Υπάρχουν και αυτές οι φωνές…»Ellada, agapi mou» – (Του Etienne Roland*, στη γαλλική «Le Monde»)

Νιώθω βαθιά ταπεινωμένος, ως φιλέλληνας, όταν μια εφημερίδα τολμά να βάλει τίτλο πως η Ελλάδα είναι «μια χώρα ίσως λιγότερο «ευρωπαϊκή» απ’ ό,τι φαίνεται» κι όταν το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι κακή σύνοψη μιας ιστορίας την οποία οι συντάκτες δεν έχουν ζήσει. Νιώθω ταπεινωμένος, ως Γάλλος, που συμπατριώτες μου πληγώνουν με τέτοιο τρόπο την ιστορία και τροφοδοτούν τον μύθο του ψεύτη και πονηρού (poniros στο πρωτότυπο) Ελληνα.

Αν λοιπόν δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα, ποιος αξίζει αυτόν τον τίτλο; Ο γερμανός βάρβαρος ή η ύπουλη Αλβιών, την οποία ο μεγαλύτερος ποιητής της, ο Βύρωνας, κατηγορούσε ήδη για λεηλασία της χώρας του Ομήρου; Περισσότερο ευρωπαϊκή η Αγγλία, που δεν επιθυμεί καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη – και κυρίως όχι εκείνη που θα της κόστιζε χρήματα; Δεν είναι αυτή η χώρα που επανέφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, πυροδοτώντας έναν κατακλυσμό που η Ελλάδα έμελλε να πληρώσει πολύ ακριβά, μια χώρα που μπορεί εντούτοις να υπερηφανεύεται για την αντίσταση την πιο υποδειγματική απέναντι στον Ναζί κατακτητή. Η ιδέα της Ευρώπης δεν έχει και πολλά χρόνια ζωή, αμφιβάλλω αν μπορούμε να διανέμουμε διπλώματα ευρωπαϊκότητας. Τόσο η ιδέα όσο και το γεωγραφικό της περιεχόμενο είναι προς οικοδόμηση και όχι ένα ακέραιο δεδομένο.

Ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη διότι, λέει, από αυτή τη χώρα έρχονταν η δημοκρατία και ο πολιτισμός. Εστω, αν και μπορεί κανείς να πει πολλά για αυτή την αθηναϊκή δημοκρατία, την οπαδό της δουλείας, την ιμπεριαλιστική. Αλλά ο τόνος τοποθετείται εσφαλμένα, διότι το πρόβλημα δεν είναι να μάθουμε πού γεννήθηκε η δημοκρατία, το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι ο ελληνικός ή, καλύτερα ας πούμε, ο ελληνορωμαϊκός πολιτισμός είναι το μόνο κοινό σκυρόδεμα σε μια ιστορία φτιαγμένη από αντιπαλότητες και παγκόσμιους πολέμους. Αυτός ο περίφημος ελληνικός πολιτισμός έθρεψε την Αναγέννηση, τα γράμματα και τις τέχνες, τους κλασικούς μας του 18ου αιώνα και γονιμοποίησε τις ελίτ του ίδιου αυτού αιώνα που συντάραξαν τον κόσμο.

Η θέση της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης, πρόκειται άλλωστε για μία από τις πιο ζωντανές και τις πιο λαμπερές εστίες της ευρωπαϊκής κουλτούρας: με πρόσωπα αξιοσημείωτα σε όλους τους τομείς, και όχι μόνο στην ποίηση, με μια πρωτότυπη σχολή ζωγραφικής που αρχίζει από τον Θεόφιλο και οδηγεί στον Τσαρούχη μέσω του Εγγονόπουλου, με φιλόσοφους όπως ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Δείτε ποιοι μεταφράζονται στην Ελλάδα: ο Βερνάν, ο Φουκό και ο Ντεριντά. δείτε πού διαπλάθονται οι ελίτ: στον τομέα της ιστορίας, η EHESS (Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) έχει παίξει μεγάλο ρόλο. Και θα βρείτε στην Ελλάδα μια γενιά αξιόλογων ιστορικών που συμμετέχουν στην ανανέωση του κλάδου.

Ολοι λοιπόν ψεύτες και κλέφτες τους οποίους πρέπει να υπερασπιστούμε γιατί εφηύραν κάποτε τη λέξη «δημοκρατία»; Υπάρχουν πολλά ακόμα πράγματα να βάλουμε στη ζυγαριά: η φιλοσοφία (α λα δυτικά), η ιστορία, το θέατρο. Υπάρχουν σήμερα σε αυτή τη χώρα άνδρες και γυναίκες από τους πιο καλλιεργημένους και τους πιο πολιτισμένους που γνωρίζω. δεν δέχομαι να τους βάζουν «βάρβαροι» στον πάγκο της Ευρώπης. Οσο για τους αξιοθρήνητους κομπιναδόρους, σε ποια χώρα δεν υπάρχουν, έχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια;

Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευρωπαϊκή: τα ίδια τα θεμέλια της Ευρώπης δεν υφίστανται χωρίς τον ελληνισμό. Να θυμίσουμε πως η Ευρώπη ήταν μια πριγκίπισσα από τη Φοινίκη που απήχθη από Κρήτες προκαλώντας μία από τις πρώτες διαμάχες μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η Ευρώπη έχει λοιπόν και ανατολίτικες ρίζες κι αυτός είναι ένας πολύ χρήσιμος μύθος σε αυτές τις εποχές διασταύρωσης των πληθυσμών. Τσιμέντο της Ευρώπης δεν είναι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες αλλά ένας πολιτισμός, και ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα από τα στοιχεία που μας ενώνουν. αλίμονο, υπάρχουν τόσο λίγα!

Vive la Grece! Και ας μην αφήσουμε τεχνοκράτες να γονατίσουν φίλους και αδελφούς, πόσω μάλλον να τους ταπεινώσουν και να ταπεινώσουν κι εμάς.

από: Palmografos.com – «Ellada, agapi mou» – Του Etienne Roland*, στη γαλλική «Le Mo

5 Σχόλια to “Υπάρχουν και αυτές οι φωνές…»Ellada, agapi mou» – (Του Etienne Roland*, στη γαλλική «Le Monde»)”

  1. Σοφία Says:

    Γνωρίζω προσωπικά τον Roland Etienne. Είναι ιστορικός, καθηγητής στη Σορβόννη, είχε διατελέσει διευθυντής της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα. Γιός επίσης ιστορικού και καθηγητή. Χρόνια ολόκληρα σκάβει στην Τήνο κι έχει δημοσιεύσει σημαντικότατες εργασίες για το νησί. Ξέρει ελληνικά. Οι ντόπιοι στην Τήνο τον αγαπούν και τον αποκαλούν Στέφανο μεταφράζοντας στα ελληνικά το επίθετό του (Etienne).
    Με συγκινεί βαθύτατα η παρέμβασή του γιατί αποδεικνύει ότι δεν είναι γιαλατζί φιλέλληνας μόνο για να κάνει τη δουλειά του με την Αρχαιολογική Υπηρεσία, όπως πολλοί άλλοι αλλοδαποί συνάδελφοι που μόλις η δουλειά τους τελειώσει, κακολογούν δεξιά κι αριστερά την Ελλάδα και τους Έλληνες ως τριτοκοσμικούς.
    Αν μπορούσε κάποιος να στείλει το κείμενό του στην κα Μούσχουρη, που βρήκε την ώρα να κουτσομπολέψει την πατρίδα της σε συνέντευξη στη Γερμανία, ίσως να την έκανε να ντραπεί… Αν και για να ντραπείς χρειάζεται μια κάπως βαθύτερη παιδεία, η οποία αποκτάται και από την ανατροφή και από τη μόρφωση (τα οποία και τα δύο στερείται κατά δικές της άμεσες κι έμμεσες ομολογίες). Δεν αρκεί μόνο να γνώρισες κάποτε στη ζωή σου τον Χατζηδάκη…

    • aerapatera Says:

      …Για δές….πόσο μικρός είναι ο κόσμος….τώρα έχει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, και είναι οι πληροφορίες σου πανέμορφες… μας έκανες το Στέφανο ακόμα πιο οικείο….σ’ ευχαριστούμε….(όσο για την Μούσχουρη….άστα…όπως έλεγε ένας φίλος μου…άταφοι νεκροί…)

  2. Βασιλική Ν. Says:

    Eξαιρετικό κείμενο! Ευχαριστούμε θερμά!

  3. Στηβ Says:

    Πολυ ωραιο κειμενο.Να προσθεσουμε οτι οταν τα βαρβαρα γερμανικα φυλα και οι δυτικοι γενικοτερα δεν ειχαν γραφη,εμεις στο Βυζαντιο ειχαμε Ιωαννη Δαμασκηνο,Ρωμανό Μελωδό,Φώτιο,Πανεπιστημιο της Μαγναυρας και οτι η περιβοητη Αναγεννηση της Ευρωπης συντελέσθηκε οταν οι Βυζαντινοι λόγιοι μετά την Αλωση κατεφυγαν στην ευρωπη και την φωτισαν με την σοφία του Βυζαντιου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: