Kobagiasi Isa (1763-1827)

1)

Μέσα στὴ νύχτα ἡ βάρκα

ἀπομακρύνεται

καὶ τὴ διαδρομὴ της φωτίζει

ἡ καλοκαιρινὴ ἀστραπή.

2)

Ἡ ἀνθρωπότητα εἶναι

σὰν τὴ δροσιὰ

καὶ σὰν τὴ δροσιὰ εἶναι ὅλα…

3)

Στὴν ἐρημωμένη γενέτειρά μου

ἡ γέρικη κερασιὰ

τώρα ἀνθίζει μόνη.

(Κλασικὴ Ἰαπωνικὴ Ποίηση 7ος π.Χ.αἵ. ἕως σήμερα

Ε.Ι.Ἰωαννίδου, Γ.Σ.Ἔξαρχος ἐκδόσεις Καστανιώτη)

2 Σχόλια to “Kobagiasi Isa (1763-1827)”

  1. Μπάμπης Says:

    Τί όμορφα ποιήματα. Μικρά αριστουργήματα!
    Κανείς μας δεν τα έχει προηγουμένως σκεφτεί, αλλά μόλις τα διαβάσει γίνονται δικά του. Λες και ήταν κάτω από τα βλέφαρά μας, σαν παλιές δικές μας ξεχασμένες σκέψεις και αισθήματα. Αναδύονται, αναβαπτίζονται, φωτίζονται, γίνονται του ενός και των όλων. Παγκόσμια και προσωπικά, πανανθρώπινα του νυν και του αεί…

    Αχ ψυχή μου! Όλα πιάνονται κι όλα χάνονται μέσα από ένα φτερούγισμα…

  2. aerapatera Says:

    Χαρά με δίνει φίλε Μπάμπη που μοιραζόμαστε κοινές ομορφιές…
    σ’ ευχαριστώ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: