Archive for 6 Δεκεμβρίου 2008

κ.βητα.

Δεκέμβριος 6, 2008


Γιατί νιώθω πς θέλω ν’γαπήσω;

Ποι εναι οσία μου;

Γιατί π παιδ γραφα στος τοίχους ερήνη;

Γιατί δν μπορ ν δ τν ψυχή μου;

Τί εναι συγχώρεση;

Γιατί λήθεια εναι τόσο σημαντική;

Γιατί χωρς τν λήθεια καρδιά ρωσταίνει;

Γιατί ταν κοιτάζω τ παιδι κλαίω;

Πο πρέπει ν πάω μετ π δ;

Γιατί γωϊσμς μ χει καλύψει λόκληρο;

Γιατί δν πιστεύω σ μένα;

Γι ποι πράγμα πρέπει ν’γωνιστ στ ζωή μου;

Γιατί κάνω πανωτ λάθη;

Γιατί ταν καταστρέφω μένα καταστρέφω τ πάντα γύρω μου;

Γιατί ταν δν πάρχει γάπη πάρχει θλίψη;

Τί πγε λάθος;

Γιατί θέλω ν’ποκτήσω τ πάντα χωρς ν προσπαθ καθόλου;

Γιατί δ βλέπω τίποτε μορφο;

Γιατί τώρα πο σ’γαπ κόσμος εναι μορφος;

Γιατί δν γάπησα ποτ;

Τουλάχιστον πρν πεθάνω,ς συγχωρήσω

ς νωθ μ τν λήθεια,

ς φήσω τ φς,

ς ξαπλώσω στν γρια χλόη σ’ατ τν ταράτσα.

ς κλείσω τ μάτια γι λίγο ν σκεφτ πς πίσω π’ατ πο εμαι,

πίσω π’τν καρδιά,πάρχει ψυχή μου.

ς κάνω μία προσπάθεια ν δ ν τν κούω…

ν ατ μ κούει…

(Free-press,¨Lifo¨,4-12-08 )