Χαϊκοῦ (Μ.Μαυρομουστακὰκης)

1)

Χιὸνισε ψηλὰ ᾽

οἱ πλαγιὲς του ἂσπρισαν-

γὲρασε πολὺ.

2)

Ἒπινε χολὴ

τὸ ρημαγμὲνο στὸμα

γιὰ τὸ ἂδικο.

3)

Στοιχειὰ χὸρευαν

στὴ σὰλα τοῦ μυαλοῦ του᾽

τὺψεις ἂοκνες.

 

(Μ.Μαυρομουστσκὰκης-190&1 Χαϊκοῦ-Γαβριηλὶδης)

3 Σχόλια to “Χαϊκοῦ (Μ.Μαυρομουστακὰκης)”

  1. Μπάμπης Says:

    Εσείς για τα ωραία δώρα των πορφυρόντυτων Μουσών,
    παιδιά μου, να φροντίζετε και για τη λύρα, που αγαπά να τραγουδά, γεμάτη μελωδία.

    Μένα το δέρμα μου, απαλό που ήταν πριν, το γήρας πια
    το πρόφτασε και τα μαλλιά μου έγιναν από μαύρα άσπρα.

    Βάρυνε η ψυχή μου, τα γόνατα δε με βαστούν
    κι ας χόρευαν κάποτε γοργά σαν ελαφάκι.

    Συχνά γι’ όλα αυτά στενάζω. Μα τι μπορώ να κάνω;
    Να μην γεράσει ο άνθρωπος δεν γίνεται.

    Λένε πως κάποτε τον Τιθωνό ροδόχερη η Αυγή
    από έρωτα γεμάτη έφτασε κουβαλώντας τον στις εσχατιές της γης.

    Όμορφος ήτανε και νιος, όμως κι αυτόν στην ώρα τους
    τα γκρίζα γηρατειά τον πιάσανε, κι ας είχε αθάνατη γυναίκα.

    Σαπφώ

    (Μετάφραση: Σταύρος Γκιργκένης)

  2. Μπάμπης Says:

    Το ταξίδι

    του Νίκου Γκάτσου

    Τρέχω, πετάω, κυνηγάω
    πουλιά και όνειρα!
    Και, κάθε μέρα, κολυμπάω
    σε πιο βαθιά νερά.

    Θέλω τον κόσμο ν’ αγκαλιάσω
    μ’ ένα ζεστό φιλί.
    Κι από τη δύση μου να φτάσω
    ώς την ανατολή.

    Μα είναι φίδι το ταξίδι.
    Είναι χολή μαζί και ξύδι
    σ’ έναν μεγάλο, αγκάθινο σταυρό.
    Όμως, εγώ δεν κάνω πίσω,
    ούτε τον δρόμο μου θ’ αφήσω,
    ώσπου λιμάνι σίγουρο να βρω.

    Θέλω τον κόσμο ν’ αγκαλιάσω
    μ’ ένα ζεστό φιλί.
    Κι από τη δύση μου να φτάσω
    ώς την ανατολή.

    Τρέχω, πετάω, χαιρετάω
    τα πιο τρελά παιδιά!
    Και κάθε πέτρα, που πατάω,
    ανοίγει σαν καρδιά!

    Δείχτε μου δρόμο να περάσω
    με ήλιο, με βροχή.
    Θέλω τον κόσμο να αγκαλιάσω(/διαβάσω)
    και πάλι απ’ την αρχή.

    Μα είναι φίδι το ταξίδι.
    Είναι χολή μαζί και ξύδι
    σ’ ένα μεγάλο, αγκάθινο σταυρό.
    Όμως, εγώ δεν κάνω πίσω,
    ούτε τον δρόμο μου θ’ αφήσω,
    ώσπου λιμάνι σίγουρο να βρω.

    Δείχτε μου δρόμο να περάσω
    με ήλιο, με βροχή.
    Θέλω τον κόσμο να διαβάσω
    και πάλι απ’ την αρχή.

  3. Βασιλική Ν. Says:

    Όλα τόσο όμορφα!
    Ευχαριστούμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: