Σβήνοντας μές στο θαύμα

Μόλις τὰ χέρια σου ἀκουμπίσουν

τὴ θάλασσα

γίνεσαι ὁλόκληρος ὁ χρόνος

μὲ τὶς τέσσερις ἐποχές.

Πρὶν σπείρεις τὴν κρυμμένη δόση

γιὰ ἐνδεχόμενη συγκομιδὴ

θερίζεις Ἀβραμιαιο Καλοκαίρι.

Ποιὰ δύναμη πρόλαβε νὰ συμφιλιώσει

ἀγγέλους καὶ δαίμονες

χωρὶς νὰ πνεύσουν ἄνεμοι

κι οὔτε κανείς νὰ περιμένει

τὴν γέμωση τοῦ φεγγαριοῦ;

Τώρα ἡττημένος δὲν ἔχεις ἀπορίες

κι ἡ περιέργεια δὲν σὲ τυραννᾶ.

Σὰν θὰ μᾶς θυμηθοῦν ξανὰ οἱ βροχὲς

σ’ ὅποια μέρα ἢ ὤρα τοῦ Φθινοπώρου

δὲν θὰ  ‘ χω πιὰ τὴν προκατάληψη

ν’ ἀμυνθῶ

μὲ ὀμπρέλα καὶ ἀδιάβροχο.

Θὰ ἐπιστρέψω στὴ θάλασσα

ξεχειλισμένο ρυάκι

σβήνοντας μὲς στὸ θαῦμα

ποῦ μὲ ξεπερνᾶ.

(Σ.Σ.Χαρκιανάκης, ΕΝ ΑΙΝΙΓΜΑΤΙ ΚΑΙ ΕΝ ΕΣΟΠΤΡΩ, ποιήματα,Ἐκδόσεις Δόμος)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: