Επιδημία (από Παντελή)

Κι άρχισε να με μιλάει η γη
Λόγια φυλακισμένων
Λόγια που με στενεύουν
Λόγια επαινετικά στον τζίτζικα
            ανάρμοστα στον μύρμηγκα
Λόγια χαράς όσο σε Διώχνω
Λόγια κορακίστικα
Λόγια μαγειρικής στην βαρυστομαχιά
            στομωθέντες αδιαφορία
Λόγια σκοτωμών όχι θανάτου
Λόγια κουφάλας
Λόγια απελπισίας
Λόγια με αίμα που πηδάει
            από φλέβα σε φλέβα
            σαν κορωνο’ι’ός
Λόγια παγωμένα-νάρκη αρκούδας
Λόγια που ξεγυμνώνουν την φύση
Λόγια πικρά
            γλυκαίνουν τ΄αυτιά στην έξαψη
Και συ που αλείφτηκες το χρώμα του ουρανού
              θάλασσα φουρτουνιασμένη από λόγια
Χρόνια και χρόνια με βλέπεις
             να περπατώ πάνω τους
             και να βυθίζομαι
Κι ας είναι καλά το χέρι που απλώνεις
              και στην παρηγοριά
              τα δίχτυα μου ψάρια γεμίζεις.

Ένα Σχόλιο to “Επιδημία (από Παντελή)”

  1. chrjoan Says:

    Κατάλαβες από ποιον είναι το ποίημα?
    Χρήστος

    Στάλθηκε από το iPad μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: