Δέησις προς τον Χριστόν του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης (ἀπὸ τὸν Μπὰμπη)

 

Έπιστάτα, κλύδων με δεινός άμφέπει,
τον σον μαθητήν.
Έξέγειραι, πριν θάνω.
Μόνον κέλευσον, καί ζάλη τεθνήξεται.
Τολμώ φράσαι τι• Χριστέ, μη πίεζε με,
Μηδέ σβέσης με τω βαρεί των θλίψεων.
Πολλούς έχεις γαρ καί κακωτέρους έμού, ους ήλέησας.
Μη με κρίνης άξίως.
Κενού, κενού δε του ταλάντου το πλέον.
Μιας τίς οίσοι φόρτον ημέρας μόνης;
Τίνι προσέλθω τοις κακοίς βαρούμενος;
(Ρ.G., τόμ. 37, 1417)

Δέηση προς τον Χριστό [μετάφραση]

Μια τρικυμία,Κύριε, τρομερή ταράζει
το μαθητή σου.
Ξύπνησε προτού χαθώ.
Ή εντολή σου άρκεί τα κύματα να πέσουν.
Τολμώ ένα ψέλλισμα: Χριστέ, μη με πιέζεις,
μη μ’ αφανίσεις με των θλίψεων το φορτίο.
Δεν είναι λίγοι, καί χειρότεροι από μένα πού τους σπλαχνίστηκες. Μη μ’ επικρίνεις όσο αξίζω.
Παρακαλώ σε, λάφρυνε από το καντάρι το περσότερο.
Το φόρτωμα καί μιας μονάχα μέρας ποιος τ’ αντέχει;
Σέ ποιόν να τρέξω να σωθώ πού οι πίκρες με βαραίνουν

5 Σχόλια to “Δέησις προς τον Χριστόν του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης (ἀπὸ τὸν Μπὰμπη)”

  1. Ίωάννης Φρουδαρακης Says:

    Δάσκαλε, μπόρα τρομερή ζώνει τό μαθητή σου
    Ξύπνησε πρίχου νά χαθῶ νά δοῦν τή μπόρεση σου.
    Πού μόνο ἡ μιά σου προσταγή τή θύελα μερώνει·
    Τολμῶ καί λέω· Κύριε, ἄς πάψει τό καψόνι.
    Μήτε κι ἀπο τίς θλίψεις μου νά θές νά μ’ ἀφανίσεις,
    γιατί χειρότερους ἀπό ‘μέ τούς ἔχεις ἐλεήσει.
    Ὅσο ἀξίζω μήν κριθῶ γιατί δέν θά γλυτώσω
    ἄδειασε τό περίσσσευμα στό ζύγι ν’ ἀλαφρώσω.
    μιᾶς μέρας φόρτο ποιός μπορεῖ ἤ θέλει νά μοῦ σκώσει ;
    σέ ποιόν θά πάω ἀπ’ τά κακά τό φόρτο νά μέ σώσει ;

    Συγχώρα με, μά παίζω μέ τίς λέξεις καί τίποτα ἄλλο

  2. aerapatera Says:

    Να συνεχίσεις…να συνεχίσεις…μη σταματάς…
    …περιμένουμε και αλλα…

  3. Παντελής Says:

    …τα φχαριστηθήκαμε, να στε καλά Μπάμπη και με καλωσορισματα Ιωάννη

  4. Eλένη Says:

    Η μία καλύτερη από την άλλη οι μεταφράσεις!

  5. Βασιλική Ν. Says:

    Την ομορφιά της ποίησης σαν μοιραστούν οι φίλοι
    όσοι ‘ναι, τόσοι γίνονται του έρωτα οι ήλιοι
    Κι όσο ο καθένας προσπαθεί αντίδωρο να δίνει
    Ο άρτος της αυξάνεται ώστε κανείς μη μείνει
    Άπορος κι αβοήθητος στης βιοτής τη χώρα
    Που ‘χει κρυφά κι απόκρυφα τα ακριβά της δώρα…

    Ευχαριστούμε για το φως!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: