Archive for 12 Φεβρουαρίου 2019

Καθρεπτισμα….

12 Φεβρουαρίου, 2019

6B7C3871-73E3-4B9C-8B66-632DF7A1F0A5.jpeg

Ἀπὸ τὸν Παντελῆ, στὸν Μπὰμπη…

12 Φεβρουαρίου, 2019

«…οι ιεροί συγγραφείς , μιλώντας για τον Θεό, θα χρησιμοποιήσουν εικόνες ειλημμένες από την ανθρώπινη πείρα, άρα οικείες και προσιτές στο λαό.

Οι κυριώτερες από τις εικόνες αυτές είναι τρεις. Ο Θεός παρουσιάζεται ως Ποιμήν, ως Πατήρ, ως Σύζυγος. …γι΄αυτό και η » απιστία» – η αθέτηση των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει απέναντι του Θεού ο Ισραηλίτης με τη σιναϊτική διαθήκη- χαρακτηρίζεται » μοιχεία», ενώ η «αμαρτία»- η παράβαση και περιφρόνηση αυτής της διαθήκης- καταντά τις περισσότερες φορές συνώνυμη με την πορνεία…η σχέση λοιπόν του Γιαχβέ και του Ισραήλ, κατά τους Προφήτας, είναι η ιστορία ενός γάμου, ακόμη περισσότερον, ένα δράμα ερωτικό.

Ο ερωτικός αυτός χαρακτήρας φαίνεται ακόμη καθαρώτερα με το Άσμα Ασμάτων….Γιατί περιελήφθη αυτό το ερωτικό τραγούδι στον κανόνα των Ιερών Γραφών;
Η συνηθέστερη απάντηση είναι ότι «τοποθετήθηκε, ακριβώς για να υπογραμμίζη το γεγονός ότι όλη η Γραφή είναι ένα Άσμα έρωτος, του έρωτος του Θεού για τον άνθρωπο και του ανθρώπου για τον Θεό».

Δ. Γ. ΚΟΥΤΡΟΥΜΠΗΣ

Τραγούδι Δ’
Η ΝΥΦΗ2

[4,2] Εγώ κοιμούμαι κι η καρδιά μου ξαγρυπνά.

Φωνή του αγαπημένου· χτυπά την πόρτα.

-«άνοιξε, αδερφή μου, ταίρι μου,

περιστέρα μου, πανέμνοστή μου,

τι το κεφάλι μου το νότισε η δροσιά

και τους βοστρύχους μου τ᾽ αγιάζι της νυχτός».

[3] -«Γδύθηκα το χιτώνα μου, πώς να τον φορέσω;

Ένιψα τα πόδια μου, πώς να τα λερώσω;»

[4] Έσυρε το χέρι του ο αγαπημένος στης κλειδωνιάς το μάτι3

και θροήθηκαν τα σπλάχνα μου γι᾽ αυτόν.

[5] Σηκώθηκα ν᾽ ανοίξω στον αγαπημένο μου·

έσταξε σμύρνα από τα χέρια μου,

τα δάχτυλά μου γέμισαν σμύρνα

σαν άγγιξα το μάνταλο της κλειδωνιάς.

[6] Άνοιξα στον αγαπημένο μου·

ο αγαπημένος είχε περάσει·

βγήκε η ψυχή μου ακολουθώντας τον·

τονε ζήτησα και δεν τον βρήκα,

τονε φώναξα, δε μ᾽ άκουσε.

[7] Μ᾽ ήβραν οι φύλακες

που τριγυρνούν στην πολιτεία,

με χτύπησαν, με πλήγωσαν,

πήραν τη μαντίλα μου από πάνω μου

αυτοί που φυλάγουν τα τείχη.

[8] Σας εξορκίζω, θυγατέρες της Ιερουσαλήμ,

στις δύναμες και στις ορμές του αγρού

α βρείτε τον αγαπημένο μου τι θα του πείτε;

Πως είμαι λαβωμένη της αγάπης.

Ο ΧΟΡΟΣ

[9] Μα τι έχει ο αγαπημένος σου, πάνω απ᾽ τους άλλους,

συ πεντάμορφη;

Μα τι έχει ο αγαπημένος σου πάνω απ᾽ τους άλλους

για να μας εξορκίζεις τόσο;

Η ΝΥΦΗ

[10] Ο αγαπημένος μου λάμπει και ροδίζει,4

διαλεχτός στους μύριους·

[11] το κεφάλι του είναι λαγαρό χρυσάφι

βάγια οι βόστρυχοί του

μαύροι σαν κοράκι.

[12] Τα μάτια του είναι περιστέρια

στα νερά στ᾽ αυλάκια,

λούζουνται στο γάλα

κάθουνται στις γούρνες.

[13] Τα μάγουλά του είναι βραγιές μυριστικά

θήκες αρωμάτων·

τα χείλια του είναι κρίνα

και σταλάζουν σμύρνα·

[14] τα χέρια του είναι μάλαμα βραχιόλια

χρυσόλιθους γεμάτα·

είναι φίλντισι η κοιλιά του

με ψηφιά ζαφείρια·

[15] τα πόδια του είναι μάρμαρο κολόνες

με χρυσά θεμέλια.

Η όψη του είναι σαν το Λίβανο,

διαλεχτή σαν το κέδρο·

[16] τα λόγια του είναι γλυκασμός

κι ολόκληρος είναι επιθυμία.

Αυτός είναι ο αγαπημένος μου

κι αυτός το ταίρι μου,

θυγατέρες της Ιερουσαλήμ.

Τραγούδι Ϛ’
Ο ΧΟΡΟΣ

[6,5] Ποια είναι τούτη που ανεβαίνει λευκανθισμένη

ακουμπώντας στον αγαπημένο της;

Ο ΑΝΤΡΑΣ5

Κάτω απ᾽ τη μηλιά σε ξύπνησα

εκεί που η μάνα σου σε γέννησε,

εκεί που πόνεσε και σε γέννησε.

Η ΝΥΦΗ

[6] Βάλε με σφραγίδα στην καρδιά σου,

ωσάν σφραγίδα στο μπράτσο σου·

είναι δυνατή η αγάπη σαν το θάνατο

και σκληρός ο πόθος σαν τον άδη·

οι σπίθες της είναι σπίθες της φωτιάς,

φλόγα του Θεού.

[7] Νερά ποτάμια δεν μπορούν

να σβήσουν την αγάπη.

(μετάφραση Γιώργος Σεφέρης)

Ας μου συγχωρεθεί «…προσπάθεια με λίγες λέξεις…» ως αφιερωμένο στα χρόνια πολλά του αγαπημένου μας Μπάμπη.