Archive for 4 Μαρτίου 2018

Κυριακὴ Β᾽Νηστειῶν (Ἁγ.Γρηγορὶου Παλαμᾶ)

4 Μαρτίου, 2018

Αποτέλεσμα εικόνας για κυριακη β νηστειων

(Μάρκ. 2,1-12)

Τῷ καιρῷ ἐκείνω, εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς

1. εἰς Καπερναοὺμ· καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἴκόν ἐστι.

2. καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον.

3. καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων·

4. καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ’ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο.

5. ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου.

6. ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν·

7. τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;

8. καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν;

9. τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;

10. ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας –λέγει τῷ παραλυτικῷ·

11. σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου.

12. καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.

 

 

Mὶα ἐπιστολὴ (ἀπὸ Μπὰμπη)

4 Μαρτίου, 2018

Ένας φίλος μου, που θεραπεύτηκε από καρκίνο, στέλνει το ακόλουθο μήνυμα σε ένα άλλο φίλο του που διαγνώστηκε με καρκίνο. Ένιωσα την ανάγκη να το μοιραστώ…

«Προσεύχομαι διαρκώς για εσένα. Να μην ξεχνάς πώς ολο το σώμα μας και κάθε μόριο, κύτταρο καί άτομο του σώματός μας, όπως και η ψυχή μας, όλα ευρίσκονται μέσα στην αγκαλιά του Χριστού.

Ο Χριστός είναι πανταχού παρών. Κρατά στην Άκτιστο ενέργειά Του όχι μόνο το σώμα μας, αλλά ολόκληρο το σύμπαν. Αποδέξου με αγάπη την αρώστεια που σου δίδει ο Χριστός. Ευχαρίστησέ Τον απο καρδίας και δοξολόγησέ Τον. Βγες έξω στο βουνό και φώναζε: δόξα Σοί ο Χριστός. Δόξα Σοί ο Θεός.

Σε ευχαριστώ Χριστέ μου.
Και ζήτα απο τον Χριστό να σου δώσει την δύναμη να ερωτευθείς τον καρκίνο ως μία ωραία γυναίκα και νύμφη που βλέπει ο νέος άνδρας και την ποθεί και την ερωτεύεται. Έτσι και εσύ, ερωτεύσου την ασθένειά σου και δοξολόγησε τον Χριστό και ζήτησέ Του νά σου δίδει αγάπη για την ασθένειά σου, αλλά και για κάθε πλάσμα γύρω σου.

Σκέψου δε με συμπόνοια κάθε ανθρώπινο πλάσμα που πάσχει απο καρκίνο ή άλλη ασθένεια και ξεχνώντας την δική σου ασθένεια προσευχήσου δι’ όλους τους ανθρώπους που πάσχουν.
Διώξε καθε φόβο από την ψυχή σου και ενώσου με τον Χριστό και την Παναγία. Ομοίως, παρακάλεσε την Παναγία και πες:

Παναγία μου, φως μου, δώσε μου χρόνο να ζήσω για να μετανοήσω και για να βοηθησω τα παιδιά μου. Φως μου, δίνε μου δύναμη να δέχομαι με αγάπη κάθε δοκιμασία και κάθε πόνο….
Και όταν αδερφέ μου νοιώθεις πόνο η ότι άλλο, να λές: σε ευχαριστώ Χριστέ μου. Δώσε μου υπομονή και αντοχή όσο και αν πονώ, να σε αγαπώ και να χαίρομαι που υποφέρω, έστω και ολίγο, όπως εσύ πόνεσες τόσο πολύ στον Σταυρό για εμάς.
Να μην ξεχνάς αδερφέ μου, πώς εχουμε ήδη Αναστηθεί.

Ο Χριστός μας έχει ήδη Αναστήσει. Ο θάνατός μας είναι μία μικρή άσκηση για να δοξολογούμε τον Χριστό σε κάθε περίσταση. Να γνωρίζεις πώς ο Χριστός και η Παναγία μας κρατούν στην Αγκαλιά των είτε ζούμε είτε πεθαίνουμε σωματικά, διότι το σώμα μένει πάντα ενωμένο με τον Χριστό όσο και αν διαλυθεί, όπως και η ψυχή…
Χριστός Ανέστη…
Εύχομαι και εγώ διαρκώς για εσένα. Να μην φοβάσαι. Είμαστε μέσα στην Αγκαλιά του Χριστού και της Παναγίας. Είτε ζούμε, είτε αποθνήσκουμε, ζούμε εν Χριστώ.»