Archive for 20 Οκτωβρίου 2011

Άγιος Αρτέμιος

20 Οκτωβρίου, 2011

Ὁ πάντα λαμπρὸς Ἀρτέμιος ἐν βίῳ,
Τμηθεὶς ἀπῆλθεν εἰς ὑπέρτατον κλέος.
Εἰκάδι Ἀρτέμιος πυκινόφρων αὐχένα τμήθη.

 


Ο Άγιος Αρτέμιος ήταν διακεκριμένος πολιτικός του Βυζαντίου και ευσεβέστατος χριστιανός. Ο Μέγας Κωνσταντίνος, εκτιμώντας τα ηθικά και πολιτικά του χαρίσματα, του έδωσε το αξίωμα του πατρικίου και τον διόρισε Δούκα και Αυγουστάλιο της Αλεξανδρείας.

Το 357 μ.Χ. πηγαίνει στην Πάτρα, κατ’ εντολή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίου, γιου του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να παραλάβει τα σεπτά λείψανα του Αγίου Ανδρέα και να τα ανακομίσει στον νεόκτιστο Ναό των Αγίων αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη (3 Μαρτίου 357 μ.Χ.).

Κατά την διαμονή του στην Πάτρα και με την επίβλεψη του κατασκεύασε υδραγωγείο. Στρατοπεδευμένος στην περιοχή της Μονής Γηροκομείου ελεούσε και βοηθούσε πλήθος αναξιοπαθούντων και κυρίως γερόντων, γεγονός που δικαιολογεί την τοπωνυμία Γηροκομείο.

Όταν, το 363 μ.Χ., ο Αρτέμιος άκουσε ότι ο Ιουλιανός ο Παραβάτης βασάνιζε τους χριστιανούς στην Αντιόχεια, ήλθαν στα χείλη του τα λόγια του ψαλμωδού Δαβίδ προς το Θεό: «Κύριε, πνεύματι ἡγεμονικ στήριξόν με» (Ψαλμός Ν’ (50), στ. 14). Κύριε, στήριξε με με σκέψεις σταθερές και θέληση ισχυρή, που να κυριαρχεί μέσα μου και να με κατευθύνει στην υπεράσπιση του αγαθού με θάρρος.

Πράγματι, ο Αρτέμιος, με τη δύναμη που του έδωσε ο Θεός, πήγε αμέσως στην Αντιόχεια και με παρρησία ήλεγξε ευθέως τον Ιουλιανό για τις παρανομίες του κατά των χριστιανών. Ο Ιουλιανός, που δεν περίμενε τέτοια στάση από αξιωματούχο, τον συνέλαβε και τον μαστίγωσε αλύπητα. Έπειτα του έσπασε τα κόκαλα με πέτρες, και τελικά τον αποκεφάλισε. Το Ιερό λείψανο του Αρτεμίου παρέλαβε κάποια διακόνισσα, η Αρίστη, που το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, στο ναό του προφήτου Προδρόμου.
πολυτκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον λόγον.
Εσεβείας μπρέπων τος κατορθώμασι,

 τς τν Μαρτύρων εκλείας φθης σοφ κοινωνός,

 ναθλήσας νδρικς Μάρτυς ρτέμιε·

θεν πηγάζων δαψιλς, αμάτων δωρεάς,

 τ πάθος ντεροκήλης, ς συμπαθς θεραπεύεις,

 τν προστρεχόντων τ πρεσβεί σου.

τερον πολυτκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ε
σέβειας τος τρόποις καλλωπιζόμενος,

 θλητικς γλαΐας φθης σοφ κοινωνός,

 πρς γνας νδρικος παραταξάμενος·

 θεν ς λύχνος φωταυγής, τν θαυμάτων τς βολάς,

 κλάμπεις τ οκουμέν, ρτέμιε θλοφόρε,

 πρς σωτηρίαν τν ψυχν μν.

Κοντκιον
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.
ς ριστέα το Σωτρος πολυθαύμαστον

Κα παροχέα αμάτων πλουσιόδωρον

 νυμνομέν σε προφρόνως Μεγαλομάρτυς.

 λλ’ ς πέλων ατρ τς κήλης ριστος,

σιν με κ τς βλάβης ταύτης φύλαττε,

να κράζω σοι, χαίροις Μάρτυς ρτέμιε.

 

 

Άγιος Γεράσιμος

20 Οκτωβρίου, 2011

Γεράσιμος κάλλιστον ἤρατο στέφος,

Ἐκ τῆς ἄνωθεν δεξιᾶς του Κυρίου.

 

Ὁ Ὅσιος Γεράσιμος

γεννήθηκε τὸ 1509 μ.Χ. στὰ Τρίκαλα τῆς Κορινθίας. Καταγόταν ἀπὸ τὴν ἐπίσημη οἰκογένεια τῶν Νοταράδων καὶ ἦταν γιὸς τοῦ Δημητρίου καὶ τῆς Καλῆς.

 

Ἀπὸ μικρὸς ἔλαβε χριστιανικὴ καὶ ἀρχοντικὴ ἀνατροφὴ καὶ διακρινόταν στὸ σχολεῖο γιὰ τὴν εὐστροφία καὶ τὴν εὐφυΐα τοῦ μυαλοῦ του. Εὐγενικὴ ψυχὴ ὁ Γεράσιμος, συμπαθοῦσε τοὺς φτωχοὺς συμμαθητές του καὶ τοὺς βοηθοῦσε μὲ κάθε τρόπο.

 

Ὅταν ἔφτασε σὲ ὥριμη ἡλικία, περιηγήθηκε διάφορα μέρη, ὅπως τὴν Ζάκυνθο, τὴν Κωνσταντινούπολη καὶ τὰ γύρω ἀπ’ αὔτη, τὸ Ἅγιον Ὅρος, διάφορες Μονὲς τῆς Ἀνατολῆς γιὰ νὰ μείνει στὴν Ἱερουσαλήμ. Ἐκεῖ ὑπηρέτησε σὰν νεωκόρος γιὰ ἕνα χρόνο στὸν Ναὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ χειροτονήθηκε Διάκονος καὶ ἀργότερα Πρεσβύτερος, ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Ἱεροσολύμων Γερμανό. Κατόπιν ἔφυγε καὶ ἀπὸ ‘κει καὶ κατέληξε στὴν τοποθεσία Ὁμαλά της Κεφαλονιᾶς, ὅπου ἔκτισε γυναικεῖο Μοναστήρι καὶ τὸ ὀνόμασε Νέα Ἱερουσαλήμ.

 

Στὴ Μονὴ αὐτὴ λοιπόν, ἀφοῦ ἔζησε ἀσκητικὰ καὶ ἀνέπτυξε μεγάλες ἀρετές, βοηθώντας πνευματικὰ καὶ ὑλικά τους κατοίκους τῆς Κεφαλονιᾶς, ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ στὶς 15 Αὐγούστου τοῦ 1579 μ.Χ., σὲ ἡλικία περίπου 70 ἐτῶν.

 

Ἡ ἀνακομιδὴ τῶν Ἱερῶν λειψάνων τοῦ ἔγινε τὸ 1580-81 μ.Χ.

 

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος Α’. Αὐτομελον.

Τῶν Ὀρθοδόξων προστάτην καὶ ἐν σώματι ἄγγελον,

 καὶ θαυματουργὸν θεοφόρον νεοφανέντα ἠμίν,

 ἐπαινέσωμεν πιστοὶ θεῖον Γεράσιμον·

ὅτι ἀξίως παρὰ Θεοῦ ἀπείληφεν, ἰαμάτων τὴν ἀέναον χάριν·

ρώννυσι τοὺς νοσοῦντας, δαιμονώντας ἰᾶται·

διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτόν, βρύει ἰάματα.

 

Κοντάκιον

Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Εὐχαρίστοις ἄσμασι, τῶν Κεφαλλήνων ἡ νῆσος,

 προσκαλεῖται σήμερον, τῶν Ὀρθοδόξων τὰ πλήθη,

 μέγιστον, νεοφανέντα ἀγκωμιᾶσαι, καύχημα,

Ὀρθοδοξίας ἀναφανέντα, τὸν Γεράσιμον τὸν θεῖον,

 τὸν ρύστην ταύτης ὁμοῦ καὶ πρόμαχον.

 

Μεγαλυνάριον

Τῆς ὁμολογίας Χριστιανῶν, ἔθετο σὲ σὲ στύλον,

ἀδιάσειστον ὁ Θεός, τὸ σεπτόν σου σκῆνος,

 Γεράσιμε δοὺς πάσι, τοῖς ἐναντίοις λίθον,

 δεινοῦ προσκόμματος.

(Πηγή:Ορθόδοξος Συναξαριστής)

 

Το προσκυνητάρι του Αγίου Νήφωνος (ανηφορίζοντας προς Διονυσίου)

20 Οκτωβρίου, 2011

Προς την Ι.Μ.Διονυσίου

20 Οκτωβρίου, 2011