Τῶν ἐφὴμερων οἱ κὸσμοι (Ζ.Οἱκονὸμου)

Δρομὰκι εὐγενικὸ πρὸς τὴν πλαγιὰ

ἣσυχο ἀπὸγευμα καὶ πὲρα νησὰκια

μελτὲμι φυσᾶ, στῆς μνὴμης τὸ κενὸ

ἓνα τρυγὸνι πετᾶ, ἡ σαῦρα τὸ κοιτὰζει:

χαρὰ,χαρὰ, πῶς νὰ τὸ πεῖ;

ἀφουγκρὲζεται τὴν ἂσπιλη ἀνὰσα.

 

Τῶν ἐφὴμερων οἱ κὸσμοι ἀναπνὲουν αἰωνιὸτητα

μὸνον ὁ ἂνθρωπος τὸν ἐαυτὸ του ἀποκληρὼνει

δυστυχὴς ἀμετανὸητος.

 

(ἀπὸ τὸ Περιοδικὸ Μανδραγὸρας 2006)

3 Σχόλια to “Τῶν ἐφὴμερων οἱ κὸσμοι (Ζ.Οἱκονὸμου)”

  1. Μπάμπης Says:

    πανέμορφο, από τα καλύτερα, ευχαριστούμε

  2. Μπάμπης Says:

    Τη χαρά πρώτα ζητά η καρδιά
    Μετά τη θλίψη ν’ αποφεύγει
    Κι έπειτα εκείνα τα μικρά παυσίπονα
    Που ξεγελούν τον πόνο.

    Ύστερα, να πάει να κοιμηθεί
    Και τελικά, αν είναι δυνατόν,
    Το θέλημα τ’ Αφέντη της
    Την άδεια να πεθάνει.

    Έμιλυ Ντίκινσον (μετάφραση: Σπύρος Δόικας)

  3. aerapatera Says:

    Εὐχαριστοῦμε Μπὰμπη…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: