Στης λίμνης το νησί του -William Butler Yeats-ἀπὸ τὸν Μπὰμπη-

 

Θα σηκωθώ να φύγω τώρα,

θα πάω στο Ινισφρί
Με λάσπη και καλάμια την καλύβα μου θα χτίσω,
Εννιά αυλακιές φασόλια ως και κυψέλeς θα ‘χω κει
Και μόνος μου μες στη βουή των μελισσών θα ζήσω.
Κάποια γαλήνη θα ‘βρω εκεί,

μια και η γαλήνη στάζει αργά
Από το πέπλο της αυγής ως τ’ άσματα των γρύλλων
Εκεί ‘ναι οι νύχτες φεγγερές,

τα μεσημέρια είναι πυρά,
Και τα βραδάκια γέμουνε απ’ τα φτερά των σπίνων
Θα σηκωθώ να φύγω,

γιατί με φως και σκοτεινιά
Ακούω της λίμνης το νερό να γλείφει την ακτή,
Κι ενώ στου δρόμου στέκομαι τη γκρίζα τη γωνιά,
Στα φύλλα της καρδιάς μου ηχεί της λίμνης η φωνή.

(W. B. YEATS, «Μυθολογίες και οράματα», εκδ. Γαβριηλίδης)

Ένα Σχόλιο to “Στης λίμνης το νησί του -William Butler Yeats-ἀπὸ τὸν Μπὰμπη-”

  1. Παντελής Says:

    ωραίο

    Μπάμπη μετα την νεροποντή κάπως έτσι γίναμε, λάσπη… αν θέλεις έλα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: