Ἡ θλὶψη (Μ.Τσὶτας)

Μὲ το που ξὺπνησα ἂνοιξε τὴν πὸρτα

ὃπως πὰντα χωρὶς νὰ χτυπὴσει.

Χωρὶς νὰ ρωτὴσει στρογγυλοκὰθισε.

Δὲν της εἲπα μεῖνε,δὲν τῆς εἲπα φὺγε.

Τὴν κοιτοὺσα μὲ κοιτοὺσε,

ἒφτασε τὸ μεσημὲρι, τὸ ἀπὸγευμα,τὸ βρὰδυ

δὲν ἀνταλὰξαμε οὒτε κουβὲντα.

Μὸνο ὃταν κουρασμὲνος ἒπεσα νὰ κοιμηθῶ

σηκὼθηκε,ἒσβησε τὸ φῶς καὶ εἲπε:

``Καλὸ σου βρὰδυ ἀγὸρι μου,αὒριο πὰλι``

 

(ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2017-ΙΩΛΚΟΣ)

Ένα Σχόλιο to “Ἡ θλὶψη (Μ.Τσὶτας)”

  1. Μπάμπης Says:

    Η λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε

    Ο. Ελύτης, Μαρία Νεφέλη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: