Archive for 1 Οκτωβρίου 2011

Καλό μήνα ! ! !

Οκτώβριος 1, 2011

Παναγία η επιλεγομένη ΄΄Πορταϊτισσα΄΄(Ι.Μ.Ιβήρων)

Οκτώβριος 1, 2011

Άγιος Ρωμανός ο μελωδός

Οκτώβριος 1, 2011

 

Καὶ πρὶν μὲν ὕμνει Ρωμανὸς Θεὸν Λόγον,

Ὑμνεῖ δὲ καὶ νῦν, ἀλλὰ σὺν τοῖς Ἀγγέλοις.

 

Οἱ πληροφορίες γιὰ τὸν βίο τοῦ ὁσίου Ρωμανοῦ δυστυχῶς εἶναι λίγες. Ἔζησε ἢ τὸν 6ο αἰώνα μ.Χ. ἐπὶ τοῦ βασιλέως Ἀναστασίου τοῦ Ἃ’ ἢ κατὰ μία ἄλλη ἐκδοχή, τὸν 8ο αἰώνα μ.Χ. ἐπὶ τοῦ βασιλέως Ἀναστασίου τοῦ Β’. Γεννήθηκε στὴν Ἔμεσα τῆς Συρίας καὶ σύμφωνα μὲ ἀνώνυμο ὕμνο ἦταν ἑβραϊκῆς καταγωγῆς.

 

Ἀρχικὰ εἶχε χρηματίσει διάκονος στὴν ἐκκλησία τῆς Βηρυτοῦ. Κατόπιν μετέβηκε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ἔμεινε στὰ κελιὰ τοῦ Ναοῦ τῆς Θεοτόκου.

 

Ὁ Ρωμανὸς εἶχε μέτρια παιδεία καὶ τὸ ποιητικὸ ταλέντο τοῦ ἦταν ἀκόμα ἄγνωστο. Διεκατέχετο ὅμως ἀπὸ μία βαθιὰ πίστη στὴν σεπτὴ μνήμη τῆς Παναγίας τῆς Παρθένου καὶ τακτικὰ παρακολουθοῦσε στὸν Ναὸ τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν τὶς κατανυκτικὲς ὁλονυκτίες. Σὲ μία τέτοια, στὴν γιορτὴ τῶν Χριστουγέννων, ποῦ παραβρέθηκε ἡ ψυχὴ τοῦ γέμισε μὲ κατάνυξη, ὅταν γύρισε στὸ κελὶ τοῦ εἶδε ὄνειρο τὴν Παναγία νὰ τοῦ προσφέρει ἕνα βιβλίο καὶ νὰ τοῦ λέει νὰ τὸν καταφάει.

Ὁ Ρωμανὸς ἀπὸ τὴν ἐπίδραση τοῦ ὀνείρου συνέθεσε γιὰ τὴν γέννηση τοῦ Χριστοῦ τὸ τροπάριο «Ἡ Παρθένος σήμερον τὸν ὑπερούσιον τίκτει καὶ ἡ γῆ τὸ σπήλαιον τῷ ἀπροσίτω προσάγει..». Ἀπὸ τὴν στιγμὴ αὐτὴ ἡ ποιητικὴ ἐπιφοίτηση τοῦ ὁσίου Ρωμανοῦ ἔμεινε ἄσβεστη καὶ ἀναδείχτηκε ὁ ἐξωχότερος καὶ μεγαλύτερος μελωδὸς τῆς Ἐκκλησίας μας.

 

Ὁ Ρωμανὸς ἔγραψε χίλιες περίπου συνθέσεις ἀπὸ τὶς ὅποιες διασώθηκε μόνο τὸ ἕνα δέκατο. Πολυποίκιλα τὰ θέματά του. Ὕμνησε ὅλους σχεδὸν τοὺς Ἁγίους καὶ τὶς ἑορτὲς τῆς Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας. Ἀνεξάντλητος στὶς συλλήψεις καὶ στὸν πλοῦτο ἰδεῶν, γνωρίζοντας τὸν τρόπο νὰ προσδίνει πρωτοτυπία ἀκόμη καὶ στὰ πιὸ κοινὰ θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρίσει κανεὶς θέματα. Τὸ ἄχαρο ἀλλὰ καὶ ἀχάριστο πολλὲς φορὲς ὑλικό του (γεγονότα καὶ βίος Ἁγίων) μποροῦσε νὰ τὸ μετατρέψει σὲ ζωντανὸ δραματικὸ πίνακα. Τὰ πρόσωπα τῶν Ἁγίων ἀλλὰ καὶ τῆς Παναγίας καὶ τοῦ Χριστοῦ παρουσιάζονται ἀπόλυτα ζωντανὰ χωρὶς τίποτα τὸ νεκρικὸ ἢ ἀπόκοσμο.

 

Ἡ ποίηση τοῦ Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ ἐκφράζει τὴν ἴδια τὴν ἐποχή του, τοὺς πόθους καὶ τὶς ἐλπίδες ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων.

 Γὶ΄ αὐτὸ καὶ τὸ ἔργο του δὲν ἐξετάζεται μόνο ἀπὸ Θρησκευτικῆς ἄποψης ἢ λογοτεχνικῆς ἀλλὰ καὶ ἱστορικῆς καὶ λαογραφικῆς.

 Ἡ γλώσσα τοῦ ἁπλή, χωρὶς στόμφους καὶ ὅπου παρουσιάζεται ρητορικὴ μακρολογία ἐπειδὴ ἔτσι ἐπιβαλλόταν ἀπὸ τὴν ἀνάγκη τῶν τότε λειτουργικῶν πλαισίων, αὐτὴ γίνεται χωρὶς νὰ κουράζει.

 Γενικὰ οἱ φράσεις τοῦ περιέχουν μία πλαστικότητα, μεστὴ νοημάτων κατὰ μία ἄψογη τεχνικὴ ὅπως παραδέχονται εἰδικοί.

 

Ὁ διάσημος Γερμάνος βυζαντινολόγος καθηγητὴς Κρουμβάχερ, πλέκει ἄξιο τὸ ἐγκώμιο τοῦ Ρωμανοῦ. Ἡ κριτική, λέει, ἀνακήρυξε τὸν Ρωμανὸ σὰν τὸν μεγαλύτερο ποιητὴ τοῦ Βυζαντινοῦ αἰώνα, ἀληθινὸ Πίνδαρο αὐτοῦ.

 Κατεῖχε ἀνεξάντλητο πλοῦτο ἰδεῶν, ἀνυπέρβλητη πλαστικότητα φράσεως, μεστὴ καὶ δυνατὴ γλώσσα, θησαυρὸ ἁρμονίας ποικίλων καὶ καλλιτεχνικῶν ρυθμῶν.

 

Ὁ Ρωμανὸς χρησιμοποίησε τὸ ποιητικὸ ἐκεῖνο εἶδος ποῦ λέγεται ἐκκλησιαστικὸς Ὕμνος καὶ τοῦ χάρισε τὴν τελειότερη μορφή. Ὁ Ὕμνος ἀποτελεῖται ἀπὸ τὸ Κοντάκιον (προσόμοιον ἢ κουκούλιον), τοὺς Οἴκους καὶ τὸ Ἐφύμνιον καὶ στηρίζεται πάνω στὸ νόμο τῆς Ἰσοσυλλαβίας καὶ ὁμοτονίας.

 Μαζὶ μὲ τὸ ποιητικὸ κείμενο συνέθετε ὁ ἴδιος καὶ τὴ μουσικὴ ἢ ἔδενε τὸ νέο ποίημα πάνω σὲ παλιότερη μουσικὴ σύνθεση. Θεματικὰ τὰ ἔργα τοῦ ἀναφέρονται περισσότερο σὲ γεγονότα τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ καὶ σὲ ἱερὰ πρόσωπα τῆς Γραφῆς, ὅπως καὶ σὲ βίους ἅγιων. Τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς ποίησης κυριαρχεῖ καὶ σήμερα στὴν ἐκκλησιαστικὴ ποίηση.

 

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος δ’.

Ἐν σοῖ Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κάτ’ εἰκόνα·

λαβῶν γὰρ τὸν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ,

καὶ πράττων ἐδίδασκες, ὑπερορᾶν μὲν σαρκός,

παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ·

διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὅσιε Ρωμανὲ τὸ πνεῦμά σου.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον 

Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Ὡς σάλπιγξ θεοληπτος, τῶν οὐρανίων ὠδῶν,

ἐνθέως ἐφαίδρυνας, τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ,

τοῖς θείοις σου ἄσμασι, σὺ γὰρ τῆς Θεοτόκου,

ἐμπνευσθεῖς τὴ ἑλλάμψει, ἔνθεος ὑμνηπόλος,

ἐγνωρίσθης ἐν κόσμω, διὸ σὲ πόθω τιμῶμεν, Ρωμανὲ Ὅσιε

(Πηγή:Ορθόδοξος Συναξαριστής)

Σ.Σ.

Ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις Ἁρμός, ἔχουν ἐκδοθεῖ οἱ ὕμνοι τοῦ Ἁγίου Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ, μὲ κείμενο καὶ μετάφραση, ἀπὸ τὸν Ἀρχιμ.Ἀνανία Κουστένη

Το παρεκκλήσιο της ΄΄Πορταϊτισσας´´ (Ι.Μ.Ιβήρων)

Οκτώβριος 1, 2011

Η φιάλη αγιασμού (στον περίβολο της Ι.Μ.Ιβήρων)

Οκτώβριος 1, 2011

Zarko Milenic (Βοσνία-Ερζεγοβίνη)

Οκτώβριος 1, 2011

1)

Πίσω ἀπ’ τὰ σίδερα

οἱ ἄνθρωποι φαίνονται ἀστεῖοι

στοὺς πιθήκους

2)

Ἔρημος βάτραχος

τὴν ἀγάπη τοῦ καλεῖ

ἀπ’ τὸν ἄλλο βάλτο

3)

Κάκτοι στὴν γλάστρα

Ὡστόσο στὴν ἔρημο

δὲν θὰ μαραίνονταν

 

 

 

(ΧΑΪΚΟΥ : Παγκόσμια Ἀνθολογία,Ἐπιμέλεις Ζωὴ Σαβίνα Ἐκδόσεις 5+6)

 

 

 

Garry Winogrand,( Εβραίος στην καταγωγή, γεννήθηκε το 1928 στο Bronx τής Νέας Υόρκης)

Οκτώβριος 1, 2011