Archive for 12 Ιουνίου 2014

Oσιος Πέτρος ο Αθωνίτης

12 Ιουνίου, 2014

Καὶ σοὶ προτείνει δεξιὰν Χριστός, Πέτρε,
Σωθέντι γυμνῷ ἐκ θαλάσσης τοῦ βίου.

Πατρίδα του οσίου Πέτρου ήταν η Κωνσταντινούπολη.
 Οι γονείς του, ευσεβή και διακεκριμένα μέλη της εκεί κοινωνίας, τον είχαν αναθρέψει σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού.
 Η εκπαίδευση του Πέτρου, υπήρξε αξιόλογη και με τα προσόντα που ήταν προικισμένος αναδείχτηκε και στρατηγός.
 Αλλά ο Πέτρος, με τη δύναμη της χριστιανικής ζωής, δεν ξέφυγε από τον ίσιο και φωτεινό δρόμο. Ανέβηκε ψηλά, αλλά έμεινε αγαθός.
 Και ενώ βρισκόταν μεταξύ των επισήμων και μεγάλων, αγαπούσε να κάνει συντροφιά με τους μικρούς και να επισκέπτεται τα ταπεινά τους σπίτια, για να φέρνει στις στερήσεις και τις θλίψεις τους παρηγοριά και ανακούφιση.
 Σε κάποια μάχη όμως, νικήθηκε το βασιλικό στράτευμα και ο ίδιος πιάστηκε αιχμάλωτος.
 Απελευθερώθηκε με θαυμαστό τρόπο και πήρε την απόφαση ν’ αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο Χριστό.
 Πήγε λοιπόν στη Ρώμη, περιηγήθηκε όλα τα χριστιανικά μνημεία, μελέτησε την Ιστορία των αγώνων της Εκκλησίας και κατόπιν έγινε μοναχός.
 Έπειτα πήγε στο Άγιο Όρος, όπου ασκήτεψε για αρκετά χρόνια μέσα σε μια σπηλιά.
 Όταν πέθανε οι μοναχοί τον έθαψαν με τιμές, σαν πατέρα και καθοδηγό τους

Aναλυτικότερα διαβαζουμε απο τον συναξαριστη για τον Όσιο,
Ἀπό τούς πρώτους ἀσκητές πού κατοίκησαν στό Ἅγιο Ὅρος, ἦταν καί ὁ Ὅσιος Πέτρος ὁ Ἀθωνίτης, τόν 9ον αἰώνα μ.χ.

Πρίν γίνει μοναχός κι ἔρθει στό Ἅγιο Ὅρος, ἦταν στρατιωτικός στήν Κωνσταντινούπολη καί σέ κάποια μάχη μέ τούς Ἀγαρηνούς, αἰχμαλωτίστηκε καί ὁδηγήθηκε στήν χειρότερη φυλακή τῆς τότε ἐποχῆς, τήν λεγομένη τοῦ “Σαμαρά”.

Εὐλαβής ὅπως ἦταν ὁ Ὅσιος, προσεύχονταν στόν Θεό γιά νά τόν ἐλευθερώσει ἀπό τά δεσμά τῆς φυλακῆς, ὅμως αἰσθανόταν καί ἔνοχος, διότι εἶχε τάξει πολλές φορές στόν Θεό νά γίνει μοναχός, ἀλλά δέν ἔγινε.

Εἶχε ἰδιαίτερη εὐλάβεια στόν Ἅγιο Νικόλαο, στόν ὁποῖο εἶχε ἐναποθέσει ὅλες του τίς ἐλπίδες καί τόν ἐπικαλοῦνταν μέ πολλή θέρμη, γιά νά τόν βοηθήσει στίς δυσκολίες πού περνοῦσε μέσα στήν φυλακή.

Πράγματι ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἄκουσε τίς προσευχές του καί τοῦ ἐμφανίστηκε στό κελί του, ἀλλά τοῦ εἶπε ὅτι δέν μπορεῖ νά τόν βοηθήσει, διότι εἶχε ἀθετήσει πολλές φορές τήν ὑπόσχεση πού εἶχε δώσει στόν Θεό ὅτι θά γίνει μοναχός.
 Ὁ Ὅσιος ὅμως, μέ περισσότερη ἀκόμη θέρμη, παρακαλοῦσε τόν Ἅγιο νά τόν βοηθήσει. Αὐτό εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νά τοῦ ἐμφανιστεῖ ὁ Ἅγιος πάλι καί νά τοῦ πεῖ τά ἑξῆς:
 “ἐπειδή εἶναι δύσκολο νά κάμψω τό Θέλημα τοῦ Θεοῦ μόνος μου, πρέπει νά παρακαλέσεις καί τόν Ἅγιο Συμεών τόν Θεοδόχο, ὁ ὁποῖος ἔχει μεγάλη παρρησία στόν Θεό καί δύναται νά δώσει λύση στό αἴτημα σού”.

Χωρίς νά χάσει χρόνο ὁ Ὅσιος Πέτρος ἄρχισε νά προσεύχεται στόν Ἅγιο καί Δίκαιο Συμεών τόν Θεοδόχο καί νά τόν παρακαλάει νά τόν ἐλευθερώσει ἀπό τά δεσμά.

Πράγματι, μετά ἀπό μερικές ἡμέρες τοῦ ἐμφανίστηκε ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Θεοδόχος καί τόν ρώτησε:
 “ἐάν σέ ἐλευθερώσω ἀπό τά δεσμά, θά κρατήσεις τήν ὑπόσχεση πού ἔδωσες στόν Θεό ὅτι θά γίνεις μοναχός”
ὁ Ὅσιος Πέτρος δεσμεύτηκε μέ ὅρκους πλέον, ὅτι θά κρατήσει τήν ὑπόσχεσή του κι ἔτσι ὁ Ἅγιος Συμεών, ἀκουμπώντας μέ τήν ράβδο τοῦ τά σιδερένια δεσμά τοῦ Πέτρου, τόν ἐλευθέρωσε.
 Ἡ πόρτα τοῦ κελιοῦ τοῦ ἄνοιξε μόνη της καί ὁ Ὅσιος δραπέτευσε σάν νά μήν ὑπῆρχαν φρουροί.

Χωρίς νά ἐπιστρέψει στήν Κωνσταντινούπολη, μετέβηκε στήν Ρώμη, ὅπου ἔγινε μοναχός, κρατώντας ἔτσι τήν ὑπόσχεσή του.

Ἀπ’ ἐκεῖ ἐπιβιβάστηκε σέ πλοῖο μέ ἄγνωστο προορισμό, μή ξέροντας πού νά πάει νά μονάσει.
 Καθώς καθόταν μόνος του στό κατάστρωμα καί εἶχε ἀρχίσει νά τόν παίρνει ὁ ὕπνος ἀπό τήν κούραση, βλέπει πάλι ἐν ὀράματι τόν Ἅγιο Νικόλαο, ἀλλά αὐτή τήν φορά μαζί μέ τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, νά συνομιλοῦν γιά τό πού πρέπει νά μονάσει καί σέ ποιόν τόπο.
Στήν συνομιλία τούς ἄκουσε καθαρά τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο νά λέει στόν Ἅγιο Νικόλαο τά ἑξῆς:
 “Εἶναι ἕνας τόπος πού τόν ἔχω διαλέξει ἀπό ὅλη τήν Γῆ καί ζήτησα ἀπό τόν Υἱό μου νά εἶναι κλῆρος δικός μου καί περιβόλι μου. Μπαίνει κατά πολύ μέσα στήν θάλασσα καί ἔχει ὄρος ὑψηλό.
 Θά τόν παραδώσω στόν ἀνδρῶο μοναχισμό καί θά εἶναι ἄβατος γιά τίς γυναῖκες. Ὅποιος μονάσει σ’ αὐτό τό Ὅρος καί μείνει ὅλη του τήν ζωή ἐν μετανοίᾳ, ἐγώ θά πρεσβεύσω γιά τελεία ἄφεση ἁμαρτιῶν. Ἐγώ θά εἶμαι τροφός, ἰατρός καί παραμυθία, σύμβουλος γι’ αὐτά πού πρέπει νά κάνουν καί γι’ αὐτά πού δέν πρέπει.
 Ἐγώ θά προστατεύω αὐτό τό Ὅρος, τό ὁποῖο θά ὀνομαστεῖ Ἅγιο καί θά εἶναι περιβόλι δικό μού”.
 Αὐτά ἄκουσε ὁ Ὅσιος Πέτρος νά λέει ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος στόν Ἅγιο Νικόλαο καί ἀμέσως συνῆλθε ἀπό τήν ὀπτασία.
Συνεχίζοντας τό πλοῖο τήν πορεία του, περνοῦσε μπροστά ἀπό τό Ἅγιο Ὅρος, ἀλλά πρός ἔκπληξη ὅλων τό πλοῖο σταμάτησε νά πλέει καί ἀκινητοποιήθηκε. Ὁ καπετάνιος καί οἱ ναῦτες δέν μποροῦσαν νά ἐξηγήσουν τό γεγονός, ὅμως ὁ Ὅσιος Πέτρος κατάλαβε ὅτι αὐτός εἶναι ὁ τόπος γιά τόν ὁποῖο μιλοῦσε ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος.
 Ἀφοῦ ἔπεισε τόν καπετάνιο καί τούς ναῦτες, τόν κατέβασαν στήν ξηρά καί τό πλοῖο ἀμέσως συνέχισε τήν πορεία του.
 Ὁ Ὅσιος κατευθύνθηκε πρός τούς πρόποδες τοῦ Ἄθωνα καί κατοίκησε μέσα σέ σπηλιά, ὅπου ἔμεινε ἐκεῖ μέχρι τό τέλος τῆς ζωῆς του, τρώγοντας μόνο ἄγρια χόρτα.

Οἱ μεγάλοι ἀσκητικοί του ἀγῶνες μέσα στό σπήλαιο, ἐπιβραβεύτηκαν ἀπό τόν Θεό καί ἔτσι ἔφτασε σέ μέτρα πνευματικῆς τελιότητος.
 Λίγο πρίν τήν ὀσιακή τοῦ κοίμηση, τόν ἐπισκέφθηκε κάποιος κυνηγός, στόν ὁποῖο καί διηγήθηκε ὅλα τά προαναφερθέντα γεγονότα.
 Ὁ κυνηγός μέ τήν σειρά τοῦ τά κατέγραψε καί παρέδωσε τό χειρόγραφο (τό ὁποῖο σώζεται μέχρι σήμερα σέ Μονή τοῦ Ἁγίου Ὅρους) στούς πρώτους μοναχούς πού εἶχαν ἀρχίσει νά συνάζονται στά ὅρια τῆς σημερινῆς Μονῆς τῶν Ἰβήρων.
 Ἀργότερα ἀπ’ αὐτό τό χειρόγραφο, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς τόν 14ον αἰώνα, συνέγραψε τόν βίο τοῦ Ὁσίου Πέτρου τοῦ Ἀθωνίτη καί ἡ ἐκκλησία μας τόν τιμᾶ στίς 12 Ἰουνίου.

Τά ὅσα ἄκουσε ὁ Ὅσιος Πέτρος ἀπό τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἐπαληθεύτηκαν ὅλα, στό πέρασμα τῶν αἰώνων.
Τό Ὄρος ὀνομάστηκε Ἅγιο καί γέμισε ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη μέ μοναχούς. Χτίστηκαν Μοναστήρια, Σκῆτες, Καλύβες καί κατοχυρώθηκε τό Ἄβατο μέ Αὐτοκρατορικά χρυσόβουλα.
Ἡ ἴδια ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος προστάτευσε αὐτό ἀπό πειρατές, Τούρκους, Γερμανούς καί πολλούς ἄλλους ἐχθρούς.
Δέν ἔλειψε ποτέ τό σιτάρι καί τό λάδι ἀπό τό Ἅγιο Ὅρος, σύμφωνα μέ τήν ὑπόσχεση τῆς Παναγίας, πού εἶπε ὅτι αὐτή θά εἶναι τροφός.
 Πάντα μέ θαυματουργικό τρόπο γέμιζαν οἱ ἀποθῆκες τροφίμων τῶν Μονῶν, μέ τά ἀπαραίτητα τρόφιμα.
 Καί σάν ἀπόδειξη ὅτι πρεσβεύει γιά τελεία ἄφεση ἁμαρτιῶν, εἶναι ὅτι οἱ μοναχοί στό Ἅγιο Ὅρος ὅταν πεθαίνουν δέν παγώνουν, ἀλλά παραμένουν εὔκαμπτοι καί μέ θερμοκρασία σώματος, μέχρι τήν ἄλλη ἡμέρα ὅπου καί τούς θάπτουν στόν τάφο.

Μέχρι σήμερα ἡ ἴδια ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος , στέκεται φρουρός ἀπροσπέλαστος γιά τό Ἅγιο Ὅρος.

 
 
 

Κατουνάκια (Δανιηλαίοι)

12 Ιουνίου, 2014

DSC_0245

Κατουνάκια (Δανιηλαίοι)

12 Ιουνίου, 2014

DSC_0246

Κατουνάκια (Δανιηλαίοι)

12 Ιουνίου, 2014

DSC_0250

Lisette Model (1901-1983 γεννημένη στην Αυστρία)

12 Ιουνίου, 2014

Lisette Model 16

Καφέ στην παραλιακή

12 Ιουνίου, 2014

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Καφέ στην παραιακή

12 Ιουνίου, 2014

OLYMPUS DIGITAL CAMERA