Ο άνεμος του Νοεμβρίου – του Τάσου Λειβαδίτη- (ἀπὸ τὸν Μπὰμπη)

  1. Τώρα όμως βράδιασε.
    Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε τις κουρτίνες
    γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών.
    Τί κάναμε στη ζωή μας;
    Ποιοι είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;
    Καιρό τώρα δε χτύπησε κανείς την πόρτα μας

    κι ο ταχυδρόμος έχει
    αιώνες να φανεί.

  2. Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα
    που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου.

  3. Κι αν έχασα τη ζωή μου
    την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα
    κλειδί, ένα ένα χτες ή ένα αύριο
    όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα ένα άρωμα βιολέτας
    γιατί θυμάμαι.

  4. Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς ν’ αφήσουν διεύθυνση,
    πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση
    κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων που δεν πρόφτασαν
    ν’ αγαπήσουν.

    Ώσπου στο τέλος δε μένει παρά μια θολή ανάμνηση απ’το
    παρελθόν (πότε ζήσαμε;)
    και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω γιατί σε λίγο θα φύγουμε και
    κανείς δε θα μας θυμηθεί.

    από τα “Τα χειρόγραφα του Φθινοπώρου”

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: