Κiogoku Tamekane (1254-1332)

1)

H  δαμασκηνι

τυλιγμένη μ’ νθη

διασκορπίζει τν τρυφερ

λαμπρότητά της

στ ζόφος τς ριμης

νύχτας.

Καταπράσινα  καλάμια

ποκλίνονται στ δαφος

κα παλ κασκινίζεται

τς νοιξης βροχή.

2)

ταν κούω

τν βροχ πίσω π’τ τζάμι

ν πέφτει νωχελικ

χαμηλώνω τ φς

στ μεσονύχτιο

κα φήνω τος τοίχους

στ μίφως.


(Κλασικὴ Ἰαπωνικὴ Ποίηση 7ος π.Χ.αἵ. ἕως σήμερα

εἰς.μτφρ.Ε.Ι.Ἰωαννίδου,Γ.Σ.Ἔξαρχος,ἐκδόσεις Καστανιωτη)

Ένα Σχόλιο to “Κiogoku Tamekane (1254-1332)”

  1. Ελένη Says:

    Καταγγέλλω δυο ματάκια
    που μου κόβουνε τον ύπνο·
    με πειράζουν απ’ αντίκρυ,
    με κοιτούν ορθάνοιχτα,
    όπου πάω νά τα εμπρός μου,
    και στο γεύμα και στο δείπνο,
    και κυκλοφορούν στο νου μου
    πέρ’ απ’ τα μεσάνυχτα!
    […]
    Με φωτιές κοντά μου παίζουν―
    θα με κάψουν καμιάν ώρα
    Παίζουν πλάι μου σαν παιδάκια―
    νιώθετε τη συμφορά μου;
    Διατάξτε να τα πιάσουν…
    Δεν μπορούσατε σεις τώρα
    φυλακή να μου τα βάλτε
    και τα δυο… μέσ’ στην καρδιά μου;

    Λαίλιος Καρακάσης (Σμύρνη 1885- Αθήνα 1951)

Γράψτε απάντηση στο Ελένη Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: