Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας-του Κ.Λανταβου-από Μπαμπη.

 

Να είμαι η θάλασσα που αυτομαστιγώνεται
απ᾽ τα λυσσώδη της κύματα – τιμωρία
για τις στρατιές των ψυχών που ρούφηξε στο βυθό της.

Να είμαι ο πόνος των ανθρώπων που ποτέ τους
δεν πόνεσαν – κι υποφέρουν γι᾽ αυτή τους την αναπηρία.

Να είμαι η ομορφιά που χαρίστηκε
σε νάρκισσους και φιλάρεσκους – και –
σ᾽ ανύποπτο χρόνο να τους εγκαταλείψω
για να καταλάβουν πως η ομορφιά
δεν αφανίζει το Χρόνο – ίσως σκοτώνει πιο γρήγορα.

Να είμαι η θλίψη που αφήνει πίσω της
την Απελπισία – επιστρέφοντας στη λυτρωτική γνώση
πως κανένα τέλος δεν είναι το τελικό.

Να είμαι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας
για κάθε παρία που έχασε το δρόμο του προς τον Παράδεισο
ακολουθώντας την πεπατημένη οδό της αμόλυντης καλοσύνης.

Να είμαι αυτός που παραμένει αυτός
Χαρούμενος ή φοβισμένος
Ευφυής ή ανόητος
Θαυμάζοντας πάντοτε τα θαύματα των θαυμάτων –
Τα λόγια που γίνονται πράξεις, πληρώνοντας
το ανάλογο τίμημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: