Ἀπολυτίκιον Ἦχος α΄ Τῆς ἐρήμου πολίτης
Τῆς Σκέπης σου, Παρθένε,
ἀνυμνουμεν τάς χάριτας,
ἤν ὡς φωτοφόρον νεφέλην
ἐφαπλοις ὑπέρ ἔννοιαν,
καί σκέπης τόν λαόν σου νοερως
ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπίβουλης.
Σέ γάρ σκέπην καί προστασίαν καί βοηθόν
κεκτήμεθα βοωντες σοί’
Δόξα τοῖς μεγαλείοις σου ἁγνή,
δόξα τή θεία Σκέπη σου,
δόξα τή πρός ἠμάς σου

προμήθεια Ἄχραντε.
Κοντάκιον.Ἦχος πλ.δ’ Τή ὑπερμάχω.
Ὥσπερ νεφέλη ἀγλαως ἐπισκιάζουσα
τῆς Ἐκκλησίας τά πληρώματα Πανάχραντε
ἐν τή πόλει σου πάλαι
ὥσπερ τή βασιλίδι.
Ἀλλ’ ὡς σκέπη τοῦ λαοῦ σου
καί ὑπέρμαχος
περισκέπασον ἠμας ἐκ πάσης θλίψεως
τούς κραυγάζοντας’
Χαῖρε Σκέπη ὁλόφωτε.
(ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ Ἐκδόσεις Τό περιβόλι τῆς Παναγίας)







