Archive for 26 Ιουλίου 2012

Αγία Παρασκευή

Ιουλίου 26, 2012

Ἁγία Παρασκευὴ  ἡἈθληφόρος

 εἶναι Ἁγία της Ὀρθοδόξου καὶ Καθολικῆς ἐκκλησίας καὶ θεωρεῖται προστάτιδα τῶν ματιῶν. Ἔζησε στὴ Ρώμη κατὰ τὸ 2ο αἰώνα καὶ ὑπέστη μαρτυρικὸ θάνατο ἐπὶ ἡμερῶν Αὐτοκράτορος Μάρκου Αὐρηλίου.

Ὁ βίος της

H Ἁγία Παρασκευὴ γεννήθηκε σὲ ἕνα προάστιο τῆς Ρώμης ἐπὶ Αὐτοκρατορίας Ἀδριανοῦ. Γονεῖς τῆς ἦταν ὁ Ἀγαθόνικος καὶ ἡ Πολιτεία, ποὺ ἤσαν θεοσεβούμενοι Χριστιανοὶ καὶ οἰκονομικὰ εὔποροι. Γιὰ πολλὰ χρόνια δὲν μποροῦσαν νὰ ἀποκτήσουν παιδὶ καὶ τελικὰ ἀπέκτησαν τὴν Παρασκευή, μετὰ ἀπὸ πολλὰ χρόνια θερμῆς προσευχῆς. Ἡ Ἁγία Παρασκευὴ μάλιστα γεννήθηκε ἡμέρα Παρασκευὴ καὶ ἔτσι ἀποφάσισαν νὰ τῆς δώσουν τὸ ὄνομα τῆς ἡμέρας ποὺ γεννήθηκε. Ἡ ἀνατροφή της ἀπὸ μικρὴ ἡλικία ἔγινε μὲ βάση Χριστιανικὰ πρότυπα. Ἔτσι ἀπὸ μικρὴ ἡλικία ἔδειξε ἰδιαίτερη κλίση πρὸς τὸ λόγο τοῦ εὐαγγελίου καὶ ξεχώριζε γιὰ τὸν ἐνάρετο βίο της. Παρότι τὸ παρουσιαστικὸ τῆς ἦταν ἰδιαίτερα θελκτικὸ καὶ πολλοὶ εὔποροί της ἐποχῆς εἶχαν ζητήσει τὴν ὄμορφη Παρασκευὴ σὲ γάμο, αὐτὴ ἀρνεῖτο, προτιμοῦσε τὴν διακονία τῶν γονιῶν της καὶ τῶν γειτόνων της, τὴν προσήλωση στὴν προσευχὴ καὶ τὴ μελέτη τῶν Γραφῶν. Μὲ τὸ πέρασμα μάλιστα τῶν ἐτῶν ἀπέκτησε καὶ σημαντικὴ βιβλικὴ κατάρτιση.

Σὲ ἡλικία 20 ἐτῶν, ἡ Ἁγία Παρασκευὴ ἔχασε τὸν πατέρα της. Αὐτὸ στάθηκε σημαντικὸς παράγοντας στὴν ἐξέλιξη τῆς πορείας τῆς διότι πλέον ἦταν μόνη καὶ μὲ ἀρκετὰ χρήματα ὥστε νὰ πραγματοποιήσει φιλανθρωπικὸ καὶ ἱεραποστολικὸ ἔργο ποὺ ποθοῦσε. Ἔτσι ἐκποιεῖ ὅλη της τὴν περιουσία σὲ φτωχοὺς καὶ ἀφιερώνει τὸ χρόνο της στὴν ἀνακούφιση τῶν ἀσθενῶν. Δίνεται ὁλοκληρωτικὰ στὴν ἱεραποστολή, διδάσκει σὲ σπίτια γυναῖκες, μικρὰ παιδιά, διακονεῖ ἀδυνάτους, σπεύδει γιὰ τὶς ἀνάγκες τὶς ἐκκλησίας τῆς Ρώμης. Μάλιστα μὲ τὸν καιρὸ ἐπέκτεινε τὴ δράση καὶ σὲ γειτονικὰ χωρία καὶ ἐκκλησίες. Πλησίαζε ἰδίως νέες γυναῖκες, προκαλοῦσε συζητήσεις, ὁμιλοῦσε γιὰ τὸ Χριστό, τὸ παράδειγμά Του. Γρήγορα ὅμως ἔφτασε στὰ αὐτιὰ τοῦ Αὐτοκράτορα Ἀντωνίνου οἱ δραστηριότητες τῆς Παρασκευῆς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ὁδηγηθεῖ ἐνώπιόν του. Ἡ σεμνὴ καὶ ὄμορφη ἐμφάνισή της στὸν Αὐτοκράτορα μάλιστα λέγεται πὼς τὸν ἐντυπωσίασε. Ἀλλὰ καὶ ἡ σύνεσή της, τὸ θάρρος της καὶ ἡ διαύγεια πνεύματος ἔγιναν ἀντιληπτὰ ἀπὸ τὸν Ἀντωνίνο, ὁ ὁποῖος δὲν ἤθελε νὰ ἐφαρμόσει τὰ μέτρα τοῦ Ρωμαϊκοῦ νόμου σὲ βάρος της, ὅπως ὁρίζονταν γιὰ τοὺς Χριστιανούς. Δοκίμασε πολλὲς μεθόδους ἰδιαίτερα κολακευτικὲς γιὰ γυναίκα, ἀλλὰ τελικὰ ἔμεινε ἀμετακίνητη στὴ θέση της.

Ἡ Παρασκευὴ τελικὰ συνελήφθη καὶ ὁδηγήθηκε σὲ τιμωρία βασανισμοῦ μέχρι νὰ ὁμολογήσει τὴν ἀποστροφή της ἀπὸ τὸ χριστιανισμό. Ἀρχικά της ἔθεσαν μία πυρακτωμένη περικεφαλαία στὴν κεφαλή της. Ἐν συνέχεια καὶ ἀφοῦ δὲ λύγισε, ρίχτηκε στὴν ἀπομόνωση. Μία ὀπισθοχώρηση ἄλλωστε θὰ σήμαινε μεγάλη νίκη τοῦ Αὐτοκράτορος καὶ πλῆγμα ἰδιαίτερα στὸ γυναικεῖο Χριστιανικὸ πληθυσμὸ ποὺ θὰ ἔβλεπε τὴ θερμοτερη ἐκπρόσωπό της νὰ ἀλλαξοπιστεῖ. Αὐτὴ ὅμως ἀντὶ νὰ λυγίσει, θεώρησε ἐξαιρετικὸ χρόνο τὴν ἀπομόνωση γιὰ προσευχή. Μάλιστα τὸ βράδυ ἄγγελος Κυρίου ἐνεφανίσθη ἐνώπιόν της καὶ τὴν ἐλευθέρωσε ἀπὸ τὰ δεσμά της. Ἡ Παρασκευὴ ἐνώπιόν του Αὐτοκράτορα πλέον πάλι, ἔμεινε σταθερή, ὁ Ἀντωνίνος κατάλαβε πλέον τὸ μάταιό της προσπάθειάς του καὶ διέταξε σὲ βασανισμὸ μέχρι θανάτου. Ἔτσι τὴν ὁδήγησαν ἐνώπιον ἑνὸς καζανιοῦ ποὺ περιεῖχε καυτὸ λάδι. Ὅμως ἐδῶ ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν βιογράφο τῆς μέγα σημεῖο. Πῶς ἐνῶ εἰσήχθη στὸ θερμὸ λάδι, παρέμενε ἀνέπαφη. Ὅταν τὸ ἄκουσε ὁ Ἀντωνίνος δὲν πίστεψε σὲ κάτι τέτοιο καὶ θέλησε ὁ ἴδιος νὰ διαπιστώσει τὸ ἀληθές, ὅμως πλησιάζοντας τὸ λέβητα τὰ μάτια τοῦ βλάφτηκαν, ὅταν ἡ Παρασκευὴ τοῦ ἔριξε λίγο λάδι στὰ μάτια, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ τυφλωθεῖ. Ἡ Παρασκευὴ ὅμως μὲ θαυματουργικὸ τρόπο θεράπευσε τὰ μάτια του. Ἔτσι μέχρι καὶ σήμερα θεωρεῖται προστάτης τῶν ματιῶν. Μετὰ τὸ γεγονὸς ὁ Ἀντωνίνος ἄφησε ἐλεύθερη τὴν Παρασκευή. Μάλιστα ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ καὶ ἔπειτα ὁ Ἀντωνίνος διατήρησε θετικὴ γιὰ τὴ ἐποχὴ στάση γιὰ τοὺς χριστιανοὺς καὶ γιὰ αὐτὸ τοῦ δόθηκε τὸ προσωνύμιο «Εὐσεβής». Ἔτσι ἡ Παρασκευὴ ἐπέστρεψε στὸ ἔργο τῆς κάτι ποὺ ἔδωσε πολὺ δύναμη στὴ χριστιανικὴ κοινότητα, ἰδίως δὲ στὶς γυναῖκες ποὺ στὸ πρόσωπό της ἔβλεπαν ἕνα σπουδαῖο στήριγμα.

Ὅμως σύντομα τὸν Ἀντωνίνο διαδέχθηκε ὁ Μάρκος Αὐρήλιος. Μέσα στοὺς πρώτους χριστιανοὺς ποὺ συνέλαβε ἦταν καὶ ἡ Παρασκευή. Ὁ ἴδιος, ἔδωσε ἐντολὴ σὲ δύο ἔπαρχους νὰ τὴ βασανίσουν. Ὁ ἕνας ὀνομαζόταν Ἀσκληπιός, ἦταν αὐτὸς ποὺ τὴν ἔριξε σὲ χῶρο ποὺ φυλάσσονταν φίδια, τὰ ὁποῖα ὅμως πέθαναν ὅταν τὴν πλησίασαν. Ὁ Ἀσκληπιὸς ταράχτηκε, πιθανῶς νὰ γνώριζε καὶ αὐτὰ ποὺ οἱ χριστιανοὶ μεταξύ τους συζητοῦσαν ἢ ἀκόμα νὰ ἤξερε τὰ λεγόμενα γιὰ τὴν ἴδια τὴ Παρασκευή. Μετὰ τὰ γενόμενα ἀνέλαβε δράση ὁ ἕτερος ἔπαρχος ὀνόματι Ταράσιος. Αὐτὸς ὅμως τῆς ἀπέκοψε τὴν κεφαλὴν καὶ ἔτσι βρῆκε τέλος ἡ ζωὴ τῆς Ἁγίας καὶ μεγαλομάρτυρος Παρασκευῆς. Χριστιανοὶ περιμάζεψαν τὸ λείψανό της καὶ ἐν καιρῶ τὸ τοποθέτησαν στὴ βάση τοῦ θυσιαστηρίου. Ἡ μνήμη τῆς ἑορτάζεται στὶς 26 Ἰουλίου.