Χαϊκοῦ τῶν ἐποχῶν

1)

Μπῆκε στ῀ο δὰσος

ἣσυχα.Μὰ ἐντὸς της

πὼς φτερουγὶζει.

2)

Σταγὸνες βροχῆς

στὰ μὰτια μου κι ἀλὰτι

λειωμὲνης λὺπης.

3)

Μικροὶ θὰνατοι-

οἱ ἀλλαγὲς ἐποχῶν

στὸν ροῦ τῆς μνὴμης.

 

(Λ.Τσαμαντὰνη-Χαϊκοῦ τῶν ἐποχῶν-Γαβριηλὶδης)

Ένα Σχόλιο to “Χαϊκοῦ τῶν ἐποχῶν”

  1. Μπάμπης Says:

    Το μεγάλο πουλί

    της Elisabeth Rynell

    Είμαστε δέντρα
    Βάφουμε γαλάζιο τον ουρανό
    με τα ακρινά φτερά μας

    Στον αέρα
    πετά
    το μεγάλο πουλί

    πάνω από τα απλωμένα χέρια μας
    πάνω από τα σπίτια μας
    πετά
    τους περίεργους κόσμους μας
    πάνω από τα όνειρά μας
    όπου αστραπιαία κινούνται
    σα σκιές
    ανάμεσα στα σπίτια

    Φέρει
    φωνή
    στο ράμφος του
    ώ κόσμε
    εν τω γίγνεσθαι
    σπόρε
    με ραγισμένους τοίχους
    Το μεγάλο πουλί
    διασχίζει το θρόισμα των ουρανών

    από «Ξένη ποίηση του 20ού αιώνα» εκδ: Ελληνικά Γράμματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: