Archive for 25 Νοεμβρίου 2011

Αγία Αικατερίνα

Νοέμβριος 25, 2011

 

Ἡ Ἁγία Αἰκατερίνα Πολιοῦχος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σινᾶ

Ἀξιοζήλευτο δῶρο τοῦ Θεοῦ στὴ Μονὴ ἀποτελοῦν τὰ Ἱερὰ Λείψανα τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης, τὰ ὁποία βρέθηκαν στὸ Παρεκκλήσιο τῆς κορυφῆς τοῦ ὅρους ποὺ φέρει σήμερα τὸ ὄνομά της. Γεννήθηκε στὴ Ἀλεξάνδρεια τὸ 294 μ.Χ. ἀπὸ ἀριστοκρατικὴ εἰδωλολατρικὴ οἰκογένεια καὶ πῆρε τὸ ὄνομα Δωροθέα. Σπούδασε στὶς ἐθνικὲς σχολὲς τῆς ἐποχῆς φιλοσοφία, ρητορική, ποίηση, μουσική, μαθηματικά, ἀστρονομία καὶ ἰατρική. Τὸ ἀπαράμιλλο σωματικό της κάλλος, ἡ ἐκπληκτική της μόρφωση, ἡ ἀριστοκρατική της καταγωγὴ καὶ ἡ ἀρετὴ μὲ τὴ ὁποία ἦταν στολισμένη, τὴν ἔκαναν περιζήτητη νύφη. Αὐτὴ ὅμως ἀρνιόταν κάθε παρόμοια πρόταση, ἕως ὅτου κάποιος Μοναχός της γνώρισε τὸ ἀληθινὸ Νυμφίο τῶν ψυχῶν, τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Βαπτίσθηκε καὶ ὀνομάσθηκε Αἰκατερίνα, ποὺ κατὰ μία ἐκδοχὴ σημαίνει Στεφανία ἢ Πολυστεφανία.

 

Κατὰ τὴ διάρκεια τῶν διωγμῶν τοῦ Αὐτοκράτορα Μαξιμίνου, στὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰώνα, ὁμολόγησε τὴν πίστη της στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ δημοσίως κατηγόρησε τὸν Αὐτοκράτορα γιὰ τὶς θυσίες του πρὸς τὰ εἴδωλα. Ἐκεῖνος διέταξε πενήντα ρήτορες ἀπὸ ὅλη τὴ αὐτοκρατορία νὰ τὴ μεταπείσουν, ἀλλὰ ἀντιθέτως αὐτοὶ πείσθηκαν ἀπὸ ἐκείνη, ἀπὸ τὰ ρητὰ τῶν ἀρχαίων ἑλλήνων φιλοσόφων, τὰ σχετικὰ μὲ τὸ ἀληθινὸ Θεό, καὶ ἐπίστευσαν στὸ Ἰησοῦ Χριστό. Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ ἡ Ἁγία βασανίσθηκε σκληρά, ἀλλὰ ἀντὶ νὰ καμφθεῖ τὸ ἠθικό της κατόρθωσε μὲ τὸ ἔνθεο παράδειγμά της νὰ προσελκύσει στὴ Χριστιανικὴ πίστη τὴ σύζυγο τοῦ Αὐτοκράτορα καὶ ἄλλα μέλη τῆς Αὐτοκρατορικῆς Αὐλῆς.

 

Κατὰ τὴν παράδοση, μετὰ ἀπὸ τὸ ἀποκεφαλισμό της, ἄγγελοι παρέλαβαν τὸ σῶμα της καὶ τὸ μετέφεραν στὴν κορυφὴ τοῦ ὑψηλότερου ὅρους τοῦ Σινᾶ, τὸ ὁποῖο σήμερα φέρει καὶ τὸ ὄνομά της. Ἀνάμεσα στὸν 8ο μὲ 9ο αἰώνα ἡ ὕπαρξη τοῦ ἁγίου λειψάνου ἀποκαλύφθηκε σὲ ὄνειρο Μοναχῶν της Μονῆς, ὅποτε καὶ ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ καὶ ἡ τοποθέτησή του στὸ Ἅγιο Βῆμα τοῦ Καθολικοῦ της Μονῆς, μέσα σὲ μία μαρμάρινη λάρνακα. Τὸ μύρο ποὺ ἀνάβλυζε καὶ ἀκόμη ἀναβλύζει ἀπὸ τὴ Ἁγία Κάρα τῆς ἁγίας εἶναι ἕνα συνεχὲς θαῦμα. Ἡ εὐλάβεια πρὸς τὴ ἁγία Αἰκατερίνα καὶ τὸ ὄνομά της διαδόθηκε στὴ Δύση ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους, καὶ ἀπὸ τὸν 11ο αἰώνα καὶ μετὰ ἡ Μονὴ τοῦ Θεοβαδίστου Ὅρους Σινᾶ ἄρχισε νὰ γίνεται γνωστὴ καὶ ὡς Μονὴ τῆς ἁγίας Αἰκατερίνης .

 
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Τὴν πανεύφημον νύμφην Χριστοῦ ὑμνήσωμεν,

Αἰκατερίναν τὴν θείαν καὶ πολιοῦχον Σινᾶ,

τὴν βοήθειαν ἡμῶν καὶ ἀντίληψιν·

ὅτι ἐφίμωσε λαμπρῶς, τοὺς κομψοὺς τῶν ἀσεβῶν,

τοῦ Πνεύματος τῇ δυνάμει,

καὶ νῦν ὡς Μάρτυς στεφθεῖσα,

αἰτεῖται πᾶσι τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Χορείαν σεπτήν, ἐνθέως φιλομάρτυρες,

ἐγείρατε νῦν, γεραίροντες τὴν πάνσοφον, Αἰκατερίναν·

αὕτη γάρ, ἐν σταδίῳ τὸν Χριστὸν ἐκήρυξε,

καὶ τὸν ὄφιν ἐπάτησε,

ῥητόρων τὴν γνῶσιν καταπτύσασα.