Από τα «ΥΠΑΡΚΤΙΚΑ» IV της Ζωής Καρέλλη (ἀπὸ τὸν Μπὰμπη

 

Τόσο είναι το πάθος μου της ζωής
που θα μπορούσα να πεθάνω.

Τόσο ζω που καταλαβαίνω
πόσο πεθαίνω.

Τόση είναι η ζωή μου
που με πεθαίνει.

Τόσο μπορώ να ζήσω
που μπορώ ν’ αδιαφορήσω αν ζω.

Τόσο ζητώ να ζήσω
που δεν αντέχω να ζω.

2 Σχόλια to “Από τα «ΥΠΑΡΚΤΙΚΑ» IV της Ζωής Καρέλλη (ἀπὸ τὸν Μπὰμπη”

  1. Παντελής Says:

    «Δεν ζητάω από τον Θεό να αλλἀξει κάτι από τα γεγονότα, αλλά ν΄αλλάξει εμένα σε σχέση με τα πράγματα. Να μου δώσει την ισχύ να δημιουργήσω γύρω μου ένα σύμπαν που μου ανήκει, να κατευθύνω το αιώνιο όνειρό μου αντί να το υφίσταμαι. Τότε, είναι αλήθεια, θα είμαι Θεός »

    Η μαύρη κηλίδα

    Όποιος επίμονα τον ήλιο έχει κοιτάξει
    νομίζει ότι βλέπει συνεχώς να τρέχει στα μάτια του εμπρός
    ολόγυρα απ΄αυτόν, μες τον αέρα, ένα στίγμα μελανό.

    Έτσι νεαρός πολύ ακόμη και πιο τολμηρός,
    στη δόξα μια στιγμή ετόλμησα τα μάτια να καρφώσω:
    μια μαύρη κηλίδα απέμεινε μες το άπληστο μου βλέμμα.
    Από τότε, ανακατεμένο σ΄όλα ένα σημάδι πένθους,
    παντού, σε όποιο μέρος το μάτι μου και να σταθεί,
    το βλέπω να στέκεται κι αυτό, το στίγμα το μελανό !

    Τι, πάντα; Ανάμεσα σε μένα και την ευτυχία ακατάπαυστα !
    Ω ! είναι ότι μόνο ο αετός-συμφορά μας,συμφορά!
    ατενίζει ατιμωρητί τον Ήλιο και τη Δόξα.

    GERARD DE NERVAL 1808-1855

  2. aerapatera Says:

    Πολὺ ὡραὶο…εὐχαριστοῦμε Παντελῆ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: