Κυριακὴ Γ’ Λουκᾶ

Σχετική εικόνα

Κατά Ιωάννην (γ΄ 13 – 17)

Εἶπεν ὁ Κύριος·

«Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς,

ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ.

Καὶ καθὼς Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ,

οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου,

ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.
Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον,

ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν,

ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον,

ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ.»

2 Σχόλια to “Κυριακὴ Γ’ Λουκᾶ”

  1. Μπάμπης Says:

    Το καλοκαίρι έσβησε απλά

    του Αρσένι Ταρκόφσκι

    Το καλοκαίρι έσβησε απλά,
    σαν να μην ήταν αληθινό.
    Έπεφτε ζέστη από ψηλά.
    Μα κάτι άλλο ζητώ.

    Σαν φύλλα με πέντε δάχτυλα, απλά,
    όλα όσα έγιναν, το μεγάλο, το μικρό,
    πέσαν στις παλάμες μου απαλά,
    μα κάτι άλλο ζητώ.

    Ανώφελα, τα κακά και τα καλά
    δε χάθηκαν στην ταραχή, στο βουητό,
    τα πάντα έλαμπαν σιωπηλά,
    μα κάτι άλλο ζητώ.

    Πολλά μού έσωζε η ζωή,
    μου χάριζε το φως το μητρικό.
    Ήμουν αλήθεια τυχερός πολύ.
    Μα κάτι άλλο ζητώ.

    Τα φύλλα δεν πήραν φωτιά.
    Δε σπάσαν τα κλαριά. Το πρωΐνό
    σαν καθαρή χαμογελά δροσοσταλιά,
    μα κάτι άλλο ζητώ.

    Μετάφραση: Μαξίμ Κισιλιέρ – Λίνος Ιωαννίδης

  2. Μπάμπης Says:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: