Elaine Paige Memory Cats (ἀπὸ Παντελῆ)

Ανάμνηση

Μεσάνυχτα
ούτε ένας ήχος απ’ το πεζοδρόμιο
Μην έχασε η σελήνη την μνήμη της;
Χαμογελάει μόνη
Κάτω απ’ τα φώτα του δρόμου
τα μαραμένα φύλλα μαζεύονται στα πόδια μου
κι ο άνεμος αρχίζει να βοά

Ανάμνηση
ολομόναχη στο φεγγαρόφως
μπορώ να χαμογελώ στις παλιές μέρες
Η ζωή ήταν υπέροχη τότε
Θυμάμαι την εποχή που ήξερα τι ήταν ευτυχία
ας ζήσει η ανάμνηση ξανά

Κάθε λάμπα του δρόμου φαίνεται ν’ αναβοσβήνει
θανάσιμη προειδοποίηση
Κάποιος μουρμουρίζει κι ένα φως τρεμοσβήνει
και όπου να ΄ναι ξημερώνει

Ηλιόφως
πρέπει να περιμένω το ξημέρωμα
πρέπει να σκεφτώ για μια νέα ζωή
και δεν πρέπει να ενδώσω
Όταν έρθει η αυγή
τ΄απόψε θα είναι επίσης μια ανάμνηση
και μια νέα ζωή θα ξεκινήσει

Κατακαμένα πέρατα καπνισμένων ημερών
η ήρεμη κρύα μυρωδιά του πρωινού
Η λάμπα του δρόμου καίγεται κι άλλη νύχτα τέλειωσε
κι άλλη μέρα ξημερώνει

Άγγιξε με
είναι τόσο εύκολο να μ’ αφήσεις
ολομόναχη με την ανάμνησή μου
των ημερών μου λιακάδας
Αν μ’ αγγίξεις
θα καταλάβεις τι είναι ευτυχία
Κοίτα, μια νέα μέρα έχει ξεκινήσει…

μεταφραση LYRICK

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: