Archive for 9 Μαρτίου 2013

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ

9 Μαρτίου, 2013

ΤΑ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΑ
Η Ορθόδοξη Εκκλησία ἔχει καθορίσει δυο Σάββατα, τὰ ὁποία ἀφιερώνει στοὺς κεκοιμημένους της. Εἶναι τὰ μεγάλα Ψυχοσάββατα, τὸ ἕνα πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή της Ἀπόκρεω καὶ τὸ ἄλλο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή της Πεντηκοστῆς. Γιὰ τὴν ἱστορία καὶ μόνο ἂς γνωρίζουμε ὅτι ἡ καθιέρωση τοῦ Σαββάτου πρὸ τῶν Ἀπόκρεω ὡς Ψυχοσαββάτου, ἔγινε μᾶλλον καὶ αὐτὸ κὰτ ἀπομίμησιν τοῦ Σαββάτου πρὸ τῆς Πεντηκοστῆς, ποὺ ἦταν καὶ τὸ μόνο ποὺ ὑπῆρχε ἀρχικά.
Βέβαια ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων γιὰ τοὺς δικούς τους, ποὺ δὲν ζούν πιὰ μαζί τους, δημιούργησε τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση ἄλλων τεσσάρων ψυχοσάββατων, ποὺ δὲν συμπεριλαμβάνονται ὅμως στὸ Τυπικό της Ἐκκλησίας μας.

Αὐτὰ εἶναι, τὸ ψυχοσάββατο τῆς Τυρινῆς, τὸ Σάββατο τῆς ἃ΄ ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, ὅπου καὶ ἑορτάζουμε τὸ «διὰ κολλύβων» θαῦμα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος, τὸ Σάββατο τοῦ Λαζάρου καὶ τὸ Σάββατο πρὶν τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου. Ἕνα ἀκόμα ψυχοσάββατο θὰ βροῦμε στὴν παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας, τὸ Σάββατο πρὸ τῆς Συνάξεως τῶν Ἀρχαγγέλων.
*Μὲ το Ψυχοσάββατο τῆς Πεντηκοστής διατρανωνεται ἡ πίστη μας γιὰ τὴν καθολικότητα τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας τὴν ἵδρυση καὶ τὰ γενέθλια ( ἐπὶ γὴς ) γιορτάζουμε κατὰ τὴν Πεντηκοστή. Μέσα στὴ μία Ἐκκλησία περιλαμβάνεται ἡ στρατευομένη ἐδῶ στὴ γῆ καὶ ἡ θριαμβεύουσα στοὺς οὐρανούς.
* Το Ψυχοσάββατο πρὶν ἀπὸ τὴν Κυριακή της Ἀποκρεω έχει θεσπιστεῖ γιατί ἡ ἑπόμενη ἡμέρα εἶναι ἀφιερωμένη στὴ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου, ἐκείνη τὴ φοβερὴ ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ὅλοι θὰ σταθοῦμε μπροστὰ στὸ θρόνο τοῦ μεγάλου Κριτῆ. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ μὲ τὸ Μνημόσυνο τῶν κεκοιμημένων ζητοῦμε ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ γίνει ἴλεως καὶ νὰ δείξει τὴ συμπάθεια καὶ τὴ μακροθυμία του, ὄχι μόνο σὲ μᾶς ἀλλὰ καὶ στοὺς προαπελθόντας ἀδελφούς, καὶ ὅλους μαζὶ νὰ μᾶς κατατάξει μεταξὺ τῶν υἱῶν της Ἐπουράνιας Βασιλείας Του.

ΤΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ
Σύμφωνα μὲ τοὺς Ἀποστόλους τὰ μνημόσυνα εἶναι τὰ ἑξῆς:
*Τά «τριήμερα» συμβολίζουν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μετὰ τὴν τριήμερη παραμονή Του στὸν τάφο καὶ τελοῦνται μὲ τὴν εὐχὴ ν ἀναστηθεῖ καὶ ὁ νεκρὸς στὴν οὐράνια βασιλεία.
*Τά «ἐννιάμερα» τελοῦνται γιὰ τὰ ἐννέα τάγματα τῶν ἀΰλων ἀγγέλων, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ βρεθεῖ κοντά τους ἡ ἄϋλη ψυχὴ τοῦ νεκροῦ.
*Τά «τεσσαρακονθήμερα» τελοῦνται γιὰ τὴν Ἀναλήψη τοῦ Κυρίου, ποῦ ἔγινε σαράντα μέρες μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του, μὲ τὴν εὐχὴ νὰ «ἀναληφθεῖ» καὶ ὁ νεκρός, νὰ συναντήσει τὸ Χριστὸ στοὺς οὐρανοὺς καὶ νὰ ζήσει γιὰ πάντα μαζί Του.
*Τά «ἐτήσια», τέλος, τελοῦνται τὴν ἐπέτειο ἡμέρα τοῦ θανάτου, σὲ ἀνάμνηση τῶν γενεθλίων του νεκροῦ, καθώς, γιὰ τοὺς πιστοὺς χριστιανούς, ἡμέρα τῆς ἀληθινῆς γεννήσεως εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ σωματικοῦ θανάτου καὶ τῆς μεταστάσεως στὴν αἰώνια ζωή.
Μνημόσυνα, ἀντίστοιχα μὲ τὰ παραπάνω, χωρὶς αὐτὰ βέβαια νὰ συμπεριλαμβάνονται στὸ τυπικό της Ἐκκλησίας μας, μὰ περισσότερο στὴν παράδοσή της καὶ στὴν ἀνάγκη ἐκδήλωσης τῆς ἀγάπης τῶν ἀνθρώπων γιὰ τοὺς οἰκείους τους ποὺ δὲν ζοῦν πλέον μαζί τους, τελοῦνται τὸν τρίτο, ἕκτο καὶ ἔνατο μήνα ἀπὸ τὴν ἡμέρα τοῦ θανάτου, («τρίμηνα», «ἑξάμηνα», «ἐννεάμηνα») κατόπιν ἀδείας «εὐλογίας» τοῦ ἁρμοδίου ἱερέως.
Τὴν μεγαλύτερη βέβαια ὠφέλεια στοὺς νεκροὺς τὴν προξενεῖ ἡ τέλεση τῆς Θείας Λειτουργίας στὴ μνήμη τους,γιατί τότε, μὲ τὶς μερίδες τους στὸ ἅγιο δισκάριο, «ἑνώνονται ἀόρατα μὲ τὸ Θεὸ καὶ ἐπικοινωνοῦν μαζί Του καὶ παρηγοροῦνται καὶ σώζονται καὶ εὐφραίνονται ἐν Χριστῷ» (ἅγιος Συμεὼν Θεσσαλονίκης).
Εκτός ἀπὸ τὰ εἰδικὰ γιὰ κάθε νεκρὸ μνημόσυνα, ἡ Ἐκκλησία ἔχει στὶς καθημερινὲς ἀκολουθίες της, γενικὲς δεήσεις γιὰ τοὺς κεκοιμημένους, ὅπως εἶναι λ.χ. τὸ νεκρώσιμο μέρος τῆς Ἀκολουθίας τοῦ Μεσονυκτικοῦ καὶ οἱ σχετικὲς ἀναφορὲς στὶς «ἐκτενεῖς δεήσεις» τοῦ Ἑσπερινοῦ, τοῦ Ὄρθρου καὶ τῆς Θείας Λειτουργίας.

Αγιορείτικα κόλυβα

9 Μαρτίου, 2013

OLYMPUS DIGITAL CAMERA