποίου κάθησε ὀ Χριστὸς καὶ συνομίλησε μὲ τὴν Σαμαρείτιδα. Καὶ τώρα ἐκεῖ παραμένουν καὶ τὰ δύο, μπροστὰ στὸν Νάρθηκα ὅπως μπαίνουμε ἀπὸ τὸ ἀνατολικὸ μέρος στὸ ναό, στὰ ἀριστέρα μας, καὶ θεραπεύουν κάθε ἀρρώστια καὶ κάθε μορφῆς.

Μάλιστα δε, σὲ ὅσους συμβαίνει νὰ πάσχουν ἀπὸ πυρετὸ καὶ νὰ φλογίζονται ἀπὸ ρίγη αὐτὰ τὰ δυὸ  ἀλεξιφάρμακα γίνονται.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: