Μοῦ φτάνει νά σκεφτῶ
τήν πιό λιτή
ποικιλία τῶν ρούχων
ἀπό τίς πάνες
τοῦ μωροῦ
ἕως τίς γάζες 
τῶν πληγῶν
καί τό ὁριστικό σπαργάνωμα
τοῦ σάβανου,
γιά νά πεισθῶ
πῶς ἡ γύμνια
εἶναι
τό πρῶτο μας γνώρισμα.
(Σ.Σ.Χαρκιανάκη ΄΄ΝΕΡΟΣΥΡΜΗ΄΄ Ποιήματα Ἐκδόσεις Δόμος)
Νεόκοποι
καί θρασεῖς ἐπαγγελματίες.
Μιλοῦν γιά ὅλους καί γιά ὅλα
χωρίς ἐνδοιασμούς
ἤ ἔστω νομικές ἐπιφυλάξεις
λές καί εἴν’ αὐτοί
ποῦ δίδαξαν πρῶτοι
τήν τέχνη τοῦ ὁμιλειν.
Οἱ πρόγονοι σ’ αὐτό τόν τόπο
εἶχαν διδαχθεῖ
τήν προπαίδεια τοῦ λόγου
ἀπό τήν αὐτοσχέδια
κατασκευή τοῦ καζανιοῦ
ἀποστάζοντας τσίπουρο
τό πύρινο δάκρυ.
Σήμερα τόν τόνο πιά δέν δίνουν
μήτε πρόγονοι
μήτε τό καζάνι τῆς ἀποστάξεως.
Καθείς τούς ἀρθρώνει
στή δική του συχνότητα
καί τό λεξιλόγιο
ἐπιμελῶς ἐξεζητημένο
ὡς ἐγγαστρίμυθοι.
(Σ.Σ.Χαρκιανάκη ΄΄ΝΕΡΟΣΥΡΜΗ΄΄ Ποιήματα Ἐκδόσεις Δόμος)
Τό νερό εἶναι σκεπτικό
σάν γκρίζος οὐρανός.
Οἱ πλύστρες φλυαροῦν κρυμμένες
πίσω ἀπ’ τά μπαμπού
καί τό μουρμούρισμά τους
φτερουγίζει πάνω στήν ἀρυτίδωτη
λίμνη.
Γυμνές ἰτιές
κοιτάζονται σιωπηλά
πάνω ἀπ’ τά νερά.
Τό ἄρωμα τοῦ καλοκαιριοῦ
στενάζει κι ἐξαφανίζεται.
Πῶς νά τό σταματήσεις
πρίν πεθάνει;
Wang Wei 701-761 μ.Χ.
(Κινέζικη Ποίηση μτφ.Α.Τσακνιά Ἐκδόσεις Πλέθρον)
