Ἀπὸ τὴν ``προσευχὴ τοῦ ἐλὰχιστου``(τῆς Ὃλιας Λαζαρὶδου)

Τὸ φῶς τῆς μὲρας μὲ καὶει καὶ μὲ στεγνὼνει.

Ἒχω σφηνωθεῖ στὸ χρὸνο,

κρατιὲμαι μὲ τὰ δὸντια,

ὃπως οἱ ἳνες τοῦ κρὲατος

στὰ δὸντια.

Δὲν ἒχω βλὲμμα,

δὲν ἒχω αἷμα,

κι ὸ ἀὲρας πὰνω μου,που μ᾽ἀκουμπὰει,πενθεῖ.

Ὃλοι μποροῦν

νὰ μὲ κὰνουν ὃ᾽τι θὲλουν,

νὰ μὲ κλωτσὴσουν,

νὰ μὲ κουβαλὴσουν ἀπὸ δῶ ἐκεῖ.

Ἒχω ριζὼσει μπροὺμυτα

μὲ τὸ κοὺτελο στὸ χῶμα.

Ἐδῶ θὰ εἶμαι κι αὒριο καὶ μεθαὺριο

μὲχρι ν᾽ ἀποφασὶσεις,

τὶ θὰ μὲ κὰνεις τελικὰ

Κὺριε.

 

(Ὃλια Λαζαρὶδου-ἡ προσευχὴ τοῦ ἐλὰχιστου-‘ἐκδ.ὑποκεὶμενο)

3 Σχόλια to “Ἀπὸ τὴν ``προσευχὴ τοῦ ἐλὰχιστου``(τῆς Ὃλιας Λαζαρὶδου)”

  1. Παντελής Says:

    σήμερα το μπλοκς ! αφιερωμένο στους ελάχιστους…
    ας είναι καλά και Συ ΑέραΠατέρα

  2. KaterinaM Says:

    Όμορφο ποίημα, όπως όμορφος άνθρωπος πρέπει να είναι και η κυρία Λαζαρίδου, την έχω δει αρκετές φορές στο θέατρο και πάντα διαβάζω τις συνεντεύξεις τις -λέει πολύ ουσιαστικά πράγματα. Αυτό το ποίημα μου θυμίζει ένα του Philip Soupault, το οποίο αγαπώ πολύ, το «say it with music» (μετάφραση Γιώργος Καραβασίλης):

    Τα χρυσά βραχιόλια και τις σημαίες
    Τα σύννεφα και τον υγιεινό άνεμο
    Τ’ αφήνω έτσι απλά
    Η καρδιά μου είναι πολύ μικρή
    Ή πολύ μεγάλη
    Και η ζωή μου μικρή
    Δεν ξέρω πότε ακριβώς θα με βρει το τέλος
    ‘Ομως γερνώ
    Κατεβαίνω τα καθημερινά μου σκαλοπάτια
    Αφήνοντας μια προσευχή να δραπετεύει από τα χείλη μου
    Σε κάθε πάτωμα ένας φίλος με προσμένει
    Είν’ ένας κλέφτης
    Είμ’ εγώ
    Δεν ξέρω πια να βλέπω μες στον ουρανό
    Παρά ένα μόνο άστρο ή ένα μόνο σύννεφο
    Κατά τη θλίψη μου, τη χαρά μου
    Δεν ξέρω πια να χαμηλώνω το κεφάλι
    Είναι πολύ βαρύ
    Μέσα στα χέρια μου δεν ξέρω πια καθόλου
    Αν κρατάω φυσαλίδες σαπουνιού ή μπάλες κανονιού
    Περπατώ
    Γερνώ
    Μα το κόκκινο αίμα μου, το αγαπημένο κόκκινο αίμα μου
    Τρέχει στις φλέβες μου
    Κυνηγώντας μπροστά του τις αναμνήσεις τού τώρα
    Μα η δίψα μου είναι πολύ μεγάλη
    Σταματώ ακόμα και προσέχω
    Το φως
    Παράδεισος, παράδεισος, παράδεισος.

    Να είσαι καλά ΑέραΠατέρα (και καλό Σαββατοκύριακο!).

  3. aerapatera Says:

    Εἶναι πολὺ ὡραῖο….εὐχαριστοῦμε Κατερὶνα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: