Roy DeCarava, 1919-2009 (Ἀμερικανος φωτογρὰφος)

roy-de-carava-06

Ένα Σχόλιο to “Roy DeCarava, 1919-2009 (Ἀμερικανος φωτογρὰφος)”

  1. Μπάμπης Says:

    ΑΝ…

    του Ράντυαρντ Κίπλινγκ

    Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι
    τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν,

    στον εαυτό σου αν μπορείς να ‘χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν
    μα κι αδιάφορος να ‘σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες,

    αν μπορείς να υπομένεις χωρίς ν’ αποστάσεις ποτέ καρτερώντας,
    ή μπλεγμένος με ψεύτες, μακριά να σταθείς, αν μπορείς απ’ το ψέμα

    κι αν γενείς μισητός, να μη δείξεις στρατί στο δικό σου το μίσος,
    κι ούτε τόσο καλός να φανείς κι ούτε τόσο σοφά να μιλήσεις,

    αν μπορείς να ονειρεύεσαι δίχως να γίνεις του ονείρου σου σκλάβος,

    αν μπορείς να στοχάζεσαι δίχως τη σκέψη να κάνεις σκοπό σου,

    αν μπορείς την λαμπρήν ανταμώνοντας Νίκη ή τη μαύρη φουρτούνα,
    να φερθείς με τον ίδιο τον τρόπο στους δυο κατεργάρηδες τούτους,

    αν μπορείς να υποφέρεις ν’ ακούς την αλήθεια που ο ίδιος σου είπες,
    στρεβλωμένη από αχρείους, να γενεί μια παγίδα για ηλίθιους ανθρώπους,

    ή αν τα όσα η ζωή σου έχει δώσει αντικρίσεις συντρίμμια μπροστά σου,
    κι αφού σκύψεις, ν’ αρχίσεις ξανά να τα χτίζεις με σκάρτα εργαλεία,

    αν μπορείς να σωριάσεις μαζί τ’ αγαθά και τα κέρδη σου όλα,

    κι αν τολμήσεις με μια σου ζαριά όλα για όλα να παίξεις
    και να χάσεις τα πάντα και πάλι απ’ την πρώτη σου αρχή να κινήσεις,
    και να μην ψιθυρίσεις ποτές ούτε λέξη για τα όσα έχεις χάσει,

    κι αν μπορείς ν’ αναγκάσεις με βία, την καρδιά σου, τα νεύρα, το νου σου,
    να δουλέψουν για σέναν ακόμα κι αφού τσακιστούνε στο μόχθο,
    και ν’ αντέξεις σ’ αυτό σταθερά όταν τίποτε εντός σου δεν θα ‘χεις
    άλλο εξόν απ’ τη θέληση που όρθια θα κράζει σε τούτα «Κρατάτε»,

    αν μπορείς να μιλάς με τα πλήθη κι ακέριος στο ήθος να μένεις,

    ή αν βρεθείς με ρηγάδες χωρίς τα μυαλά σου να πάρουν αέρα,

    κι αν ποτέ, ούτε οι φίλοι ούτε οι εχθροί να σε κάνουν μπορούν να πονέσεις,

    τον καθένα αν ζυγιάζεις σωστά και κανέναν πιο πρόσβαρα απ’ άλλον,

    αν μπορείς να γεμίζεις το αμείλιχτο ένα λεφτό της κάθε ώρας
    στην αξία των εξήντα μοιραίων δευτερόλεφτων της διαδρομής του,

    τότε θα ‘ναι όλη η Γη σα δικιά σου, ως και κάθε που υπάρχει σε τούτη,
    και —περισσότερο ακόμα— θε να ‘σαι ένας άνθρωπος πλέριος, παιδί μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: