Ράινερ Μαρία Ρίλκε (ἀπὸ Μπὰμπη)

Ω άγια μοναξιά μου, είσαι τόσο
πλούσια κι αγνή και πλατιά,
σαν ύπνος που απ’ τον ύπνο βγαίνει,
Ω άγια μοναξιά μου, κράτα
κλεισμένες τις χρυσές σου πόρτες
μπρος σ’ ό, τι οι πόθοι περιμένουν.

Σιγαλές μελωδίες έχει το ρυάκι,
σκόνη και πόλη μακριά ‘ναι.
Εδώ κι εκεί οι κορφές μου νεύουν, –
με κάνουν τόσο κουρασμένο!

Άγριο το δάσος και φαρδύς ο κόσμος,
φωτεινή η καρδιά μου και μεγάλη.
Πάνω στο στέρνο της κρατά
η χλωμή μοναξιά την κεφαλή μου.

του Ράινερ Μαρία Ρίλκε

(Ποιήματα, εκδ. Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: