Τὰ δὺσκολα εὒκολα (Ὃλια Λαζαρὶδου)

 Οὒτε πιὸ πρὶν

οὒτε μετὰ

μὸνο

ἀκριβὼς στὴν ὣρα τους

περνοῦν

οἱ ὰγγελοι.

 

(Ὃλια Λαζαρὶδου-Τὰ δὺσκολα εὒκολα-Ποταμὸς)

Ένα Σχόλιο to “Τὰ δὺσκολα εὒκολα (Ὃλια Λαζαρὶδου)”

  1. Μπάμπης Says:

    Ἄσ᾿ τὴ βάρκα…

    του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου

    Ἄσ᾿ τὴ βάρκα στὸ κῦμα ὅπου θέλει νὰ τρέχει,
    ἂς ὁρίζει τ᾿ ἀγέρι, τιμόνι-πανί,
    τὰ φτερὰ ἅπλωσε πλέρια, ἄκρη ὁ κόσμος δὲν ἔχει,
    εἶναι πι᾿ ὄμορφοι οἱ ἄγνωστοι πάντα γιαλοί,
    ἡ ζωὴ μία δροσιὰ εἶναι, ἕνα κῦμα, ἂς τὸ φέρει
    ὅπου θέλει τ᾿ ἀγέρι, ὅπου ξέρει τ᾿ ἀγέρι.
    Ἂς ἀλλάζουν λιβάδια μὲ βράχους καὶ δάση,
    γύρω ἂς φεύγουν ποῦ πύργοι, ποῦ καλύβας καπνός,
    εἴτ᾿ εἰδύλλιο γελούμενο ἀπλώνετ᾿ ἡ πλάση,
    εἶτ᾿ ἀντάρτες καὶ μπόρες σου κρεμᾷ ὁ οὐρανός,
    μὴ θαρρεῖς τὸ πανί σου μπορεῖς νὰ βαστάξεις,
    ὅπου θέλει τὸ κῦμα μαζί του θ᾿ ἀράξεις.
    Τί γυρεύεις, τί θέλεις μὴ κι ἐσὺ τὸ γνωρίζεις;
    Ἔχεις πιάσει ποτέ σου τὸ τί κυνηγᾷς;
    Μή ῾που σπέρνεις καλὸ τὸ κακὸ δὲ θερίζεις;
    Δὲ σκοντάβεις σὲ ρώτημα σ᾿ ὅτι ρωτᾷς;
    Ὅτι σ᾿ ἔχει μαγέψει κι ὅτι σοῦ ῾χει γελάσει,
    τό ῾χεις μόνος κερδίσει, μοναχὸς ἑτοιμάσει;

    Ἄσε τότε τὸ κῦμα ὅπου θέλει νὰ σπάζει,
    ἄσ᾿ τὶς ζάλες νὰ σέρνουν τυφλὰ τὴ καρδιὰ
    κι ἂν τριγύρω βογγὰ κι ἂν ψηλὰ συννεφιάζει,
    κάπου ὁ ἥλιος σὲ κάποιο γιαλὸ θὰ γελᾷ
    κι ἂν πικρό τη ψυχή σου τὸ δάκρυ τὴ ραίνει
    πάντα κάπου κρυφή, μιὰ χαρὰ τὴ προσμένει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: