Τσάνκ-Σέν (992-1077)

Ποτάμια καί βουνά
ἐκτίθενται σάν πίνακας
κάποιου χαριτωμένου
φθινοπωρινοῦ τοπίου.
Τά νερά στόν οὐρανό
ὑγραίνουν στόν ὁρίζοντα,
χρώμματα καθαρά ἀντιλάμπουν
ψυχρό φῶς,
μικρά νησιά τῆς χλόης,
μικρά νησιά ἀνθισμένων καλαμιῶν
μπαμπού καί σπίτια
σκιάζουν τό ἕνα τό ἄλλο.

Τοῦ ταξιδιώτη ἡ ρότα
κρέμεται ἄπ΄τά σύννεφα
πέρα ἄπ΄τήν κάπνα,
τοῦ κρασιοῦ τό λάβαρο
κυματίζει χαμηλά.
Πόσες φορές στίς ἕξι Δυναστεῖες
ἄξιζε ἡ ἱστορία νά ἀλλάξει;
Τά γεγονότα σβήνουν
σάν ἁπλές κουβέντες
ὑλοτόμων και ψαράδων.
Θλιμμένος σάν ἀγναντεύω
ἄπ΄τόν πολυτραγουδισμένο πύργο,
ἕνας ψυχρός ἥλιος γέρνει,
δίχως σχόλια,
στή δύση.

(Ἀνθολογία Κινέζικης Ποίησης-Ροές)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: