Σ᾽εἶδα νὰ κλαῖς (Λὸρδου Βὺρωνος)

Ι.

Σ᾽εἶδα  νὰ κλαῖς- λαμπρὸ μεγὰλο δὰκρυ

βγῆκε ἀπ᾽τὰ μὰτια τὰ γλαυκὰ.

Σὰ νὰ μοῦ φὰνηκε πὼς στὴν ἂκρη

πετὰχτηκε μιὰ στἀλα βιολετιὰ.

Σὲ εἶδα νὰ χαμογελᾶς- ἡ λὰμψη

τοῦ ζαφειριοῦ μπροστὰ σου ἐχὰθη.

Δὲν ἂντεξε τὰ ζωηρὰ τὰ θὰμβη

ξὲχειλα ὰπὸ τῶν ματιῶν τὰ βὰθη.

ΙΙ.

Σὰ σὺννεφα πὲρα ποὺ ὰπ᾽τοῦ ἣλιου

τ᾽ἂναμα χρυσὼνουν καὶ μαβὶζουν,

καὶ χὰνονται στὶς σκιὲς τοῦ δειλινοῦ

ὣσπου ἀπὸ τὸν οὐρανὸ νὰ σβὴσουν,

ἐτοῦτα τὰ χαμὸγελα στὶς σκὲψεις τὶς βαριὲς

τὶς λαμπερὲς τους ρὶχνουν χαρὲς.

Λιακὰδα ποὺ πὶσω της ἀφὴνει φωτεινιὰ

καὶ λαμπροφορεῖ συνὰμα ἡ καρδιὰ.

-1815-

(Λὸρδου Βὺρωνος,ὰπὸ τὶς Ἐβραϊκὲς μελωδὶες,μετὰφραση:Κωνσταντῖνος Μλὰθρας-Ἀθὴνα Ἀπρὶλιος 2015-)

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: