Χαϊκοῦ (Γ.Γεωργοὺσης)

1)

Πὰτα ἀχινὸ

νὰ μπεῖ λὶγο μαῦρο

νὰ συνηθὶζεις.

2)

Μαῦρο τὸ θὲλει

τὸ σκαρὶ της ἡ ζωὴ

ἀλλιῶς ξεβὰφει.

3)

Μετὰ τὸ ποὶημα

σὲ φοβοῦνται οἱ νεκροὶ

που κρυφὰκουσες.

 

(Γ.Γεωργοὺσης-Καθολικὴ λυχνὶα-Γαβριηλὶδης)

6 Σχόλια to “Χαϊκοῦ (Γ.Γεωργοὺσης)”

  1. Ελένη Says:

    Ωραίο αυτό με τον αχινο!

  2. Βασιλική Ν. Says:

    … Εντάξει, όχι και να τον πατήσουμε με το έτσι θέλω… Αν είναι να μας βρει, ας μας βρει από μόνο του… 🙂

  3. Βασιλική Ν. Says:

    Θαυμάσια είναι και τα τρία… Εμένα με άρεσε πιο πολύ το τρίτο…

  4. Μπάμπης Says:

    ….Εκεί που ανοίγει ο αχινός τους γρίφους του νερού….

    Από το «Παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο»
    του Οδυσσέα Ελύτη

  5. Μπάμπης Says:

    Η ποίηση
    είναι ένας ωραίος
    μαύρος αχινός
    κάτω απ’ τη γλώσσα σας.

    Δεν έχετε παρά να τον
    πατήσετε
    για να νιώσετε τη γλύκα

    Χάρη Βλαβιανού
    «Θαλασσινές περιπέτειες»

  6. Βασιλική Ν. Says:

    Τύφλα να ‘χουν οι καραμέλες, δηλαδή, Μπάμπη;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: