Archive for 30 Ιουνίου 2012

Κυριακή Δ’ Ματθαίου

30 Ιουνίου, 2012

(Ματθ. 8,5-13)

Τῷ καιρῷ ἐκείνω, ἐλθόντι τῷ Ἰησοῦ

5. εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων·

6. Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος.

7. καὶ λέγει αὐτῷ ὁἸησοῦς· ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν.

8. καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἑκατόνταρχος ἔφη· Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου.

9. καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ, ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου, ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.

10. ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον.

11. λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν,

12. οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων.

13. καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τῷ ἑκατοντάρχῳ· ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι. καὶ ἰάθη ὁ παῖς αὐτοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.

Καλό μήνα ! ! !

30 Ιουνίου, 2012

Σύναξις των 12 Αγίων Ενδόξων και Πανευφήμων Αποστόλων

30 Ιουνίου, 2012

 

Στὶς 30 Ἰουνίου ἡ Ἐκκλησία µἂς ἑορτάζει τοὺς Δώδεκα Ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ, τὴν «δωδεκάριθμον φάλαγγα» τῶν πρωταγωνιστῶν τοῦ Πνεύματος, ὅπως ἀναφέρει ἕνας ὕμνος τῆς ἑορτῆς.

Εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ τοὺς ἐπέλεξε ὁ Θεάνθρωπος, γιὰ νὰ ἀποτελέσουν τὸν πυρήνα τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ γίνουν οἱ συνεχιστὲς τοῦ ἀπολυτρωτικοῦ ἔργου Του στὸν κόσμο. Τὸ ἀποστολικὸ ἀξίωμα εἶναι τὸ πιὸ τιμητικὸ ἀξίωμα στὴν Ἐκκλησία. Ὑπερέχει ἀπὸ κάθε ἄλλο ἀξίωμα.

Ἔφεραν δὲ εἰς πέρας τὴν τιμητικὴ ἀποστολὴ τοὺς οἱ Ἀπόστολοι μὲ τὴ Χάρη καὶ βοήθεια τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ποὺ ἔλαβαν κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς.

 

Δὲν εἶχαν κατὰ κόσµον προσόντα, στὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσαν νὰ βασισθοῦν καὶ νὰ προχωρήσουν στὸ ἔργο τῆς διαδόσεως τοῦ Εὐαγγελίου. Ὡραία ἐρωτᾶ ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος: «Τίνι γὰρ ἐθάρρουν;». Ποῦ μποροῦσαν νὰ στηριχθοῦν καὶ νὰ ἔχουν θάρρος γιὰ τὸ ἔργο τους; «Τὴ δεινότητι τῶν λόγων;», στὴ ρητορική τους μήπως ἱκανότητα; «Ἀλλὰ πάντων ἤσαν ἀμαθέστεροι», ἀπαντᾶ ὁ ἴδιος ἱερὸς Πατήρ. Ἤσαν ἀγράμματοι ψαράδες. Ἀλλὰ μήπως μποροῦσαν νὰ βασισθοῦν, συνεχίζει ὁ Χρυσόστομος, «τὴ περιουσία τῶν χρημάτων;», στὸν πλοῦτο τους; «Ἀλλ’ οὐδὲ ράβδον, οὐδὲ ὑποδήματα εἶχον», ἤσαν δηλαδὴ πάμπτωχοι ὑλικά. «Ἀλλὰ τὴ περιφανεία τοῦ γένους;», ἐπιμένει νὰ ἐρωτᾶ ὁ Ἅγιος. Μήπως κατήγοντο ἀπὸ κάποιο ξακουστὸ γένος καὶ αὐτὸ τοὺς ἔδινε «ἀέρα» καὶ θάρρος; «Ἀλλ’ εὐτελεῖς ἤσαν καὶ ἐξ εὐτελῶν», ἀπαντᾶ. Ἤσαν ἄνθρωποι ἄσημοί του ἅπλου λαοῦ, παιδιὰ φτωχῶν γονέων μὲ τίποτε τὸ ἐντυπωσιακὸ κατὰ κόσµον (ΕΠΕ 12,370).

Καὶ ὅμως αὐτοὶ οἱ ἄσημοι, οἱ ἀγράμματοι καὶ φτωχοί, μὲ τὴ χάρη καὶ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀνέτρεψαν τὸ κατεστημένο τῶν αἰώνων, φώτισαν τὴ σκοτισμένη ἀνθρωπότητα, ἄνοιξαν τὴν μετὰ Χριστὸν ἐποχὴ στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου, ἐξευγένισαν μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου τὰ ἤθη καὶ ἐξαγίασαν μὲ τὴ Χάρη τῶν Μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας τοὺς ἀνθρώπους.

Ἡ προσφορὰ τῶν Ἁγίων Ἀποστολῶν στὴν ἱστορία τοῦ πολιτισμοῦ εἶναι θεμελιώδης. Ἔθεσαν τὰ ἰσχυρὰ καὶ ἀδιάσειστα θεμέλια, γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ζεῖ ὁ κόσμος µἄς. Καὶ ἂν σήμερα παραπαίει ὁ κόσμος, εἶναι γιατί δὲν θέλει νὰ στηρίζεται στὰ ἀκλόνητα ἐκεῖνα θεμέλια, τὰ ὁποῖα ἔθεσαν βαθιὰ στὴ γῆ μας οἱ Ἁγιοπνευματοκίνητοι ἐκεῖνοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κήρυξαν στὴν τότε γνωστὴ οἰκουμένη τὸ Εὐαγγέλιο. Ὑπέγραψαν δὲ τὸ κήρυγμά τους μὲ τὸ αἷμα τους, μὲ τὴν ζωή τους. Σύμφωνα μὲ τὸν «Συναξαριστὴ» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι περάτωσαν τὴν ἀποστολή τους ὡς ἑξῆς:

Οἱ πρωτοκορυφαῖοι Πέτρος καὶ Παῦλος μαρτύρησαν στὴ Ρώμη , ὁ πρῶτος μὲ σταυρικὸ θάνατο, μὲ τὴν κεφαλή του πρὸς τὴ γῆ, καὶ ὁ δεύτερος μὲ ἀποκεφαλισμό.

Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Πρωτόκλητος μαρτύρησε στὴν Πάτρα, σὲ σταυρὸ μὲ σχῆμα Χ.

Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος, ὁ ἀδελφός του ἁγίου Ἰωάννου, θανατώθηκε, πρῶτος ἀπὸ ὅλους τους Ἀποστόλους, ἀπὸ τὸν Ἡρώδη τὸν Ἀγρίππα μὲ ἀποκεφαλισμὸ στὰ Ἱεροσόλυμα.

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐξορίσθηκε στὴν Πάτμο καὶ τελικὰ πέθανε στὴν Ἔφεσο.

Ὁ ἅγιος Φίλιππος σταυρώθηκε στὴν Ἱεράπολη τῆς Συρίας.

Ὁ ἅγιος Θωμὰς τρυπήθηκε μὲ ἀκόντια καὶ λόγχες στὴ χώρα τῶν Ἰνδῶν καὶ παρέδωσε ἐκεῖ τὴν ψυχή του.

Ὁ ἅγιος Βαρθολομαῖος σταυρώθηκε στὴν Οὐρβανούπολη τῆς Ἰνδίας.

Ὁ ἅγιος Ματθαῖος μαρτύρησε διὰ λιθοβολισμοῦ καὶ πυρὸς στὴν Ἱεράπολη τῆς Συρίας.

Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου περάτωσε τὸ ἀποστολικὸ ἔργο τοῦ κρεμασμένος σ’ ἕνα σταυρό.

Ὁ ἅγιος Σίμων ὁ Ζηλωτὴς καὶ Κανανίτης παρέδωσε τὸ πνεῦμα τοῦ καρφωμένος σ’ ἕνα σταυρὸ στὴ Μαυριτανία τῆς Ἀφρικῆς.

Ὁ ἅγιος Ἰούδας ὁ Θαδδαῖος θανατώθηκε μὲ τόξα στὴ Μεσοποταμία κρεμασμένος σ’ ἕνα δέντρο.

Τέλος, ὁ ἅγιος Ματθίας, ποὺ πῆρε τὴ θέση τοῦ προδότη Ἰούδα, παρέδωσε τὴν ψυχή του μὲ φρικτὰ βασανιστήρια στὴν Αἰθιοπία.

Αὐτοὶ ἤσαν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι, τὰ ἐκλεκτὰ δοχεῖα τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, οἱ Φωτοδότες ποὺ μὲ τὸ κήρυγμα καὶ τὴ ζωὴ τοὺς ἔδωσαν ὑψηλό, οὐσιαστικὸ νόημα στὴ ζωὴ τῶν ἀνθρώπων. Οἱ ἀληθινὰ πνευματικοὶ ἄνθρωποι, ποὺ ἐμπνέουν καὶ σήμερα ὅσους θέλουν νὰ ζοῦν μία ζωὴ ἀληθινὰ πνευματική.

 

Henri Cartier-Bresson (1908 – 2004) Γάλλος φωτογράφος

30 Ιουνίου, 2012