Ἣρωες τοῦ 1821

2 Σχόλια to “Ἣρωες τοῦ 1821”

  1. Μπάμπης Says:

    ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ
    ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

    …….
    Μοναχή το δρόμο επήρες,
    Εξανάλθες μοναχή
    Δεν είν’ εύκολες οι θύρες,
    Εάν η χρεία τες κουρταλή.

    Άλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
    Αλλ’ ανάσασιν καμιά
    Άλλος σου έταξε βοήθεια
    Και σε γέλασε φρικτά.

    Άλλοι, οϊμέ! στη συμφορά σου
    Οπού εχαίροντο πολύ,
    Σύρε νάβρης τα παιδιά σου,
    Σύρε ελέγαν οι σκληροί.

    Φεύγει οπίσω το ποδάρι
    Και ολοκλήγορο πατεί
    Ή την πέτρα ή το χορτάρι
    Που τη δόξα σου ενθυμεί.

    Ταπεινότατη σου γέρνει
    Η τρισάθλια κεφαλή,
    Σαν πτωχού που θυροδέρνει
    Κι’ είναι βάρος του η ζωή.
    ……….

  2. Μπάμπης Says:

    Θούριος
    του Ρήγας Φεραίου ή Βελεστινλή

    [απόσπασμα]

    Ως πότε παλικάρια να ζούμεν στα στενά,
    Mονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά;
    Σπηλιές να κατοικούμεν, να βλέπωμεν κλαδιά,
    Nα φεύγωμ’ απ’ τον Kόσμον, για την πικρή σκλαβιά.
    Nα χάνωμεν αδέλφια, Πατρίδα, και Γονείς,
    Tους φίλους, τα παιδιά μας, κι’ όλους τους συγγενείς.

    Καλλιώ ‘ναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
    Παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά, και φυλακή.

    Τι σ’ ωφελεί αν ζήσης, και είσαι στη σκλαβιά,
    Στοχάσου πως σε ψένουν καθ’ ώραν στη φωτιά.

    Βεζύρης, Δραγουμάνος, Aφέντης κι αν σταθής,
    O Tύραννος αδίκως, σε κάμει να χαθής.
    Δουλεύεις όλ’ ημέρα, σε ό,τι κι αν σοι πη,
    Kι’ αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιη.

    Ο Σούτζος, κι’ ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής,
    Γγίκας, και Μαυρογένης, καθρέπτης, είν’ να ιδής.

    Ανδρείοι Kαπετάνοι, Παπάδες, λαϊκοί,
    Σκοτώθηκαν κι’ Aγάδες, με άδικον σπαθί.
    Kι αμέτρητ’ άλλοι τόσοι, και Τούρκοι, και Ρωμιοί,
    Zωήν, και πλούτον χάνουν, χωρίς καμμιά ‘φορμή.

    Ελάτε μ’ έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
    Nα κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον Σταυρόν.
    Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν,
    Nα βάλλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.

    Oι νόμοι νάν’ ο πρώτος, και μόνος οδηγός,
    Kαι της πατρίδος ένας, να γένη Aρχηγός.
    Γιατί κ’ η αναρχία, ομοιάζει την σκλαβιά,
    Nα ζούμε σα θηρία, είν’ πλιο σκληρή φωτιά.

    Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον Oυρανόν,
    Aς πούμ’ απ’ την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: