Απόγευμα του Ντίνου Χριστιανόπουλου (ἀπὸ Μπὰμπη)

 

Ήταν ωραίο εκείνο το απόγευμα

με την ατέλειωτη συζήτηση στο πεζοδρόμιο.
Τα πουλιά κελαηδούσαν,

οι άνθρωποι πέρναγαν, τ’ αυτοκίνητα τρέχανε.
Στο απέναντι παράθυρο

το ράδιο έπαιζε ρεμπέτικα
και το κορίτσι του διπλανού

μας τραγούδαγε το ντέρτι του.
Φυλλορροούσε η ακακία

κι ευώδιαζε το γιασεμί
και μες στην τάπια

τα παιδιά παίζαν κρυφτούλι
και τα κορίτσια γύρναγαν σκοινί —
παίζαν στην τάπια

και δεν ξέραν από θάνατο
παίζαν στην τάπια

και δεν ξέραν από τύψη,
κι εγώ τους αγάπησα πολύ

τους ανθρώπους εκείνο το απόγευμα,
δεν ξέρω γιατί,

πολύ τους αγάπησα, σαν ένας μελλοθάνατος.

[Από τη συλλογή: Ο αλλήθωρος (1970), Εκδόσεις Διαγωνίου]

Ένα Σχόλιο to “Απόγευμα του Ντίνου Χριστιανόπουλου (ἀπὸ Μπὰμπη)”

  1. natodo Says:

    Μπράβο!
    Ποιητής αληθινός!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: