Σήμερα εορτάζει το περιβόλι της Παναγίας,την κοίμηση της εφόρου και προστάτιδός του Υπεραγίας Θεοτόκου (παράσταση της κατα την παραδοση αφίξεως της Παναγίας στο Άγιον Όρος ευρισκομένη στην είσοδο της μονής των Ιβήρων)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

7 Σχόλια to “Σήμερα εορτάζει το περιβόλι της Παναγίας,την κοίμηση της εφόρου και προστάτιδός του Υπεραγίας Θεοτόκου (παράσταση της κατα την παραδοση αφίξεως της Παναγίας στο Άγιον Όρος ευρισκομένη στην είσοδο της μονής των Ιβήρων)”

  1. Μπάμπης Says:

    Στην Παναγία την Κουνίστρα
    του Αλεξ. Παπαδιαμάντη

    Εἰς ὅλην τὴν Χριστιανοσύνη
    μία εἶναι μόνη Παναγία, ἁγνή:
    Κόρη παιδίσκη, Ἁγία τῶν Ἁγίων,
    χωρὶς Χριστὸν παιδὶ στὰ χέρια
    καὶ τρεφομένη μὲ ἀγγέλων ἄρτον.
    Κι ἐσύ, ἴσως μόνη σύ, ἡ Παναγία ἡ Κουνίστρα,
    ἡ Κουνίστρα σύ·
    ἐφανερώθη στῆς Σκιάθου τὸ νησί,
    εἰς δένδρον πεύκου ἐπάνω καθισμένη
    κι ἐκινεῖτο ἀπὸ αἰώραν τερπνήν,
    ὅπως αἱ κορασίδες συνηθίζουν,
    κι ἐμπρός της ἔκαιεν ἀκοίμητος κανδήλα.
    Κι ἐφανερώθη, κι ὅλος ὁ λαὸς
    μετὰ θυμιαμάτων καὶ λαμπάδων
    ἐν θείᾳ λιτανείᾳ τὴν προέπεμψε,
    κι ἐκτίσθη τότε ὡραῖος ναΐσκος λευκὸς
    μὲ μάρμαρα, κι ἐστολίσθη μὲ πιατάκια,
    ὡραία ἑλληνικὰ πιατάκια, τοῦ ἔθνους τοῦ ἐκλεκτοῦ
    κι ὅλος ὁ ἥλιος ἔλαμπε τὸν ναόν της
    κι ὅλα τὰ ἀστέρια τὴν ἐφεγγοβόλουν
    καὶ ἡ σελήνη τὴν ἔλαμπε γλυκά.
    Κι εἶδεν ἡ Κόρη τοῦ λαοῦ τὴν πίστιν,
    εἶδε καὶ τὴν πτωχείαν κι ἐσπλαχνίσθη,
    ὅπως τὸ πάλαι ὁ Υἱός της τοὺς εἶχε σπλαχνισθῆ,
    ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα.
    Κι ἤρχισε νὰ γιατρεύει τοὺς ἀρρώστους,
    ἰάτρευσε καὶ τοὺς δαιμονισμένους,
    ποὺ ἐταράττοντο φοβερά, ἅμα ἐπλησίαζον αὐτήν.
    Εἰς δυὸ χονδροὺς κρίκους, εἰς τὸν τοῖχον ἐμπηγμένους,
    τοὺς ἔδεναν μὲ ἁλυσσίδες διπλές.
    Καὶ ἔφευγαν τὰ δαιμόνια μὲ τρόμον
    στὴν χάριν τῆς πανάγνου Κόρης
    μὲ τὴν νηστείαν καὶ τὴν προσευχήν.
    Κι ἕνα δαιμόνιον πεῖσμον, ὀργίλον,
    καθὼς ἐφυγαδεύθη μὲ κρότον πολύν,
    ἔσπασε δυὸ κυπαρισσιῶν τὰς κορυφάς,
    ἔξω τοῦ ναοῦ, ἐπειδὴ δὲν εἶχε παραχώρησιν
    νὰ κάμει ἄλλο μεγαλείτερον κακόν.
    Ἡ χάρις σου, τοῦ ἱεροῦ σου ἡ εἰρήνη,
    ὦ Παναγία, Κουνίστρα μου καλή,
    αὐτὴ νὰ διανέμει τὴν γαλήνη
    εἰς τὴν ψυχή μου τὴν ἁμαρτωλή

  2. Μπάμπης Says:

    Ταπεινός αίνος προς την Παρθένο Μαρία (απόσπασμα)

    […]
    Σε ικετεύουμε Αειπάρθενε πάντα Ελεούσα
    Γύρισε πάλι κοντά μας
    Είτε από το αρχιπέλαγος μαζί με τις αλκυόνες
    Κομίζοντας τα πιο ευρύχωρα όνειρα
    Είτε από τη στεριά με χιλιάδες λαμπάδες
    Που ταξιδεύουν σαν ολόψυχα περιστέρια.

    Άνοιγε Ρόδο αμάραντο
    Και περιτύλιξέ με τον ασημένιο χιτώνα Σου
    Τη θλιβερή μας γυμνότητα
    Φανερώνοντας την επουράνια Κλίμακα
    Που θα μας οδηγήσει ως Εσένα
    Πάνω από τα βουνά τα ποτάμια την άβυσσο
    Στον κόσμο του μέλλοντος δίχως όρια
    Δίχως βιγλάτορες και δεσμωτήρια

    Όπου η αγάπη εκτείνεται ως το άσμα του κορυδαλλού.

    Τάκης Βαρβιτσιώτης
    Τα ποιήματα 1941-2002, Καστανιώτης, Αθήνα 2003, σ. 230

  3. Μπάμπης Says:

    Μυστική Παράκληση

    Δέσποινα,
    κανένα φόρεμα τη γύμνια μου
    δε φτάνει να σκεπάση,
    η μοναξιά μου είναι σαν τ’ άδειο, σαν τ’ αλόγιστο
    χυμένο προτού νάρθη η πλάση,
    η αρρώστια μου βογγάει σαν τα μεγάλα δάση
    καθώς τα δέρνει η μπόρα.

    Ήρθεν η ώρα η φοβερή, ωχ! ήρθε η ώρα.

    Εσύ παρθένα, εσύ μητέρα,
    κι από δροσιά, κι από κελάϊδισμα
    στάλα του αιθέρα,
    ήρθεν η ώρα η φοβερή, ωχ! ήρθε η ώρα.

    Πρόστρεξε, Μυροφόρα,
    μονάχα Εσένα πίστεψα
    και λάτρεψα μονάχα Εσένα
    από τα πρωτινά γλυκοχαράματα
    κι ως τώρα μες στα αιματοστάλαχτα
    μιας ωργισμένης δύσης.

    Δέσποινα, στήριξέ μ’ Εσύ και μη μ’ αφήσης.
    Δέσποινα,
    βήμα δεν έχω μήτε φτέρωμα,
    με γονατίζει το στοιχειό της θλίψης.
    Υψώσου ποιος μου λέει; δε δύναμαι,
    δύνασαι κάτου Εσύ ως εμέ να σκύψης;
    Ρίξε από πάνου σου,
    στους αθανάτους τη θεόπρεπη
    παράτησε αλουργίδα του Ολύμπου,
    έλα, κατέβα ολόγυμνη, βαφτίσου
    στον Ιορδάνη του δακρύου,
    κι ύστερα κρύψε το τρανό κορμί το ηλιόχαρο
    στη σκέπη τη γαλάζια της Αειπάρθενης,
    που ειν’ η χαρά των ασκητών και των μαρτύρων.

    Δεν εισ’ Εσύ των εθνικών ηδονολάστρα η Μούσα,
    της πλαστικής και της σκληρής
    χαράς δεν είσαι η Πιερίδα,
    του σπλάχνους του τρανού βαθιογάλανη
    φορείς Εσύ πορφύρα
    κι από του θρήνου κατεβαίνεις την πατρίδα.

    Α! δείξου στο μικρό και τον ανήμπορο,
    και δείξου καθώς δείχνεσαι στους ταπεινούς,
    και φτάσε καθώς φτάνει στους αμαρτωλούς,
    και δείξου καθώς δείχνεται στους σκλάβους
    η Αγιά Λεούσα.

    Άκου, ένα-σκούσμα τον αέρα σπάραξε·
    Ποιος κλαίει;
    Κοίτα, βροχή από λάβα βρέχει ένας θειφότοπος·
    τι κλαίει;
    Έλα κοντά, ένας ήσκιος αργοσάλεψε,
    και λέει :
    Του τραγουδιού σου δε γυρεύω πια το θρίαμβο,
    μηδέ τον κόσμο τον ολάκριβο, τη Λύρα,
    μηδέ τη μοίρατου δοξασμένου διαλεχτού σου, Δέσποινα!

    Λυπήσου,
    και πλάσε μου,
    και στείλε μου έναν ύπνο ήσυχο ήσυχο,
    με του παιδιού το γλυκανάσασμα,
    μαζί μου.

    Κωστής Παλαμάς

  4. Μπάμπης Says:

    DE PROFUNDIS CLAMAVI

    Μητέρα του Χριστού, Μαρία,
    πόσο είναι η νύχτα τούτη κρύα,
    δε μπορεί ο Θεός να καταλάβει!
    Κατέβα, συ, απ’ τους ουρανούς
    και με αναμμένους τους φανούς
    του χάρου οδήγα το καράβι!

    Νικηφόρος Βρεττάκος

  5. Μπάμπης Says:

    ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ

    Περίσκεπτη η Θεοτόκος
    Στη σκοτεινή, Βυζαντινή εικόνα,
    αυτή η μεσιτεύουσα γλυκεία ελπίς,
    Έμεινε σοβαρή και μ’ αυστηρή θωριά.
    Στο βλέμμα του επισκέπτη που Την κοίταζε μελαγχολία γεμάτος για την απιστία του,
    γνωρίζοντας συνάμα την μύχιαν έπαρση,
    ίσως και τον κρυμμένο φόβο,
    μέσα στην άδειαν εκκλησία,
    αφού τελείωσε ο σύντομος Εσπερινός.

    Ζωή Καρέλλη

  6. Μπάμπης Says:

    ΝΑΥΤΑΚΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΟΛΙΟΥ

    Η αυγή σφυρίζει στην κοχύλα της
    Μια πλώρη έρχεται αφρίζοντας
    Άγγελοι! Σία τα κουπιά
    Ν’ αράξει εδώ η Ευαγγελίστρια!

    Νονά των άσπρων μου πουλιών
    Γοργόνα Ευαγγελίστρα μου!

    Γρήγορα Παναγιά μου γρήγορα
    Κιόλας ακούω τραχειά φωνή ψηλά πάνω απ’ τις ντάπιες
    Χτυπάει χτυπάει στις χάλκινες αμπάρες
    Χτυπάει χτυπάει κι αντριεύεται

    Κι η Παναγία χαίρεται η Παναγία χαμογελά
    Το πέλαγο έτσι που κυλάει βαθιά πόσο της μοιάζει!

    Οδυσέας Ελύτης

  7. aerapatera Says:

    Πω,πω…….εμπνεύσεις απόψε……
    Ευχαριστούμε πολυ,για τον ποιητικό αποψινό πλούσιο λειμωνα….

Γράψτε απάντηση στο Μπάμπης Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: