Ο ΛΥΚΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ (3)

1)

Ο ΑΓΡΟΣ

Σέ θέλει χέρσο

γιά νά μπορεῖ ν’ ἀνθίσει

τό αἰώνιο.

2)

ΤΑ ΘΗΡΑΜΑΤΑ

Στήν γῆ ‘δῶ κάτω

μοῦ ‘στησες τήν παγίδα,

οὐράνιο πάθος.

3)

Ο ΘΕΙΟΣ ΝΟΣΤΟΣ

Κερνάει ὁ Θεός

μπεκροπίνει ὁ Χάρος

νόστιμον ἧμαρ.

(Γιῶργος Γεωργούσης ΄΄Ο ΛΥΚΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ΄΄ 84 Ἑλληνικά χαϊκού Ἐκδόσεις ΕΡΙΦΥΛΗ)

Ο ΛΥΚΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ (2)

1)

Γιά νά μήν πέσει,

στηρίζεται στό δέντρο

ὁ ξυλοκόπος.

2)

Ἄν εἶχες μάτια

νά σκάψεις τό χιόνι μου,

θά μέ εἶχες βρεῖ.

3)

Μήν κλέβεις φτερά’

δέν εἶναι πού θά σέ δοῦν

μά πού θά τσακιστεῖς.

(Γιῶργος Γεωργούσης ΄΄Ο ΛΥΚΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ΄΄ 84 Ἑλληνικά χαϊκού Ἐκδόσεις ΕΡΙΦΥΛΗ)

Ο ΛΥΚΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ

1)

Τί κρυφοκοιτᾶς

μές στό ἀνεξήγητο ;

Σάν πέσεις, θά δεῖς.

2)

Χωρίς νά πεῖ ΄΄φῶς΄΄,

πιστή στό φῶς ἡ σκιά,

ἄν καί μονάχη.

3)

Κι ἐγώ σ’ εἶδα φῶς,

νά περπατᾶς στήν θάλασσα’

πρός τά ποῦ ὅμως ;

(Γιῶργος Γεωργούσης ΄΄Ο ΛΥΚΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ΄΄ 84 Ἑλληνικά χαϊκού Ἐκδόσεις ΕΡΙΦΥΛΗ)

΄΄’Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι΄΄ τοῦ Μ.Μπάσο.(4)

1)

Ἀνεμοδαρμένος σκελετός-

ὡς τήν καρδιά μου ὁ ἄνεμος

μοῦ τρυπάει τό σῶμα.

2)

Αὐτοί πού κλαῖν γιά τούς πιθήκους

τί θά ‘ λεγαν γιά τ΄ὀρφανό

στόν φθινοπωρινό ἄνεμο !

3)

Τέλος τοῦ μήνα, νύχτα ἀφέγγαρη’

ἡ θύελλα ζώνει

τούς χιλιόχρονους κέδρους.

(ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,Ὁ Μπασό καί τό ‘’Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι΄΄,Ἀπόδοση:Κλαίρη.Β.Παπαπαυλου,Ἐκδόσεις Προσπερος)

΄΄’Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι΄΄ τοῦ Μ.Μπάσο.(3)

1)

Λευκό χρυσάνθεμο-

ὅσο κι ἄν τό κοιτάζω

καμιά κηλίδα.

2)

Τό ἄρωμά τους

λευκότερο ἀπ’ ἄνθη ροδακινιᾶς-

ἀσφόδελοι.

3)

΄΄Ταξιδιώτης΄΄

θά ‘ναί τ’ ὄνομά μου-

πρώτη χειμωνιάτικη μπόρα.

(ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,Ὁ Μπασό καί τό ‘’Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι΄΄,Ἀπόδοση:Κλαίρη.Β.Παπαπαυλου,Ἐκδόσεις Προσπερος)

΄΄Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι΄΄ τοῦ Μ.Μπάσο.(2)

1)

Σέ γυμνό κλαδί

κουρνιασμένο κοράκι-

φθινοπωρινό σούρουπο.

2)

Κραυγές ὀρτυκιῶν

στό σούρουπο-θολώνουν

τά μάτια τῶν γερακιῶν.

3)

Γύρνα πρός ἐμένα

εἶμαι κι ἐγώ μόνος-

φθινοπωρινό σούρουπο.

(ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,Ὁ Μπασό καί τό ‘’Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι΄΄,Ἀπόδοση:Κλαίρη.Β.Παπαπαυλου,Ἐκδόσεις Προσπερος)

‘’Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι’’ τοῦ Μ.Μπάσο (1)

1)

Πῆγα νά θαυμάσω μία χιονισμένη τοποθεσία

Ἄνθρωποι τῆς πόλης !

Πουλῶ τό καπέλο μου

ὀμπρέλα ἀπό χιόνι.

2)

Στ’ ἀντικρυσμα ἑνός ταξιδιώτη:

Καί τ’ ἄλογο

ἀξιοθέατο

στό χιονισμένο πρωϊνό.

3)

Πέρασα τή μέρα μου σε μία παραλία

Στή σκούρα θάλασσα

κραυγή ἀγριόχηνας

ἀχνόλευκη.

(ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΤΕΧΝΗ,Ὁ Μπασό καί τό ‘’Ἀνεμοδαρμένο ταξίδι΄΄,Ἀπόδοση:Κλαίρη.Β.Παπαπαυλου,Ἐκδόσεις Προσπερος)

Ὅλα τά δειλινά τοῦ κόσμου (14)

1)

Κεῖνο τό Σάββατο δέν ἦρθες-

κι ἤμουν μόνος μου

σάν τήν ἄδικη κατάρα’

μόνος μου μέσα μου,

μονος στό δρόμο,

καί στό μεγάλο καφενεῖο

ποῦ ἦταν γεμάτο,

μόνος

ὥσπου ἔκλεισε.

2)

Πρίν ἀπ’ τό φῶς,

πρίν ἀπ’ τή μουσική.

3)

Σπατάλησες ἀνέμελα

τή μνήμη

ὥσπου ἔπεσε ἡ νύχτα

κι ἡ δροσιά.

4)

Καί ὑψώθηκε τό φάσμα

τοῦ θανάτου

μετέωρο ἐπάνω ἀπό τό φῶς.

Ἀνάμνηση,ἀνάμνηση,

σάν κύμα σέ κατασκότεινη ἀκτή :

ποῦ πῆγε

ἡ ἀγάπη ποῦ εἶναι μόνο ἀγάπη ;

Φύγε χωρίς νά πάρεις τίποτα μαζί σου,

οὔτε τή λάμψη οὔτε τό δάκρυ οὔτε-

δέν ἔζησαν παιδιά σ’ αὐτό τό κλίμα,

δέν ἄκουσες νερά τοῦ παραδείσου.

(ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ ΄΄ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΙΛΕΙΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ΄΄ Ἐκδόσεις ΑΓΡΑ)

Π.Καρασούλος

1)

Πάνω σέ βράχο

σχῆμα προσώπου ἀχνό

κύμα δροσίζει.

2)

Ἡ πατρίδα μου

γιά αἰῶνες σπρώχνει πέτρες

στήν ἀνηφόρα.

3)

Ποιά ἐξουσία

θά διάλεγε τό μέλλον

ἄν τό γνώριζε;

(Π.Καρασουλος΄΄Ἠστίξη τῶν ἡμερῶν΄΄45 χαϊκου,ἐκδόσεις μικρή ἄρκτος)

Π.Καρασούλος

1)

Πόσο θά ζοῦσε

ἕνα φύλλο χωρίς τό

φιλί τοῦ ἀνέμου ;

2)

Ἐκλιπαροῦσε

νά χαθοῦν μές στή βροχή

τά δάκρυά του.

3)

Σκοτεινή δίνη.

Στό βυθό της φῶς.Βουτᾶς

κι ἀλλάζουν ὅλα.

(Π.Καρασουλος ΄΄Η στίξη τῶν ἡμερῶν΄΄45 χαϊκου,ἐκδόσεις μικρή ἄρκτος)