Σημαὶνει ὁ Θεὸς…

Ένα Σχόλιο to “Σημαὶνει ὁ Θεὸς…”

  1. Μπάμπης Says:

    Θλίψη πρωινού

    του Χριστόφορου Τριάντη

    Ένα πρωινό του Μάη στις πόλεις των φτωχών,
    τ’ αγριόχορτα σκέπαζαν τα παιχνίδια των παιδιών.
    Ξεθυμασμένα τριαντάφυλλα,
    πεταμένα στους λερούς δρόμους
    κήρυτταν το πένθος.
    Θάνατο μύριζαν οι ακτίνες του ήλιου.
    Στο ξερό χώμα ξεψυχούσαν οι πεταλούδες,
    αφήνοντας λίγη ελπίδα στις ψυχές:
    το τέλος να ‘ναι η αρχή, για όνειρα κι ανθρώπους.
    Ο χρόνος τριγυρνούσε στα έρημα
    σχολεία σαν νικητής.
    Στα βουβά μνημεία των προαυλίων
    η νοσταλγία των νεκρών,
    φανέρωνε τη χαρά της σιωπής,
    την άχρονη δημιουργία.
    Από παλιά, οι δαίμονες μισούσαν
    την ωραιότητα του πόνου.
    Δεν ήθελαν η θλίψη του Θεού
    να ευλογεί τους νικημένους,
    τα ανοιξιάτικα τα πρωινά …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: