Nostalghia(1983)/ Andrei Tarkovsky /

2 Σχόλια to “Nostalghia(1983)/ Andrei Tarkovsky /”

  1. Παντελής Says:

    Ίσως ο κινηματογράφος να είναι η πιο προσωπική, η πιο ιδιωτική μορφή τέχνης. Μονάχα η ατομική αλήθεια του κινηματογραφικού δημιουργού αποτελεί πειστικό επιχείρημα για εκείνον τον θεατή που προσπαθεί να κατανοήσει μια ταινία.

    ΑΝΤΡΕΙ ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ

  2. Μπάμπης Says:

    Και μη ρωτάς γιατί θλιμμένος είμαι

    Του Ορέστη Αλεξάκη

    Είναι που πίσω απ’ τη σιωπή σου ταξιδεύουν
    τα καραβάνια
    των λησμονημένων

    Είναι που μες στα μάτια σου σαλεύουν
    σκιές νεκρών
    μορφές αγαπημένων

    Είναι που μοιάζεις με ταξίδι στο αχανές
    Είναι που δρόμους άλλους φανερώνεις

    Είναι που κλείνεις τις
    καταπακτές
    και στο καινούριο θαύμα ξημερώνεις

    Είναι που μες στο φέγγος σου αγρυπνώ
    σα να πιστεύω πως
    υπάρχω ακόμα

    Είναι που σου χρωστώ πολύ ουρανό
    Κι εγώ δεν έχω παρά λίγο χώμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: